ΕΛΕΝΑ ΠΕΤΡΟΒΝΑ ΜΠΛΑΒΑΤΣΚΥ (1831-1891)

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΗΣ

ΓΕΝΝΗΣΗ, ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

1831- 11/12 Αυγούστου: Γεννήθηκε τα «μεσάνυχτα». Εκατερινοσλάβ, Ουκρανίας, Ρωσία – 31 Ιουλίου (Ιουλιανό ημερολόγιο), περί τις 1.42 π.μ.. Η Έλενα ονομάστηκε από τους υπηρέτες και κατοίκους της περιοχής «η Σεντγκμίκα» (ΘΕΟΣΟΦΙΣΤΗΣ, 15, σσ. 12-17). Μαινόταν επιδημία χολέρας. Γεννήθηκε πρόωρα. Αποφασίστηκε να βαφτιστεί αμέσως. Κάποιο παιδί που κρατούσε ένα κερί και βρισκόταν πίσω από τον ιερέα που χοροστατούσε στη λειτουργία, αποκοιμήθηκε και χωρίς να το θέλει έβαλε φωτιά στα άμφιά του.

Πατέρας: Πέτερ Αλεξέγιεβιτς Φον Χαν, λοχαγός, αργότερα συνταγματάρχης του Πυροβολικού του Τσάρου Νικόλαου του Α΄, του επονομαζόμενου «Σιδηρού Τσάρου».

Μητέρα: Ελένα Αντρέγιεβνα, πρωτότοκη κόρη του Αντρέι Μιχαήλοβιτς Ντε Φαντέγιεφ και της πριγκίπισσας Ελένα Πάβλοβνα Ντελγκορούκοβνα. Πασίγνωστη συγγραφέας στη Ρωσία.

Παππούς: Ο Αντρέι Μιχαήλοβιτς Ντε Φαντέγιεφ. Ανήκε στο Ανακτοβούλιο του Τσάρου.

Γιαγιά: Η πριγκίπισσα Ελένα Πάβλοβνα Ντελγκορόβνα.

Προπάππος: Ο πρίγκιπας Παύλος Βασίλεβιτς Ντελκορούκοβ. Μελετητής της Αλχημείας, της μαγείας και Καμπαλιστής. Η Ε.Π.Μ. διάβαζε στη βιβλιοθήκη του όταν τον επισκεπτόταν.

Αδέρφια: Βέρα, Αλεξάντερ (πέθανε σε παιδική ηλικία), Λεονίντ.

(Άπαντα Μπλαβάτσκυ (CW), Τόμος Ι, σελίδα Χxv-xliv).

ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΑΜΟ – 20 ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ: 1831-1851

Η εκπαίδευση μιας ευγενούς Ρωσίδας
1831-34: Έζησε στο Εκατερίνοσλαβ – Ρομάνκοβο- Οδησσό.
1835: Γέννηση της αδερφής της Βέρα.
1836-37: Ο πατέρας της τοποθετείται στην Αγία Πετρούπολη. Η οικογένεια μετακομίζει.
1838: Οδησσός.
1839, Δεκέμβριος: Πηγαίνει στους παππούδες της στο Σαράτοβ όπου μένει μέχρι τον Ιούνιο του 1840.
1841: Ουκρανία.
1842: Οδησσός – 6 Ιουλίου- θάνατος της μητέρας της, φεύγει για το Σαράτοβ (Κίνγκσλαντ: «Η αληθινή Ε.Π.Μ» σελ. 38).
1844-46: Ταξιδεύει με τον πατέρα της στην Ευρώπη και στη Σιβηρία, φτάνουν μέχρι το Σεμιπαλατίνσκ.
1846: Επιστροφή στο Σαρατόβ και στην Ουκρανία.
1847: Πηγαίνει στη Γεωργία, στον Καύκασο, και στους παππούδες της στην Τιφλίδα.
1848, Μάιος: Παραμονή στην κατοικία της θείας της Αικατερίνης και του θείου της Γιούλι ντε Βιτ.
1848: Καλοκαίρι στην Τιφλίδα.

1848: Αρραβωνιάζεται τον στρατηγό Νικηφόρο Β. Μπλαβάτσκυ, γεννημένος το 1809, 40 ετών (22 χρόνια μεγαλύτερός της). Ήταν αξιωματούχος της κυβέρνησης στη Ρωσική Γεωργία. Ο αρραβώνας οφείλεται σε στοίχημα που έβαλε η γκουβερνάντα της, ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να κάνει έναν άντρα να ζητήσει το χέρι της. Μόλις της έγινε η πρόταση κι εκείνη δέχτηκε, κατάλαβε ότι δεν θα μπορούσε να πάρει το λόγο της πίσω σύμφωνα με τον τότε ισχύοντα ρωσικό νόμο.

1849, 7 Ιουλίου: Γάμος και φυγή από τον Μπλαβάτσκυ για το Ποτί και ατμοπλοϊκώς για την Κωνσταντινούπολη. Αρνήθηκε πάση θυσία να γίνει «σύζυγος» με την καθιερωμένη έννοια της λέξης. Ο γάμος δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Μετά από αρκετές βίαιες διαφωνίες έσπασε ένα κηροπήγιο στο κεφάλι του συζύγου της και διέφυγε με άλογο καταφεύγοντας σε κάποιους φίλους. Τελικά, μετά από επικίνδυνες καταστάσεις κατάφερε να φτάσει στην Κωνσταντινούπολη, ευρισκόμενη πλέον πέραν των ορίων της δικαιοδοσίας του συζύγου της. Έκτοτε ο πατέρας της στάθηκε αρωγός στο πλευρό της.

(HPB TO APS p. 143, HPB SPEAKS II p. 17, 155, INCIDENTS p. BLAVATSKY: Collected Works (TPH) Vol. I p. xxxvii, Kinglsand: THE REAL HPB, p. 3738)

1849: Mε μια παλιά οικογενειακή φίλη την κόμισσα Κίσελεφ, η Ε.Π.Μ. ταξιδεύει στην Ελλάδα, Τουρκία, και Αίγυπτο. (BLAVATSKY Collected Works (TPH) Vol. I, p. xxxviii).

1850: Στο Λονδίνο, με τον πατέρα της η Ε.Π.Μ. συναντά για πρώτη φορά τον «Δάσκαλο των ονείρων μου», το Δάσκαλο Μορύα που εκείνη την εποχή ταξίδευε συνοδεύοντας τον Πρωθυπουργό του Νεπάλ που επισκεπτόταν την Αγγλία ως πρεσβευτής. (ΗPB SPEAKS Vol. I p. 120, FIVE YRS OF THY, p. 305, GLOS 217, C W B IX p. 20, Kingsland: THE REAL HPB p. 4041).

1850: Συνάντηση στο Χάιντ Πάρκ. Πολύωρη συζήτηση. Εκεί την προϊδεάζει για τη μελλοντική αποστολή και το έργο που θα αναλάβει. (HPB TO APS p. 150, PATH IX p. 298, HPB SPEAKS II p. 20, B C W I p. xxxix, Irish Theosophist Vol 2, p. 128)).

20 ΧΡΟΝΙΑ ΤΑΞΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ: 1851-1871

1851-52: Ταξιδεύει στον Καναδά. Θύμα ληστείας. Χάνει τα υπάρχοντά της. Μετάβαση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στη Νέα Ορλεάνη, στο Μεξικό μέσω Τέξας. Στη συνέχεια στο Γιουκατάν, στο Κοπάν, στην Ονδούρα, όπου συναντά έναν μαθητή Κολομβιανών πολιτισμών στις Άνδεις. Μετάβαση στην Κεϋλάνη και στις Ινδίες.
(Kingsland: THE REAL HPB, p. 43).

1853-54: Ταξιδεύει στο Λονδίνο-Αμερική-Ιαπωνία-Ινδία. Διασχίζει τα Βραχώδη Όρη με μια σκεπαστή άμαξα. (HPB TO APS p. 150-1, HPB SPEAKS II p. 20).

1854-55: Δύο φορές προσπαθεί να περάσει στο Θιβέτ, την πρώτη φορά από το Ντάρτζιλίνγκ, όπου την σταματούν στα σύνορα. Τη δεύτερη φορά με τη βοήθεια ενός Σιβηριανού Σαμάνου μπαίνει στο Λαντάκ και στο Θιβετανό οροπέδιο αλλά δεν μπορεί να προχωρήσει στο Κεντρικό Θιβέτ. (HPB SPEAKS II p. 20, 66. MOD. PANAR. P.255, 257, M L p. 203, Kingsland: THE REAL HPB, p. 45, Cranston, HELENA BLAVATKSY, p. 58).

Στις 3 Μαρτίου του 1893, ο στρατηγός Σ. Μάρεϊ είπε στον συνταγματάρχη Όλκοτ ότι αυτός ήταν που τότε ως λοχαγός υπεύθυνος στα σύνορα του Θιβέτ είχε χαλάσει τα σχέδιά της να περάσει το 1854. (TRACES OF H.P. BLAVATSKY, THE THEOSOPHIST, Apr. 1893 p49).
Ο Δρ. Α. Λ. Ρόσον συνάντησε την Ε.Π. Μπλαβάτσκυ στο Κάιρο το 1873. Σε μια επιστολή που έγραψε το 1878 αναφέρθηκε σε αρκετούς φίλους του που είχαν πει ότι τη συνάντησαν τότε στην Ινδία: ο Δ. Ε. Ντάντλεϊ από τη Μανίλα και ο κ. Φ. Α. Χιλ από τη Βοστώνη. (HPB—HELENA BLAVATSKY, Cranston 1993, p. 51).

1857: Η παραμονή της στην Ινδία διακόπτεται από το Δάσκαλό της πριν από το ξέσπασμα της εξέγερσης seypoy- ταξιδεύει στο Άσαμ, στη Βιρμανία, στο Σιάμ και στην Ιάβα πριν επιτρέψει στην Ευρώπη μέσω Νοτίου Αμερικής. (HPB TO APS p. 69, 145-5 & fn).

