Newsletter:Το Θεοσοφικό Γλωσσάρι δεν είναι γραμμένο από την Ε.Π.Μπλαβάτσκυ

Αθήνα, 12 Μαρτίου 2017

 

 

 

 ΤΟ ΘΕΟΣΟΦΙΚΟ ΓΛΩΣΣΑΡΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΝΑ ΜΠΛΑΒΑΤΣΚΥ

 

 

Θεοσοφικό Γλωσσάριο

 

Ο καθένας μπορεί να αγοράσει από την Εταιρεία της Θεοσοφίας και άλλους εκδοτικούς οίκους το «Θεοσοφικό Γλωσσάρι», η συγγραφή του οποίου λανθασμένα αποδίδεται στην Ελένα Π. Μπλαβάτσκυ.

Η κύρια ιδρύτρια του Θεοσοφικού Κινήματος πέθανε τον Μάιο του 1891. Στον Πρόλογο της πρώτης έκδοσης του συγκεκριμένου Λεξικού, έκδοσης που έγινε τον Ιανουάριο του 1892, ο  εκδότης του, G.R.Mead, με ειλικρίνεια παραδέχεται ότι το βιβλίο προέκυψε «σχεδόν στο σύνολό του μετά τον θάνατό της». Η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ πρόλαβε να δει μόνο 32 από τις 389 σελίδες του.

Μετά από λίγο ο Χένρυ Σ. Όλκοτ έκανε μια ανασκόπηση στο Γλωσσάρι το οποίο κατόπιν δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Ο Θεοσοφιστής» (Ινδία) τον Απρίλιο του 1892 (σελ.444-445). Ο Όλκοτ έγραψε πως, εάν η Ε.Π.Μ. είχε ζήσει και το είχε εκδώσει  η ίδια, θα ήταν πολύ πιο προσεκτική ως προς το περιεχόμενό του. Παραθέτοντας μια σειρά από λάθη που υπήρχαν στο βιβλίο, πρόσθετε ο Όλκοτ:

«Με το να επιτρέψουμε να εκδοθεί βιαστικά με τόσα λάθη και παραλείψεις στο τμήμα που αφορά τα Σανσκριτικά,  μήπως παίζουμε το παιχνίδι του καθηγητή Müller και άλλων Σανσκριτολόγων που, από κοινού, μάς χαρακτηρίζουν  ένα τσούρμο ψευτο-μελετητών»;

Ας δώσουμε εδώ ένα παράδειγμα ψευτο-γνώσης που απαντάται στο Γλωσσάρι Δείχνει την αλαζονεία και την αποκρυφιστική παραπληροφόρηση που έμελλε σύντομα να απομακρύνει από την γνήσια θεοσοφία τον Mr .Mead και την συνάδελφό του, Mrs. Annie Besant.

Στο λήμμα «Φακίρης», ο κ. Mead κάνει πως ξέρει περισσότερα από την συγγραφέα του «Αποκαλυμμένη Ίσις» και επιδίδεται στο να «διορθώσει» αυτό το αριστούργημα εσωτερικής φιλοσοφίας. Γράφει ο Mead:

«Φακίρης (Αραβ.) – Μουσουλμάνος ασκητής στην Ινδία, Μωαμεθανός «Γιόγκι». Ο όρος χρησιμοποιείται συχνά, παρότι λανθασμένα για Ινδούς ασκητές. Γιατί στην κυριολεξία, μόνο Μουσουλμάνοι ασκητές δικαιούνται να αποκαλούνται έτσι. Αυτός ο χαλαρός τρόπος να ονομάζονται τα πράγματα με γενικόλογες λέξεις υιοθετήθηκε στο «Αποκαλυμμένη Ίσις» αλλά τώρα δεν ισχύει πια.»

Πράγματι, οι Μύστες έχουν μια «χαλαρή» ή μάλλον μια ευέλικτη, ζωντανή, δυναμική σχέση με τις λέξεις. Προτιμούν την άμεση χρήση των λέξεων, δίνοντάς τους πολλές αποχρώσεις εννοιών ανάλογα με το εκάστοτε περιεχόμενο.

Αφήνουν το νεκρό γράμμα της προσέγγισης και μελέτης της εσωτερικής φιλοσοφίας σε όσους είναι προσκολλημένοι σε ρηχές απόψεις της ζωής και των κειμένων.

Μολονότι είναι αποδεκτό οι συντάκτες να αναζητούν την ακρίβεια κατά την απόδοση των όρων, οφείλουν, ωστόσο, να σέβονται τον τρόπο με τον οποίον Μύστες όπως η Ε.Π.Μ. και οι Δάσκαλοι της Σοφίας χρησιμοποιούν τις λέξεις.

Στις «Επιστολές του Μαχάτμα», ο όρος «Φακίρης» απαντάται πολλές φορές και κάθε φορά έχει την ίδια γενική έννοια που βρίσκουμε στο «Αποκαλυμμένη Ίσις».  Ο Mead, μη όντας σε θέση να κατανοεί στο ελάχιστο τις απόκρυφες διδασκαλίες, αποπειράθηκε να διορθώσει τους ιερούς δασκάλους της ανθρωπότητας.

(Κάρλος Καρντόσο Αβελίνε)

Με τις παραπάνω παραγράφους ανοίγει το άρθρο «Το Θεοσοφικό Γλωσσάρι Δεν Είναι Γραμμένο δια χειρός Ε.Π.Μ.»

Η φωτογραφία απεικονίζει το Γλωσσάρι που η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ δεν έγραψε.

 

http://www.helenablavatsky.org/2015/01/theosophical-glossary-not-by-hpb.html

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Click here to view it online