1858: Ταξιδεύει στην Ευρώπη και επιστρέφει στη Ρωσία το φθινόπωρο του 1858.

1859, 6 Ιανουαρίου: Κάνει έκπληξη στην οικογένειά της με μια ξαφνική επίσκεψη –Ρωσικά Χριστούγεννα- στο Ποσκόβ (κοντά στην Εσθονία) όπου η οικογένειά της είχε συγκεντρωθεί στο σπίτι του πεθερού της Βέρας επ’ ευκαιρία ενός γάμου. Επιστρέφει με τον πατέρα της στην Αγία Πετρούπολη και στη συνέχεια μένει για κάποιο διάστημα με τη Βέρα στο Ρουγκόντεβο (επαρχία Ποσκόβ). (Kingsland: THE REAL HPB, p. 445).

1860-62: Την άνοιξη οι δύο αδερφές ταξιδεύουν στην Τιφλίδα για να επισκεφθούν τον παππού και τη γιαγιά τους. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού σταματούν στην ιερή πόλη Ζαντόσκ, στον ποταμό Δον, όπου τις δέχεται ένας οικογενειακό φίλος, ο Ισίδωρος, ζητάει να γίνει μάρτυρας κάποιων παραφυσικών φαινομένων. Βλέποντάς τα προφητεύει ότι η ΕΠΜ «είναι σε θέση να βοηθήσει την ανθρωπότητα εάν χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις της με διάκριση». (HPB TO APS p. 151 Kingsland: THE REAL HPB, p. 467).

1860-62: Συμφιλιώνεται με τον Ν. Μπλαβάτσκυ. (HPB SPEAKS II p. 156).

Κατά τη διάρκεια αυτής της επίσκεψης στη Ρωσία (Ιμερέτια, Μινγκρελία, Αγκασία) εκατοντάδες επισκεπτών αλλά και η οικογένειά της γίνονται μάρτυρες των δυνάμεών της που τώρα βρίσκονται απόλυτα υπό τον συνειδητό έλεγχό της. Επισκέπτεται επίσης την Τιφλίδα και την Οδησσό. (HPB TO APS, p. 151, 155-7, HPB SPEAKS II p. 152, 15).

1863-65: Δεν υπάρχουν σαφείς πληροφορίες για το πού βρίσκεται κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Μερικοί βιογράφοι την τοποθετούν στο Θιβέτ να επισκέπτεται το Δάσκαλο Μ. (Cranston, HELENA BLAVATSKY, p.51 ).

1864: Συνάντηση στο Ταξιδεύει στη Σερβία και στα Καρπάθια, κατόπιν φεύγει για την Αίγυπτo. (HPB TO APS p. 144-5, 151, HPB SPEAKS II p. 26 ).

1865: Μετά την αναχώρησή της από τον Καύκασο ταξίδεψε πιθανότατα στη Συρία, κατόπιν στο Λίβανο, όπου ήρθε σε επαφή με τους Δρούζους, ίσως και με άλλα μυστικιστικά τάγματα και ομάδες της Μέσης Ανατολής. Διαφαίνεται μια αλλαγή στο χαρακτήρα της.
Γράφοντας για την περίοδο αυτή στον πρίγκιπα Ντουντούκοφ, λέει: «Έζησα με τους περιστρεφόμενους Δερβίσηδες, με τους Δρούζους του Όρους του Λιβάνου, με τους Άραβες Βεδουίνους και τους Μαραμπού της Δαμασκού…». (HPB SPEAKS Vol II, p. 58, 66. C W B I xlviii).

1867, 13 Απριλίου: Επισκέπτεται τη Βενετία και τα Βαλκάνια. Φθάνει στο Βελιγράδι την ίδια μέρα που εγκατέλειψε την πόλη η Τουρκική Φρουρά (13 Απριλίου 1867).

Είχε πάρει μαζί της το παιδί των πεθαμένων φίλων της Μέτροβιτς, τον Γιούρι, για θεραπεία, αλλά το παιδί δεν επέζησε. Μεταφέρει τη σωρό του πίσω στη Ρωσία για να την παραδώσει στην οικογένειά του για την ταφή και κατόπιν επιστρέφει στην Ιταλία. (C W B I p. xlviii, HPB TO APS p. 147 ).

Το 1882, αναφερόμενη στον εαυτό της γράφει «…ανάμεσα στην Μπλαβάτσκυ του 1845-65 και …του 1865-82 υπάρχει αγεφύρωτο χάσμα». (ΗPB SPEAKS II, p. 58 ).

1867, 3 Νοεμβρίου: Είναι παρούσα στη μάχη της Μεντάνα όπου πολέμησε ο στρατός του Γαριβάλδη για την απελευθέρωση της Ιταλίας, τραυματίστηκε πέντε φορές και αφέθηκε στο πεδίο ως νεκρή. (MODERN PANARION, p. 257 C W B I p. xlvii ).

1868: Αποκατάσταση της υγείας της και επιστροφή στην Οδησσό. (HPB SPEAKS II, p. 26 ).

Επισκέπτεται τη Φλωρεντία και κατόπιν την Αίγυπτο. (HPB TO APS p. 151, HPB SPEAKS II, p. 23 ).

1868-69: Επιστροφή στην Ινδία. Επανέρχεται στο Θιβέτ, στο Δάσκαλό της. Μένει εκεί μέχρι το τέλος του 1870. Επισκέπτεται το Τσιγκάτσε και τον Τέσου Λάμα, στη συνέχεια μένει στο Κασμίρ στο σπίτι άλλου Δασκάλου που, αργότερα, γίνεται γνωστός ως ο Δάσκαλος Κουτχούμι. (HPB TO APS p. 151, HPB SPEAKS II 23, 35-6, PATH X p. 298-9, C W B I p. xlviii, Kingsland: THE REAL HPB, p. 50 ).

1870, 11 Νοεμβρίου: Ο Δάσκαλος στέλνει επιστολή στην οικογένειά της (στα γαλλικά) λέγοντας ότι είναι καλά και θα επιστρέψει σύντομα κοντά τους. (LETTERS FROM THE MASTERS OF WISDOM II, p. 3-5, PATH X, p. 170, LETTERS OF HPB TO APS, p. 38, 5, YEARS OF THY, p. 280, 293).

1870, Δεκέμβριος: επιστροφή στην Ευρώπη μέσω Άντεν και Καϊρου περνώντας τη διώρυγα του Σουέζ (που είχε πρόσφατα εγκαινιασθεί). Επισκέπτεται την οικογένειά της και ξαναφεύγει. Μέσω Ελλάδας επιστρέφει στην Αίγυπτο. (HPB TO APS, p. 99, 152-3, HPB SPEAKS—II, p. 35-6, C W B I, p. xlix, Kingsland: THE REAL HPB, p. 5051 ).

Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΖΩΗ ΤΗΣ Ε.Π.Μ.: 1871-1891 (20 ΧΡΟΝΙΑ ΚΟΙΝΩΦΕΛΟΥΣ ΔΡΑΣΗΣ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗΣ ΣΤΗ ΘΕΟΣΟΦΙΑ)

1871, 4 Ιουλίου: Αναχωρεί με πλοίο από τον Πειραιά, επίνειο της Αθήνας. Το πλοίο ναυαγεί εξαιτίας μιας έκρηξης στον κόλπο του Ναυπλίου, κοντά στις Σπέτσες (εκπυρσοκροτεί ένα φορτίο εκρηκτικών που επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί κατά των πειρατών). ». (ΗPB SPEAKS II, p. 35-6, ΗPB TO APS p. 152-3, Kinsgland: THE REAL HPB p. 51 ).

1871, Οκτώβριος, Νοέμβριος: Η Ε.Π.Μ. ζει στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, κατόπιν στο Κάιρο μέχρι τον Απρίλιο του 1872. Επί τρεις εβδομάδες προσπαθεί να ιδρύσει μια «Πνευματική Εταιρεία» με σκοπό την έρευνα των διαμεσητικών φαινομένων και μηνυμάτων από τους «νεκρούς». Η προσπάθεια αποτυγχάνει λόγω της ανεντιμότητας και της πονηρίας των «διαμέσων». Τότε, φεύγει για το Λίβανο, τη Συρία και την Κωνσταντινούπολη. Στο Κάιρο συναντά την Κυρία Έμα Κουλόμπ που ζήτησε αργότερα τη βοήθειά της για εκείνη και το σύζυγό της όταν βρέθηκε στη Βομβάη το 1879-80. (ΗPB TO APS, p. 152-3, HPB SPEAKS II, p. 356, Kingsland: THE REAL HPB p. 52 ).

Πολλές από τις περιπέτειες που έζησε περιγράφονται με μυθιστορηματικό τρόπο από την ίδια με το ψευδώνυμο Ράντα Μπάι. Τις στέλνει γραμμένες στα ρωσικά προς τον εκδότη Μιχαήλ Ν. Κάτκοφ, του Μοσκόβσκαγια Βεδομόστι («Τα Χρονικά της Μόσχας») και αργότερα στο Ρούσκι Βέστνικ («Ρώσσος Κήρυκας»). Αργότερα μεταφράστηκαν στα αγγλικά και δημοσιεύθηκαν υπό τον τίτλο «Από τις Σπηλιές και τις Ζούγκλες του Ινδουιστάν». Τ.Ρ.Η.

1872, 3 Ιουλίου: Βρίσκεται στην Οδησσό μετά από επίσκεψη στην οικογένειά της. Φεύγει για το Βουκουρέστι και το Παρίσι (Μάρτιος 1873). Μένει εκεί με τον ξάδελφο της Νίκολας φον Χαν, στην οδό ντελ Ουνιβερσιτέ, αριθμός 11. ». (ΗPB TO APS, p. 152-3, HPB SPEAKS II, p. 23 ).

1873, Τέλος Ιουνίου: Παίρνει εντολή από το Δάσκαλό της να μεταβεί στις Ηνωμένες Πολιτείες. Φεύγει την επόμενη μέρα και φθάνει στη Νέα Υόρκη στις 7 Ιουλίου 1873 (βλέπε παρακάτω περιγραφή συμβάντων κατά το ταξίδι). (ΗPB TO APS, p. 154, HPB SPEAKS II, p. 23, C W B I, p. l  ).

1873, 7 Ιουλίου: Φθάνει στη Νέα Υόρκη χωρίς χρήματα (αντάλλαξε το εισητήριο Α΄ θέσης που είχε, με εισητήρια Γ΄ θέσης για τον εαυτό της με μια γυναίκα με πολλά παιδιά που είχε εξαπατηθεί αγοράζοντας πλαστά εισητήρια). Εκεί, χρησιμοποιώντας το καλλιτεχνικό της ταλέντο η Ε.Π.Μ. βρίσκει δουλειά κατασκευάζοντας γραβάτες και τεχνητά λουλούδια. Ο πατέρας της είχε πεθάνει στις 27 Ιουλίου του 1873 και μια επιστολή της ετεροθαλούς αδελφής της Ελίζαμπεθ φθάνει μήνες αργότερα μαζί με μια προκαταβολή 1.000 ρουβλίων από την κληρονομιά της. Αυτό τη βοήθησε να επενδύσει σε κάποιο ακίνητο, ένα εγχείρημα που αργότερα αποδείχθηκε ανεπιτυχές. (CWBI,  p. l-li, Kingsland: THE REAL HPB, p. 137 ).

1874: Τον Ιούλιο ο συνταγματάρχης Χένρυ Στηλ Όλκοτ άρχισε να ενδιαφέρεται για τα «πνευματιστικά» φαινόμενα που συνέβαιναν στην αγροικία Έντι στο Τσίτεντεν του Βερμόντ. Ερεύνησε το θέμα και έγραψε περιγραφές που δημοσιεύθηκαν τον Αύγουστο στη Νεοϋρκέζικη «Σαν» και στη «Ντέιλι Γκράφικ». Αργότερα, αυτά τα άρθρα δημοσιεύθηκαν σε μορφή βιβλίου με τίτλο «Άνθρωποι από τον Άλλο Κόσμο». Είπε ότι σκόπευε να επανέλθει στο θέμα και να ολοκληρώσει τις έρευνές του. Διαβάζοντάς το στις εφημερίδες η Ε.Π.Μ. αποφάσισε να τον συναντήσει. Πήγε στο Τσίτεντεν. (CWBI, p. l-li, Kinsgland: THE REAL HPB, p.137 ).

1874, 14 Οκτωβρίου: Ο Ολκότ και η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ συναντώνται στην αγροικία Έντι. Έγινα φίλοι και άρχισαν μια συνεργασία που κράτησε όλη τη ζωή. (ML, p. 263, 203, 370,Kinsgland: THE REAL  HPB, p. 139 ).

1874-75: Τα πρώτα άρθρα που έγραψε η Ε.Π.Μ. σε περιοδικά δεν άρεσαν στους πνευματιστές καθώς παρουσίασε λόγους που αποδείκνυαν ότι οι θεωρίες τους δεν ήταν ακριβείς και χρειάζονταν αναθεώρηση. Υπερασπίσθηκε τα αληθινά «διάμεσα», αποκάλυψε τη φύση της «διαμεσότητας», εξήγησε γιατί είχαν ασήμαντη και μόνο περιστασιακή επαφή με αόρατες διάνοιες στον «αστρικό, αόρατο κόσμο», και ξεσκέπασε το δόλο στις περιπτώσεις που ενεργούσαν αποβλέποντας στο χρήμα. (Βλέπε σχετικά άρθρα στο FIVE YEARS OF THEOSOPHY, BCW Vol. 1 ).

1875, Αύγουστος: Ο Γ. Κ. Τζάτζ, αφού διάβασε το βιβλίο του συντ. Όλκοτ «Άνθρωποι από τον Άλλο Κόσμο», του έγραψε ρωτώντας αν μπορούσε να τον αποκαλέσει «καλό διάμεσο». Σχεδόν ταυτόχρονα η Ε.Π.Μ. ρώτησε τον Όλκοτ αν θα ήθελε να προσκαλέσει τον Τζάτζ στη Νέα Υόρκη και έτσι η Ε.Π.Μ. συνάντησε για πρώτη φορά προσωπικά σε αυτή τη ζωή τον άνθρωπο που επρόκειτο να γίνει ο πιο αφοσιωμένος μαθητής και φίλος της. Αυτή η σχέση εξακολούθησε χωρίς διακοπή μέχρις ότου πέθανε το σώμα της και, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι συνεχίστηκε και αργότερα γιατί συχνά του έγραφε τελειώνοντας τις επιστολές της προς αυτόν με τη φράση «Δική σου μέχρι το θάνατο αλλά και μετά, Ε. Π. Μ.». (PATH VI, p. 66, CWBI, p. lvi ).

1875: Ο ίδιος ο Τζάτζ αισθανόταν ότι συναντιόντουσαν κατ’ επανάληψη καθώς αργότερα έγραψε: «Το βλέμμα της με προσείλκυσε, το βλέμμα κάποιου που πρέπει να έχω γνωρίσει σε ζωές που έχουν περάσει προ πολλού. Με κοίταξε αναγνωρίζοντάς με εκείνη την πρώτη στιγμή και από τότε δεν άλλαξε ποτέ αυτό το βλέμμα».  (HPB – IN MEMORIAM, p.65 ).

Πολλές ήταν οι σημαντικές προσωπικότητες της εποχής που επισκέφθηκαν την ΕΠΜ και τον συντ. Όλκοτ. Συζητούσαν εκτενώς για τα φαινόμενα των Πνευματιστών τα οποία η ΕΠΜ υπερασπιζόταν όταν ήσαν γνήσια και τα ξεσκέπαζε όταν ήταν ανειλικρινή.

1875: Στην αρχή του έτους ο συντ. Όλκοτ αποπειράθηκε να ιδρύσει μια «Λέσχη Θαυμάτων» όπου θα μπορούσαν τα φαινόμενα του Πνευματισμού και άλλα παρόμοια να επιδεικνύονται και να τίθενται σε δοκιμασία αλλά αυτή η απόπειρα ήταν ανεπιτυχής. (Kinsgland: THE REAL HPB, p.147 ).

Η ΘΕΟΣΟΦΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΙΔΡΥΕΤΑΙ

1875 - & Σεπτέμβριος: Μετά από μια ενδιαφέρουσα διάλεξη που έδωσε ο κ. Τζ. Χ. Φελτ, η ΕΠΜ είπε ότι έγραψε ένα σημείωμα σε ένα μικρό χαρτί που έδωσε στον Τζατζ για να το παραδώσει στον Όλκοτ, όπου του πρότεινε την ίδρυση μιας εταιρείας σκοπός της οποίας θα ήταν η μελέτη αυτών των πραγμάτων. Αυτό το έκανε κάτω από την καθοδήγηση των Δασκάλων. (B. COL. WKS, Vol 1, pp. 123, 73, 94, HPB SPEAKS II,  p.23).

Με πρωτοβουλία του κ. Τζατζ, ο συντ. Όλκοτ εξελέγη Πρόεδρος της συνεδρίας που αναβλήθηκε μέχρι τις 8 Σεπτεμβρίου. Δεκαέξι άτομα έδωσαν, τότε, τα ονόματά τους ως «ιδρυτικά μέλη».

1875, 13 Σεπτεμβρίου: Στη συνεδρία της 13ης Σεπτεμβρίου υιοθετήθηκε η επονομασία «Θεοσοφική Εταιρεία». Ακολούθησαν και άλλες συνεδρίες για να καθορισθούν υπο-κανονισμοί και τα Μέλη του διοικητικού συμβουλίου στις 13, στις 16 και στις 30 Οκτωβρίου. Το Μοτ Μεμόριαλ Χολ επελέγη ως χώρος των συνεδρίων της εταιρείας. (BCW I lviii –lix, ODL I, 114-126, 133-135, PATH IX –op. p.1, THST Vol. 14, p.71-5).

1875, 17 Νοεμβρίου: Η 17η Νοεμβρίου επελέγη από τον συντ. Όλκοτ για την Εναρκτήρια Συνεδρία και τη δημόσια παρουσίαση της Θεοσοφικής Εταιρείας. (PATH, Vol. 10, p. 55-6, CWBI, lix 375-378 ).

Tρείς ήταν οι Στόχοι που υιοθετήθηκαν από τη Θεοσοφική Εταιρεία:

  1. Να δημιουργηθεί ο πυρήνας μιας Παγκόσμιας Αδελφότητας της Ανθρωπότητας χωρίς διάκριση φυλής, φύλου, χρώματος ή πίστης.
  2. Να προωθηθεί η μελέτη των Αρίων και άλλων ιερών Κειμένων, της Παγκόσμιας Θρησκείας και των Επιστημών και να αναδειχθεί η σημασία της αρχαίας Ασιατικής Γραμματείας, συγκεκριμένα των Βραχμανικών, Βουδιστικών και Ζωροαστρικών φιλοσοφιών.
  3. Να ερευνηθούν τα κρυμμένα μυστήρια της Φύσης από κάθε άποψη, όσο αυτό είναι δυνατόν, και των ψυχικών και πνευματικών δυνάμεων που ληθαργούν ειδικά στον άνθρωπο.

(KEY p. 39, BCWI p. 375-378 ).

1875-76: Σε ένα φυλλάδιο που εκδόθηκε για να επεξηγηθεί η «ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ, Ο ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ» της Θ. Ε. υπάρχει το ακόλουθο κείμενο που κατά τον συντ. Όλκοτ, αποδίδεται στην πένα της Ε.Π.Μ.:

«Όντας η ύψιστη μορφή εξέλιξης της Δημιουργικής Αιτίας, πάνω στη γη, από φυσική και πνευματική άποψη, ο άνθρωπος πρέπει να έχει στόχο να λύσει το μυστήριο της ύπαρξής του. Είναι ο γεννήτορας του είδους του, φυσικά και έχοντας κληρονομήσει τη φύση της άγνωστης αλλά προφανούς Αιτίας της ίδιας της δημιουργίας του, πρέπει να κατέχει στον εσώτερο, φυσικό εαυτό του αυτή τη δημιουργική δύναμη σε μικρότερο βαθμό. Γι’ αυτό, πρέπει να μελετήσει ούτως ώστε να αναπτύξει τις λανθάνουσες δυνάμεις του και να αντλήσει πληροφορίες σχετικά με τους νόμους του μαγνητισμού, του ηλεκτρισμού κι όλες τις άλλες μορφές ενέργειας είτε αυτές ανήκουν στα ορατά είτε στα αόρατα σύμπαντα».

«Η Εταιρεία διδάσκει και περιμένει από τους οπαδούς της να αποτελέσουν αυτοί οι ίδιοι το παράδειγμα της ύψιστης ηθικότητας και θρησκευτικής αναζήτησης. Περιμένει από αυτούς να αντιστέκονται στον υλισμό της επιστήμης και σε κάθε μορφή δογματικής θεολογίας, ιδιαίτερα της Χριστιανικής, που οι Επικεφαλείς της Εταιρείας θεωρούν ολέθρια. Περιμένει να κάνουν γνωστά στα Δυτικά έθνη τα από μακρού χρόνου απαγορευμένα στοιχεία που αφορούν στις Ανατολικές θρησκευτικές φιλοσοφίες, την ηθική τους, την χρονολόγησή τους, τον εσωτερισμό, τον συμβολισμό. Περιμένει να αντιδράσουν, όσο αυτό είναι δυνατόν, στις απόπειρες των ιεραποστόλων να παραπλανούν τους αποκαλούμενους «Ειδωλολάτρες» και «Παγανιστές» σύμφωνα με την πραγματική προέλευση και τα δόγματα του Χριστιανισμού και τα πρακτικά αποτελέσματα του τελευταίου στον δημόσιο και ιδιωτικό χαρακτήρα των αποκαλούμενων πολιτισμένων χωρών. Περιμένει να διαδώσουν τη γνώση των ανυπέρβλητων διδασκαλιών αυτού του αγνού εσωτερικού συστήματος της αρχαϊκής εποχής που καθρεφτίζονται στις πανάρχαιες Βέδες και στη φιλοσοφία του Γκαουτάμα Βούδα, του Ζωροάστρη και του Κομφούκιου. Τέλος, αλλά κυριότατα, περιμένει να βοηθήσουν στην εγκαθίδρυση μιας Αδελφότητας της Ανθρωπότητας, όπου όλοι οι καλοί και αγνοί άνθρωποι κάθε φυλής θα αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλον ισότιμα σαν απαύγασμα μιας Αδημιούργητης Παγκόσμιας, Άπειρης και Αιώνιας Αιτίας». (BCW, Vol. I, p. 367-7).

Κατά τα πρώτα χρόνια η Θεοσοφική Εταιρεία φαίνεται πως ήταν μια σχεδόν μυστική εταιρεία που χρησιμοποιούσε σύμβολα και συνθήματα για να αναγνωρίζονται τα μέλη μεταξύ τους. Μερικά χρόνια αργότερα, έπαψε αυτό να ισχύει και οι συνεδρίες γίνονταν δημόσια. Πολλά θέματα εξετάζονταν από την Αλχημεία μέχρι τον Πνευματισμό. (BCW I 73 193-4 245 380 403 393).

Ο Τόμας Έντισον, ο Δρ. Αλεξάντερ Γουάιλντερ, ο Τσάρλς Σόδεραν και ο στρατηγός Άμπνερ Ντάμπλντέι ήσαν από τα πρώτα μέλη της Θ. Ε.

1876-77: Η Ε.Π.Μ. δεχόταν το κοινό κάθε απόγευμα και πολλές ήταν οι σημαίνουσες προσωπικότητες της εποχής που συμμετείχαν, οι δε διεξαγόμενες συζητήσεις ήταν ζωηρές και διαρκούσαν μερικές φορές μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.

ΑΠΟΚΑΛΥΜΜΕΝΗ ΙΣΙΣ: ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ Ε.Π.Μ.

1876-77: Αυτά τα χρόνια σηματοδοτούνται από το συγγραφικό έργο της Ε.Π.Μ. και από τη βοήθεια του συντ. Όλκοτ, του κ. Τζατζ και άλλων για την προετοιμασία της έκδοσης του «Αποκαλυμμένη Ίσις». (PATH VIII 237-239, CWB I lx ML 289 ).

Οι μέθοδοι που χρησιμοποίησε η ΕΠΜ για τη συγγραφή του «Αποκαλυμμένη Ίσις» σημειώνονται ιδιαίτερα από τον Όλκοτ ο οποίος έγραψε τα εξής:

«…είχε καλή ανατροφή, αλλά δεν ήταν καθόλου μορφωμένη… ο ασυνήθιστος πλούτος της διανοητικής της φύσης, η λεπτότητα της ευστροφίας της, η θαυμαστή της ευκολία να καταλαβαίνει, να συλλαμβάνει και να αφομοιώνει τα πιο δύσκολα θέματα που θα απαιτούσαν από οποιονδήποτε άλλο χρόνια επίμονης μελέτης… όλα αυτά της έδιναν τέτοια ασυνήθιστη ανωτερότητα… που δεν ήταν δυνατό να μην προσελκύσει τη γενική προσοχή, και το συνεπακόλουθο φθόνο και αντιπάθεια εκ μέρους όλων εκείνων που, με τη ρηχή κατωτερότητά τους ένιωθαν πληγωμένοι από τη λάμψη των χαρισμάτων και του ταλέντου αυτής της πράγματι θαυμάσιας γυναίκας…» (Cranston, HELENA BLAVATSKY, 151 ).

1877, 29 Σεπτεμβρίου: Το «Αποκαλυμμένη Ίσις», το πρώτο βιβλίο της ΕΠΜ αποτελούμενο από περισσότερες από 1300 σελίδες σε 2 τόμους, εκδόθηκε από τον Τζ. Γ. Μπάουτον και σημείωσε αμέσως επιτυχία. Η πρώτη έκδοση 1.000 αντιτύπων πουλήθηκε μέσα σε 10 ημέρες και μια δεύτερη έκδοση 1.000 αντιτύπων εξαντλήθηκε το ίδιο γρήγορα. Στη συνέχεια ακολούθησαν αρκετές επανεκδόσεις καθώς ο ενθουσιασμός για το βιβλίο εξακολούθησε αμείωτος. Η ΕΠΜ κέρδισε κάτι λιγότερο από 1.000 δολάρια από όλες τις πωλήσεις που έγιναν όσο ζούσε.

Ο κ. Γ. Κ. Τζατζ, που συνεργάστηκε συχνά με την ΕΠΜ την εποχή που γραφόταν το «Αποκαλυμμένη Ίσις» (1875-77) γράφει:

«Το ‘Αποκαλυμμένη Ίσις’ προσέλκυσε ευρεία προσοχή και όλες οι εφημερίδες της Νέας Υόρκης έγραφαν κριτικές, λέγοντας ότι ήταν εμφανές ότι είχε προηγηθεί τεράστια έρευνα. Το παράξενο είναι ότι όπως εγώ αλλά και πολλοί άλλοι μπορούν να επιβεβαιώσουν ως αυτόπτες μάρτυρες της συγγραφής του βιβλίου, η συγγραφέας δεν διέθετε βιβλιοθήκη όπου να ανατρέχει για έρευνα και δεν είχε σημειώσεις από προηγούμενη έρευνα ή μελέτη. Όλο το κείμενο συνεγράφη χωρίς καμία προεργασία. Ωστόσο, είναι γεμάτο από αναφορές σε βιβλία που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο και άλλες σπουδαίες βιβλιοθήκες και κάθε αναφορά είναι ακριβής. Επομένως, ή προκειται σε ότι αφορά αυτό το βιβλίο, για μια γυναίκα που είχε την ικανότητα να αποθηκεύσει στη μνήμη της ένα πλήθος δεδομένων, ημερομηνίες, αριθμούς, τίτλους και θέματα που κανένα άλλο ανθρώπινο ον δεν θα μπορούσε να αποθηκεύσει ή ο ισχυρισμός της ότι την βοήθησαν αόρατα όντα είναι σωστός. (THE ESOTERIC SHE – WQJ ART ULT II, p. 32 ).

Η «Νιού Υιόρκ Χέραλντ Τρίμπιουν» και άλλες σημαντικές εφημερίδες και περιοδικά έγραψαν θετικές κριτικές για το βιβλίο. Στο Λονδίνο, η «Πάμπλικ Οπίνιον» (29 Δεκ. 1877) το ονόμασε: «…ένα από τα πιο εκπληκτικά έργα του 19ου αιώνα».

Η Ε.Π.Μ. έγραψε ότι:

«Το ‘Αποκαλυμμένη Ίσις’ περιλαμβάνει ένα πλήθος από πρωτότυπες πληροφορίες που ποτέ μέχρι τώρα δεν είχαν γίνει γνωστές σχετικά με αποκρυφιστικά θέματα… ούτε οι ιδέες ούτε οι διδασκαλίες είναι δικές μου… κάθε λέξη από αυτές τις πληροφορίες που υπάρχει στο έργο αυτό ή τα μεταγενέστερα κείμενά μου προέρχεται από τις διδασκαλίες των Δασκάλων της Ανατολής. Και… πολλά αποσπάσματα σε αυτά τα έργα έχουν γραφτεί από μένα καθ’ υπαγόρευσή τους…». (MY BOOKS – HPB ARTICLES – ULT-I p. 476-478 ).

Η ΕΠΜ αναφέρεται σε μια αρχαία Αδελφότητα Αντέπτ ήδη στην πρώτη παράγραφο της εισαγωγής της στον 1ο τόμο του πρώτου βιβλίου της:

«Το έργο που τώρα παραδίδεται στη δημόσια κριτική είναι καρπός μιας κατά κάποιο τρόπο στενής επικοινωνίας με Αντέπτ της Ανατολής και μελέτης της γνώσης τους. Προσφέρεται σε ανθρώπους που είναι πρόθυμοι να δεχτούν την αλήθεια όπου και αν βρίσκεται και να την υπερασπισθούν, ακόμα κι αν πρέπει να κοιτάξουν κατά πρόσωπο τη λαϊκή προκατάληψη… Το βιβλίο είναι γραμμένο με απόλυτη ειλικρίνεια. Έχει σκοπό να αποδώσει δικαιοσύνη και να πει την αλήθεια χωρίς κακία ή προκατάληψη. Όμως, δεν δείχνει ούτε οίκτο για λάθη που έχουν παγιωθεί ούτε σεβασμό για σφετερισμένη αυθεντία. Απαιτεί για ένα λεηλατημένο παρελθόν την αναγνώριση εκείνη για τα επιτεύγματά του που δεν του έχουν αποδοθεί εδώ και πολλά χρόνια. Απαιτεί να αποδοθούν τα δανεισμένα ενδύματα και να δικαιωθούν ένδοξες υπολήψεις που συκοφαντήθηκαν…». (ISIS U. Vol I, Pref. p. v, δείτε επίσης ISIS II p. 98-105 ).

Η Αδελφότητα υπάρχει ως αιώνια πηγή για τη διατήρηση και καταγραφή των γεγονότων και δεδομένων της ιστορίας της θρησκευτικής και φιλοσοφικής εξέλιξης στον Κόσμο. Το Θεοσοφικό Κίνημα δηλώνεται ότι είναι η έμπνευσή Τους και η Ε.Π.Μ. ισχυρίζεται ότι δεν είναι παρά ο ‘αντιπρόσωπος – απεσταλμένος’ τους και μαθήτριά τους.   (ISIS II 98-105).

Μέλη και εκπρόσωποι αυτής της αγαθοεργούς Αδελφότητας εργάζονται παντού στον Κόσμο. Στην Ανατολή, όμως, το υψίπεδο των Ιμαλαϊων, το Θιβέτ και, ειδικά, οι μεγάλες στέπες της Μογγολίας, τους προσφέρουν την απομόνωση που χρειάζονται για να επιτελούν αυτό το έργο της διατήρησης μαζί με άλλες λειτουργίες.

Λέγουν ότι κατά περιόδους οι επικρατούσες στον κόσμο συνθήκες τους επιτρέπουν να δημοσιοποιούν τμήματα της απόκρυφης γνώσης που διατηρούν προς χάριν της Ανθρωπότητας. Η ΕΠΜ είπε ότι η Θεοσοφική Εταιρεία της εποχής μας είναι μέρος αυτής της διαδικασίας.

Στο παρελθόν το Νεοπλατωνικό κίνημα στην Αλεξάνδρεια κατά τους πρώτους αιώνες της εποχής μας ήταν μια από αυτές τις προσπάθειες, ενώ άλλες μπορούν να ανιχνευθούν στα κείμενα που έχουν διασωθεί και αναφέρονται στα ΜΥΣΤΗΡΙΑ της Ελλάδας και της Αιγύπτου καθώς και στις ΣΧΟΛΕΣ Μάγων στην Ασσυρία και Βαβυλώνα. Ακόμα παλαιότερα, τα γραπτά κείμενα των προ-Βεδικών Βουδδιστών, οι Ινδουιστές, το Κινέζικο και το Ζωροαστρικό σύστημα και τα κείμενά τους αποτελούν το αρχαϊκό τμήμα αυτού του έργου διατήρησης και κυκλικής επαναδιάδοσης. Επομένως, συνεπάγεται ότι όλα αυτά είναι συνδεδεμένα με ένα και μοναδικό νήμα συνέχειας.

«Το ‘Αποκαλυμμένη Ίσις’ αφιερώθηκε στη Θεοσοφική Εταιρεία… για τη μελέτη των Θεμάτων με τα οποία ασχολείται». Στο άρθρο της «Τα Βιβλία μου» η ΕΠΜ γράφει: «Αυτό το Βιβλίο (Αποκαλυμμένη Ίσις) δεν γράφτηκε για τον κόσμο… αλλά για τους Θεόσοφους και τα μέλη της Θεοσοφικής Εταιρείας στην οποία και είναι αφιερωμένο». (LUCIFER May 1891, HPB ARTICLES – ULT – I p, 483 ).

ΤΟΜΟΣ Ι: Αναφέρεται στην ΕΠΙΣΤΗΜΗ – τόσο στην αρχαία όσο και τη σύγχρονη- τα κείμενα που έχουν σωθεί από τη γνώση των αρχαίων και τις σύγχρονες ανακαλύψεις και την τρέχουσα εξέλιξη. Πραγματεύεται την αόρατη πτυχή της Φύσης και παρέχει μαρτυρίες ότι αυτό ήταν πασίγνωστο στην αρχαιότητα, οι δε σύγχρονοι «Πνευματιστές» συνεχώς απεδείκνυαν την ύπαρξή της, τους νόμους της και τα φαινόμενα – που θα μπορούσαν να παραχθούν μόνο κάτω από «φυσικό» νόμο. Κατά την αρχαιότητα αυτό λεγόταν «μαγεία» από τη λέξη «μάγος» που σήμαινε «σοφός».

Η σύγχρονη επιστήμη καταπολέμησε και γελοιοποίησε τα φαινόμενα του «Πνευματισμού» γιατί, κατ’ αρχήν, δεν μπορούσε να αποδίδει αιτίες στον υλικό ορατό κόσμο. Η έρευνα ατρόμητων ανθρώπων, όπως ο Καθηγητής Κρουκς στην Αγγλία ή ο Βαρόνος Ντυ Ποτέ στη Γαλλία απέδειξαν πράγματι ότι τα φαινόμενα ήταν γνήσια και άξια προσοχής. Η μεσμερική θεραπευτική αποδείχθηκε ότι ίσχυε.

Έχει τη δυνατότητα να καταλύει τον σκεπτικισμό που εξουθενώνει το νου: «υλισμός» - ή η πεποίθηση ότι όλες οι δυνάμεις, οι αιτίες, οι πράξεις και κάθε ενέργεια προέρχονται μόνο από την ορατή φυσική ύλη. Η λειτουργία μιας εσωτερικής διάνοιας ή δύναμης καταδείχθηκε σαν παράγοντας κοινός σε όλα τα φυσικά γεγονότα.

ΤΟΜΟΣ ΙΙ: Αναφέρεται στη ΘΕΟΛΟΓΙΑ – ειδικότερα στις ιστορικές πηγές του Χριστιανισμού- τον οποίον θεωρεί μεταρρύθμιση του Ιουδαϊσμού ενώ η προέλευσή του ανάγεται στις αρχαιότερες θρησκείες των Αιγυπτίων, των Χαλδαίων και του Ζωροαστρισμού κι ακόμα παλιότερα στις αρχαίες Ινδικές φιλοσοφίες , επιστήμες και θρησκείες που έθεσαν τη βάση για τις σύγχρονες θρησκείες και επιστήμες στη Δύση και στη σύγχρονη Ανατολή. Οι μαρτυρίες της αρχαιότητας χρησιμοποιήθηκαν για να αποδείξει τα φαινόμενα και τις ανακαλύψεις του παρόντος. Η ΕΠΜ κατέδειξε ότι η μαρτυρία αυτή είναι συνεχής.

Αυτή η μελέτη υποδεικνύει μια κοινή πηγή από την οποία όλα έχουν αντλήσει την προέλευσή τους: τη ΣΟΦΙΑ-ΘΡΗΣΚΕΙΑ των Αρχαίων. Η μεταφυσική και φιλοσοφική λογική καθώς και οι καταγραφές των αρχαϊκών και αρχαίων Ανατολικών πηγών παρατίθενται για να καταδείξουν αυτή την ενότητα και τη στενή σχέση με τους νόμους της Φύσης. Στα μέλη της Αδελφότητας περιλαμβάνεται ο Κρίσνα, ο Γκαουτάμα Βούδδας, ο Λάο Τσε, ο Κομφούκιος, ο Quetzalcoalt, ο Πυθαγόρας, ο Πλάτωνας, ο Σωκράτης, ο Ερμής, ο Όσιρις, οι αρχαίοι Ρίσι των Ινδιών, ο Μάνκο Κάπακ, ο Μωυσής, ο Χίλελ, ο Απολλώνιος ο Τυανεύς, ο Ιησούς, ο Σίμων ο Μάγος, ο Ιάμβλιχος, ο Αμμώνιος Σακκάς, ο Πλωτίνος, η Υπατία, ο Ζωροάστρης, ο Τσον-κα-πα, ο Σανσκαραχάρα, ο Παράκελσος, ο Σεν Ζαιρμέν και αμέτρητες άλλες ιστορικές προσωπικότητες. (Διαβάστε περισσότερα στο «Αποκαλυμμένη Ίσις» ).

1878, 16 Μαΐου: Η ΕΠΜ παίρνει εντολή από το Δάσκαλό της να φύγει για Ινδία.

1878, 8 Ιουλίου: Λαμβάνει την αμερικανική υπηκοότητα. (CWB I  p.224fn ).

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ δίνει διπλωματικό διαβατήριο στον συντ. Όλκοτ. (CWB I  p.lxvi).

1878, 17 Δεκεμβρίου: Η ΕΠΜ και ο συντ. Όλκοτ επιβιβάζονται στο πλοίο «S. Canada» για την Αγγλία. Ο απόπλους καθυστέρησε μέχρι τις 19 Δεκεμβρίου γιατί περίμεναν να περάσει η παλίρροια από το Σάντι Χούκ. (CWB I p. lxvi).

1879, Ιανουάριος: Η ΕΠΜ και ο Όλκοτ επισκέπτονται στην Αγγλία τη νεοϊδρυθείσα Θεοσοφική Εταιρεία (Σ. Σ. Μάσεϊ, πρόεδρος) στο Σταίη με τον Δρ. Η. Τζ. Μπίλλινγκ. Το βρετανικό Θεοσοφικό συμβούλιο γίνεται στις 5 Ιανουαρίου. (CWB II p, xxv).

1879, 17 Ιανουαρίου: Ο στρατηγός Άμπνερ Ντάμπλντέη γίνεται προσωρινά Αναπληρωτής Πρόεδρος της Θεοσοφικής Εταιρείας. (ODL II p. 8, RANSOM 124-5 [Judge let. text ).

1879, 18 Ιανουαρίου: Η ΕΠΜ και ο συντ. Όλκοτ μαζί με την κυρία Ρόζα Μπέιτς και τον κύριο Ε. Γουίμπριτζ επιβιβάζονται στο πλοίο «S Speke Hall» για Βομβάη. Απόπλους στις 19 Ιανουαρίου . (CWB II p. xxv-vi).

Η ΑΦΙΞΗ ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΑ

1879, 16 Φεβρουαρίου: Η ΕΠ Μπλαβάτσκυ και ο στρατηγός Όλκοτ φθάνουν στη Βομβάη. (MODERN PANARION p. 220-1, 217, B C W II p. Xxvi-vii. CAVES & JUNGLES OF HINDOOSTAN).

1879, Μάρτιος: Η ΕΠΜ και ο Όλκοτ διαμένουν στην οδό Γκίργκαμ Μπακ 108. Ο υπηρέτης της ΕΠΜ (Μπάμπουλα) προσλαμβάνεται στις 2 Μαρτίου. (BCW  II p. xxvi).

1879, 23 Μαΐου: Η ΕΠΜ γράφει τον σκελετό και αρχίζει την εργασία για το νέο βιβλίο της –το οποίο αργότερα θα εξελιχθεί στη «Μυστική Δοξασία». (OLD II p. 89-90).

1879, Οκτώβριος: Εκδίδεται το πρώτο τεύχος του περιοδικού «Θεόσοφος» στη Βομβάη. Το πρώτο τεύχος εκδίδεται σε 400 αντίτυπα, και έχει 381 συνδρομητές, το επόμενο τεύχος εκδίδεται σε 700 αντίτυπα). (BCW  II p, xxvii-viii).

1879, Δεκέμβριος: Η ΕΠΜ επισκέπτεται τον κύριο Α. Π. Σίννετ, συντάκτη του περιοδικού «Ο Στρατιώτης» στο Αλλαχαμπάντ επίσης συναντά τον κ. Α. Ο. Χιούμ (αργότερα ιδρυτή του Ινδικού Εθνικού Κονγκρέσου το 1885). Αυτός η οργάνωση δημιουργήθηκε ώστε τελικά να παρακινήσει το εθνικό αίσθημα το οποίο αργότερα οδήγησε στην ανεξαρτησία της Ινδίας το 1948.

1880 Ιανουάριος: Ιδρύεται Θ.Ε. στη Βομβάη. Πρώτη τυπική συνεδρίαση της Θεοσοφικής Εταιρείας στην Ινδία. (OLD  II p. 137).

1880, 17 Απριλίου: Η Έλενα Π. Μπλαβάτσκυ γράφει στον στρατηγό Άμπνερ Ντάμπλντεϊ συμβουλεύοντάς τον να θέσει υποψηφιότητα για αντιπρόεδρος στις επόμενες εκλογές της Θ.Ε. (T. FORUM XV Nov 1939).

1880, 16 Μαΐου: Η ΕΠΜ επιβιβάζεται στο πλοίο «S. Ellora» για το Σέιλον.

1880, 25 Μαΐου: Η ΕΠΜ και ο Όλκοτ παίρνουν όρκο (παρακάτω υπάρχει η μη-διασπαστική πρόταση που έγινε από αυτούς που αποδέχονται τον Βουδδισμό):

«Καταφύγιό μου είναι ο Βούδδας (ο Φωτισμένος)
Καταφύγιό μου είναι η Ντάρμα (ο Νόμος)
Καταφύγιό μου είναι η Σάνγκα (η Οργάνωση)».

1880, Ιούνιος: Ιδρύεται Παράρτημα της Θ.Ε. στο Κολόμπο.

1880, 13 Ιουλίου: Η ΕΠΜ και οι σύντροφοί της αποπλέουν με το ατμόπλοιο ΤΣΑΝΤΑ επιστρέφοντας στη Βομβάη.

1880, Σεπτέμβριος - Οκτώβριος: Η ΕΠΜ και ο Όλκοτ επισκέπτονται τον Σίνετ και τη σύζυγό του Πέισενς στο Σίμλα της Βόρειας Ινδίας.

1880, Οκτώβριος: Ο Σίνετ και ο Χιουμ αρχίζουν να σκέπτονται τη δημιουργία μιας Αγγλο-Ινδικής Θ.Ε. Φαίνεται ότι περί τις 15 Οκτωβρίου ο Σίνετ έστειλε την πρώτη του επιστολή  στον Μαχάτμα. Άμεση απάντηση. (OCCULT WORLD p. 93-4, 116-24, 121, BCW IIp. xxxiv). [Βλέπε επίσης το πρώτο άρθρο του Σίννετ όπου περιγράφει την αρχή της αλληλογραφίας του με το Μαχάτμα].

1880, 16 Οκτωβρίου: Ο Χιουμ στέλνει την πρώτη του επιστολή προς τους Μαχάτμας στην Ε.Π.Μ. για να τους την μεταβιβάσει. (OCCULT WORLD p. 59-60, ODL II 242-3 CWB II xxxiv-v) [Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις Επιστολές των Μαχάτμα βλέπε «THE MAHATMAS AND THEIR LETTERS» .

1880, Δεκέμβριος: Το απόφθεγμα της οικογένειας του Μαχαραγιά του Μπεναρές υιοθετείται από την Θ.Ε.: «ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΑΝΩΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ».

1881, 24 Ιουλίου: Εκδίδεται το βιβλίο του Όλκοτ «Βουδδική Κατήχηση». Περιλαμβάνει μετάφραση του «Νταμαπάντα» -ρήσεις του Βούδδα.

1882: Αγορά ακινήτου στο Αντιάρ κοντά στο Μαντράς για να χρησιμοποιηθεί ως μελλοντική Έδρα της Θεοσοφικής Εταιρείας από την Έλενα Π. Μπλαβάτσκυ και τον συντ. Όλκοτ.

1882, Μάιος: Πρώτη συνάντηση με το Σούμπα Ρόου στο Μαντράς.

1882, Οκτώβριος: Επίσκεψη στο Σικίμ για να δουν το Δάσκαλο. (Η Ε.Π.Μ. είναι φοβερά άρρωστη εξαιτίας προβλήματος στα νεφρά). (MOD. PANARION p.256, HPB SPEAKS II p. 35,85, FIVE YEARS OF THY p. 280, 239, PATH X, p. 170).

Επιστολή από το Μοναστήρι Γκουμ. (HPB SPEAKS II p. 96-99).

1882, Δεκέμβριος: Μεταφορά της Έδρας της Θ.Ε. από τη Βομβάη στο Αντυάρ.

1884, 20 Φεβρουαρίου: Η ΕΠΜ και ο Όλκοτ μαζί με 3 Ινδουιστές φεύγουν από τη Βομβάη για την Ευρώπη (άφιξη στη Μασσαλία στις 12 Μαρτίου).

1884, Φεβρουάριος: Η ΕΠΜ πηγαίνει στη Νίκαια στην οικία της δούκισσας ντε Πομάρ.

Κατόπιν στο Παρίσι, όπου διαμένει στην οδό Νοτρ Ντάμ ντε Σαν, αριθμός 46.

1884, Μάρτιος: Την επισκέπτεται ο Γ. Κ. Τζάτζ που βρίσκεται καθ’ οδόν προς την Ινδία. Μένει για ένα διάστημα με την ΕΠΜ για να βοηθήσει σε μια επανεξέταση του «Αποκαλυμμένη Ίσις» καθώς εκείνη προετοιμάζει τη συγγραφή του νέου της βιβλίου «Η Μυστική Δοξασία».

1884, 13 Μαΐου: Η ΕΠΜ επισκέπτεται το Ένγκιεν και μένει με την κόμισσα Ντ’ Αντεμάρ. Επίσκεψη του Γ. Κ. Τζάτζ που συνεχίζει να συνεργάζεται μαζί της συντάσσοντας το ευρετήριο του «Αποκαλυμμένη Ίσις» προ της συγγραφής της «Μυστικής Δοξασίας».

1884, Απρίλιος, Μάιος: Η Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών του Λονδίνου αρχίζει να ενδιαφέρεται για τα «φαινόμενα» της Έλενας Π. Μπλαβάτσκυ. Ο Όλκοτ, ο Σίνετ και άλλοι προσκαλούνται να παρουσιάσουν μαρτυρίες, πράγμα που κάνουν. (Βλέπε μαρτυρίες του Olcott, του Sinnett & Chatterji ).

ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΩΝ ΚΟΥΛΟΜΠ ΜΕ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ

Κατά τη διάρκεια της απουσίας της ΕΠΜ και του Όλκοτ από το Αντυάρ, εκτυλίσσεται ένα μεγάλο σκάνδαλο. Η Έμα και ο Αλέξις Κουλόμπ, υποκινούμενοι από Χριστινούς Ιεραποστόλους του Μαντράς, προσπαθούν να δυσφημίσουν την ΕΠΜ, τα φαινόμενά της και τη Θεοσοφία. Η ΕΠΜ κατηγορείται για απάτη από Χριστιανούς ιεραποστόλους της περιοχής που φοβούνται την επιρροή που ασκεί τόσο η ίδια όσο και η Θεοσοφία στους Ινδούς και ιδιαίτερα στους σπουδαστές. Πληρώνουν τους Κουλόμπ να ψευδομαρτυρήσουν και να κατασκευάσουν μια συγκεκριμένη συσκευή στο χώρο της ΕΠΜ στο Αντυάρ κατά την απουσία της. Το συμβούλιο της Θ.Ε. πρώτο, ανακαλύπτει αυτή τη διαπλοκή, εκθέτει το ζήτημα και αργότερα η ψεύτικη συσκευή καταστρέφεται από τον κ. Τζατζ που, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του εκεί είχε «πλήρη εξουσιοδότηση» να ενεργεί εκ μέρους της ΕΠΜ και του συντ. Όλκοτ. Ούτε οι ιεραπόστολοι ούτε και ο κ. Χόντγκσον είδαν ποτέ τη συσκευή που είχε προσπαθήσει να κατασκευάσει ο Κουλόμπ και που άφησε ημιτελή.

1884, Μάιος: Οι Κουλόμπ αποπέμπονται από το Αντυάρ από το Γραμματέα Νταμοντάρ Κ. Μαβαλανκάρ και το Συμβούλιο.

1884, 15 Ιουλίου: Ο Τζατζ φτάνει στη Βομβάη –ταξιδεύει στην Ινδία μέχρι τις 10 Αυγούστου, οπότε φτάνει στο Αντυάρ. Βλέπει με τα ίδια του τα μάτια την ημιτελή συσκευή του Κουλόμπ και δίνει εντολή να καταστραφεί.

1884, Αύγουστος - Οκτώβριος: Η ΕΠΜ επισκέπτεται τους Γκέμπαρντ στο Έλμπερφελντ της Γερμανίας.

1884: Τα τεύχη Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου του περιοδικού «Μαντράς Κρίστιαν Κόλετζ» αναφέρονται αρνητικά στην ΕΠΜ (ένα άρθρο σε δύο μέρη με τίτλο «Η πτώση του Κουτχούμι»). Δημοσιεύονται υποτιθέμενες δικές της επιστολές που παραχώρησαν οι Κούλομπ. Όταν αργότερα αυτές οι επιστολές εξετάστηκαν ενδελεχώς και αμερόληπτα χαρακτηρίστηκαν πλαστές.

1884, 14 Σεπτεμβρίου: Περισσότεροι από 300 σπουδαστές του Κρίστιαν Κόλετζ του Μαντράς διαμαρτύρονται για την επίθεση εναντίον της ΕΠΜ.

1884, 1 Νοεμβρίου: Η ΕΠΜ αποπλέει για την Ινδία. Σταματά στο Κάιρο για να πάρει πληροφορίες για τους Κουλόμπ τους οποίους είχε συναντήσει όταν βρισκόταν εκεί το 1873. (Είχαν μείνει χωρίς χρήματα, προηγουμένως δε είχαν ζητήσει τη βοήθειά της στη Βομβάη, οπότε και τους παρασχέθηκε στέγη στην έδρα της Θ.Ε. και εργασία τόσο στη Βομβάη όσο και στο Αντυάρ).

1884, 15 Νοεμβρίου: Ο Όλκοτ επιστρέφει στο Αντυάρ – την επομένη την επισκέπτεται ο Ρίτσαρντ Χόντγκσον, ερευνητής της «Εταιρείας Ψυχικών Ερευνών».

1884, 23 Δεκεμβρίου: Η κυρία Κουλόμπ δημοσιεύει το συκοφαντικό φυλλάδιό της με τίτλο «Περιγραφή της Γνωριμίας μου με την κα Μπλαβάτσκυ, από το 1872, μέχρι το 1884». Ο Χόντγκσον, σαστισμένος επισκέπτεται τους ιεραποστόλους και τους Κουλόμπ.

1885, 3 Ιανουαρίου: Ο Χόντγκσον γοητεύεται από τις απόψεις των ιεραποστόλων και τους ισχυρισμούς τους κατά της Θεοσοφίας και της ΕΠΜ. Διεξάγει μόνος του σφυγμομέτρηση του κόσμου στην Ινδία.

1885, 26 Μαρτίου: Ο Χόντγκσον φεύγει από την Ινδία αφού πρώτα επισκέπτεται το Αντυάρ – Δεν κάνει κανένα υπαινιγμό για την εναντίον της Θ.Ε. και της ΕΠΜ «θέση στην αναφορά του».

1885, Μάρτιος: Το Συμβούλιο της Θ.Ε. δεν επιτρέπει στην ΕΠΜ να καταγγείλει για συκοφαντία τους Κουλόμπ στη Δικαιοσύνη. Φοβούνται μήπως το όνομα των Μαχάτμας βεβηλωθεί ακόμα περισσότερο εάν συρθεί στα δικαστήρια.  

1885, 29 Μαρτίου: Η ΕΠΜ παραιτείται από τη θέση της Ανταποκρίτριας Γραμματέως της Θ.Ε. (WHY I DO NOT RETURN TO INDIA, HPB ART ULT V.I 106, BCW Vol.12, p. 162).

1885, 31 Μαρτίου: Σοβαρά άρρωστη η ΕΜΠ μεταφέρεται με πλοίο στην Ευρώπη.

1885, 23 Απριλίου: Η Έλενα Π. Μπλαβάτσκυ φθάνει στη Νάπολη.

1885, 3 Νοεμβρίου: Ο γιατρός της (Δρ. Λέον Όπενχάιμ) κάνει διάγνωση ότι είχε εκ γενετής πρόβλημα στα όργανα αναπαραγωγής, γι’ αυτό και δεν θα μπορούσε να τεκνοποιήσει. (HPB TO APS p. 177, 151, 208). Το πλήρες κείμενο της διάγνωσης του Δρ. Λ. Όπενχάιμ υπάρχει: (Kinsgland THE REAL HPB p. 54).

1885, Δεκέμβριος: Η ΕΠΜ στο Βάρτσμπουργκ. Η κόμισσα Βάχτμάιστερ την φροντίζει. Η υγεία της αποκαθίσταται – αρχίζει τη συγγραφή της «Μυστικής Δοξασίας». (Wachtmeister “Reminiscences of H.P.Blavatsky, and The Secret Doctrine, TPH, 1893).

Δημοσιεύεται μια αναφορά της Έρευνας του Χόντσγκον στα Πρακτικά του SPR – ανακριβής και προσβλητική προς την ΕΠΜ. (SPR REPORT).

H Εγκυκλοπαίδεια «Μπριτάνικα», 14η έκδοση αναφέρει:

«…Ευρισκόμενη εις Ινδία η Κυρία Μπλαβάτσκυ επέδειξε πολλά φαινόμενα που πολλοί άνθρωποι αποδέχτηκαν και που συχνά απαξιώθηκαν από όσους δεν τα έχουν παρατηρήσει αυτοπροσώπως. Κατεβλήθη κάθε δυνατή προσπάθεια σε ορισμένα κέντρα να δυσφημιστεί το έργο και η διδασκαλία της. Παρά την αντίδραση αυτή και παρά μια αρνητική αναφορά πάνω στα φαινόμενά της από κάποιο μέλος της Εταιρείας Ψυχικών Ερευνών που μετέβη στην Ινδία για να εξετάσει την υπόθεση χωρίς όμως ποτέ να είναι ο ίδιος μάρτυρας κάποιου φαινομένου, η Κυρία Μπλαβάτσκυ είχε το 1891 σχεδόν 100.000 αναγνωρισμένους οπαδούς σε όλα τα μέρη του κόσμου».

Αργότερα η SPR ισχυρίστηκε ότι η «αναφορά» δεν είχε την επίσημη έγκρισή της, έτσι δεν θα ασχολούνταν με αυτήν, ακόμα κι αν προφανώς έβλαπτε τη Θ.Ε.
Η «αναφορά» αυτή τελικά αποκηρύχτηκε από την SPR κατά τη δεκαετία του 1980 βάσει μαρτυριών που αποδείκνυαν ότι ήταν προκατειλημμένη και αναληθής.
Η ΕΠΜ ποτέ δεν μπόρεσε να δει η ίδια τις μαρτυρίες ή τις επιστολές που υποτίθεται ότι ήταν δικές της και τις οποίες είχε πλαστογραφήσει και δημοσιεύσει η κ. Κουλόμπ.

Όλα τα ντοκουμέντα βρίσκονται τώρα στο Βρετανικό Μουσείο και οι επιστολές, (που έδωσε η κ. Κουλόμπ), που έχουν πλέον εξετασθεί από ουδέτερο ειδήμονα, έχουν θεωρηθεί πλαστογραφημένες. Βλέπε Αντλάι Γουότερμαν στη Νεκρολογία του: The ‘Hodgson Report’ on Mme Blavatsky, 1885-1960.Βλέπε το άρθρο του: “J’ Accuse”στην εφημερίδα του SPR, Απρίλιος 1896, Vol.53, p. 286-310. Επανέκδοση της Θεοσοφικής Εταιρείας, Πασαντένα, Καλιφόρνια.

Μία από τις κατηγορίες του Χόντγκσον ήταν ότι η ΕΠΜ είχε πλαστογραφήσει τις «Επιστολές των Μαχάτμα». Τα ευρήματα του Β. Χάρισον παραλληλίζουν και προσυπογράφουν τα ευρήματα του Δρ. Ε. Σουντζ (1886), του Δρ. Π.Λ. Κερκ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια το 1964 και του Δρ. Σ. Μάρσαλ (1980). Ο τελευταίος, με τη βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή ανέλυσε τη γραφή και το συντακτικό ύφος της ΕΠΜ και των Δασκάλων για να αποδείξει ότι δεν ήταν δυνατόν να έχει γράψει η ΕΠΜ τις επιστολές τους. Βλέπε: “A Syntactic Investigation into the Possibility of Forgery by Helena P. Blavatsky, a 19th Century Occultist”, Viewpoint Aquarius, Λονδίνο, Οκτώβριος 1980.

Για ένα διάστημα η Αναφορά Χόντσγκον – SPR είχε καταστροφικό αντίκτυπο. Το μόνο θετικό ήταν ότι ξεκαθάρισε εχθρούς από φίλους και ένωσε ακόμα περισσότερο εκείνους που ήταν αφοσιωμένοι στην ΕΠΜ.

1885-86: Ο Σίννετ γράφει Μερικά Περιστατικά από τη Ζωή της Κυρίας Μπλαβάτσκυ. (HPB TO APS p. 149).

1886, 1 Ιανουαρίου: Η ΕΠΜ απευθύνει αυστηρή επιστολή διαμαρτυρίας προς τους «Θεόσοφους και Αξιότιμους Κυρίους». Όμως, μέχρι τον θάνατό της ήταν αναγκασμένη να κάνει προσφυγές στα δικαστήρια για να προστατεύσει την τιμή της και τη Θ.Ε. που υφίστατο επιθέσεις μέσω αυτής. (Σημείωση: η φιλοσοφία της Θεοσοφίας δεν έχει ποτέ σοβαρά τεθεί υπό αμφισβήτηση ούτε έχει προσβληθεί. Όποια επίθεση έγινε ποτέ, κατευθύνθηκε σε πρόσωπα του Κινήματος, πρώτα από όλα στο πρόσωπο της ΕΠΜ).

1886, Απρίλιος: Ο Τζατζ στη Νέα Υόρκη ετοιμάζει νέες δραστηριότητες. Εκδίδεται το πρώτο τεύχος της «Ατραπού». Χρηματοδοτήθηκε αποκλειστικά από τον ίδιο. Αργότερα, αναγνώστες και φίλοι, βλέποντας την αξία του βοήθησαν και προώθησαν την κυκλοφορία του. Μεγάλο ενδιαφέρον στην Αμερική για περισσότερες Στοές. Ο σεβασμός για την ΕΠΜ και για τη Θ. Ε. αυξάνεται ακόμα περισσότερο.

1886, Μάιος - Ιούλιος: Η Έλενα Π. Μπλαβάτσκυ επισκέπτεται τους Γκέμπαρντ στο Έμπερφλεντ στη Γερμανία όπου πηγαίνει να την δει η αδελφή της Βέρα και η θεία της Nadyeja.

1886, Ιούλιος: Η ΕΠΜ μεταβαίνει στην Οστάνδη του Βελγίου. (HPB TO APS  p.201).

1886, φθινόπωρο, Χειμώνας: Σπουδαστές από το Λονδίνο την επισκέπτονται κατ’ επανάληψη και προσπαθούν να την πείσουν να μεταβεί στο Λονδίνο.

1886, Νοέμβριος, Δεκέμβριος: Το πρώτο μέρος του 1ου τόμου της «Μυστικής Δοξασίας» ανατυπώνεται και αποστέλλεται στο Αντυάρ για το Σούμπα Ρόου, έναν από τους τσέλα (μαθητές) του Δασκάλου της ΕΠΜ για να το εξετάσει και να προσθέσει τα σχόλιά του, όπως είχε συμφωνηθεί νωρίτερα. Ο Σούμπα Ρόου, ένας μυημένος, ορθόδοξος Βραχμάνος ανησυχεί που τόσο μεγάλο μέρος της μυστικής σοφίας αποκαλύπτεται  στον αμύητο κόσμο και αρνείται να προχωρήσει στη συμφωνημένη εργασία, αν και γνωρίζει πως ο ίδιος ο Δάσκαλος είχε άμεσα εμπνεύσει και υπαγορεύσει τμήματα του έργου στην ΕΠΜ. Η ορθοδοξία του γίνεται εμπόδιο. (HPB TO APS, p. 64, 197, 222).

1887, Χειμώνας, Άνοιξη: Φίλοι από το Λονδίνο συνεχίζουν να επισκέπτονται την ΕΠΜ στην Οστάνδη όπου ζει απομονωμένη με τη φροντίδα της Κόμισσας Βαχτμάιστερ. Την ικετεύουν να φύγει και να εγκατασταθεί στην Αγγλία στο Λονδίνο. Προβάλλουν ως επιχείρημα ότι υπό τον κ. Σίνετ η Στοά του Λονδίνου είχε προσπαθήσει να προσελκύσει το ενδιαφέρον των «ανώτερων τάξεων» αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Οι Άρτσιμπολτ και Μπέρτραντ Κάιτλι φροντίζουν για την εγκατάστασή της εκεί.

1887, Μάρτιος: Εξαντλημένη η ΕΠΜ πέφτει σε κώμα από το οποίο συνέρχεται με ανανεωμένες τις δυνάμεις της, πράγμα που είχε συμβεί αρκετές φορές στο παρελθόν. Αργότερα λέει στους φίλους της ότι κατά το διάστημα που ήταν σε κώμα την είχε επισκεφθεί ο Δάσκαλός της προτείνοντάς της την επιλογή ανάμεσα στο να ανακουφισθεί μέσω του σωματικού θανάτου της ή να συνεχίσει να ζει για να τελειώσει τη «Μυστική Δοξασία». Επέλεξε να παραμείνει στη ζωή και να ολοκληρώσει τη συγγραφή.

1887, 1 Μαΐου: Ο Μάιος βρίσκει την ΕΠΜ στο Λονδίνο όπου οι φίλοι της έχουν φροντίσει να της βρουν ένα μέρος για να μείνει και να εργασθεί. Εργάζεται μέρα και νύχτα για να ολοκληρώσει τη «Μυστική Δοξασία». Αυτό το τμήμα του έργου στάλθηκε στην Ινδία, έγινε αντιγραφή του, αλλά το χειρόγραφό της δεν επεστράφη ποτέ στην ίδια.

1887, Μάιος: Εγκαινιάζεται η Στοά Μπλαβάτσκυ της Θ.Ε.

1887, 25 Μαΐου: Ιδρύεται ένας εκδοτικός οίκος στο Λονδίνο (Θεοσοφική Εκδοτική Εταιρεία) για να βοηθήσει την έκδοση της «Μυστικής Δοξασίας».

1887, Σεπτέμβριος:  Εκδίδεται το πρώτο τεύχος του περιοδικού της ΕΠΜ «Λούσιφερ». Η ίδια δηλώνει ότι σκοπός του περιοδικού είναι να «Φέρει στο Φως τα Κρυμμένα Πράγματα του Σκότους». Δίνει έμφαση στην ηθική και φιλοσοφία περισσότερο από ό,τι στα ψυχικά φαινόμενα και τον πνευματισμό. Η Μέιμπελ Κόλινς προσφέρεται να γίνει Συνεκδότρια και η πρότασή της γίνεται δεκτή. Συνεργάζεται για ένα μικρό διάστημα. Αργότερα, συνεκδότρια έγινε η Άνι Μπέσαντ, αφού πρώτα διάβασε και δημοσίευσε κριτική για τη «Μυστική Δοξασία».

Επιπροσθέτως, εξηγεί ότι ο «Λούσιφερ»… ο Εωσφόρος είναι το Αστέρι της Αυγής… και ο «Λούσιφερ» δεν είναι ούτε ανίερος ούτε σατανικός τίτλος. Είναι ο λατινικός Luciferus. Ο Εωσφόρος, το Πρωινό Αστέρι, που αντιστοιχεί στον Ελληνικό Φώσφορο. …Το όνομα του αγνού Κήρυκα του Φωτός της Ημέρας.

Έτσι μπόρεσε η ΕΠΜ να συγκεντρώσει κοντά της Θεόσοφους που ήσαν σοβαροί σπουδαστές και που ήθελαν να λάβουν τις προφορικές οδηγίες της, παίρνοντας απαντήσεις από την ίδια στα ερωτήματα που είχαν. Επίσης, αποδεσμεύτηκε για να προχωρήσει το συγγραφικό της έργο και να το αποτελειώσει ως ένα πλήρες και ολοκληρωμένο μήνυμα.

1888: Τώρα πια η ΕΠΜ ήταν αποφασισμένη ότι η Θ.Ε. θα ήταν το μέσο για τη διάδοση της Θεοσοφίας τουλάχιστον εκεί όπου η ίδια μπορούσε να κινηθεί ελεύθερα ακόμα κι αν υπο-κανονισμοί δεν υποχρέωναν κανέναν να την ακολουθεί.

ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ Θ.Ε.

Έγινε, όμως, εξίσου αισθητή η ανάγκη να δοθεί υλικό για σκέψη σε όσους ερευνούσαν εις βάθος τις μυστικές δοξασίες της αρχαιότητας. Ο κ. Τζάτζ είχε γράψει στην ΕΠΜ από τη Νέα Υόρκη στις 18 Μαΐου του 1887 ρωτώντας την αν θα επέτρεπε να δημιουργηθεί ένα «Εσωτερικό Τμήμα της Θ.Ε.» μέλη του οποίου θα μπορούσαν να γίνουν όσοι επιθυμούσαν να μαθαίνουν και να «δοκιμάζονται» - όπως γινόταν στα αρχαιότερα «Μυστήρια».

1888, Οκτώβριος: Δημοσιεύεται επίσημη ανακοίνωση για τη δημιουργία του Εσωτερικού Τμήματος της ΕΠΜ στο Λούσιφερ. Ανακοίνωση, επίσης δημοσιεύεται στην Ατραπό.

1888, Νοέμβριος – Δεκέμβριος: Ο κ. Τζατζ έρχεται στο Λονδίνο. Βοηθάει την ΕΠΜ στον αρχικό σχεδιασμό των Κανονισμών και Υποχρεώσεων του «Εσωτερικού Τμήματος». Σε αυτό το ταξίδι ο κ. Τζατζ που είχε γεννηθεί στην Ιρλανδία, επισκέφθηκε και τη Στοά της Θ.Ε. στο Δουβλίνο και μετέδωσε μεγάλο μέρος τού ενθουσιασμού του στα μέλη της. Το ταξίδι του λειτούργησε ως έμπνευση για τη νέα γενιά των Ιρλανδών ποιητών και συγγραφέων όπως ο Γ. Μπ. Γέιτς, ο Τζωρτζ Γ. Ράσελ και άλλοι.

Η «ΜΥΣΤΙΚΗ ΔΟΞΑΣΙΑ» ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ

1888, 20 Οκτωβρίου: Εκδίδεται, τελικά, ο 1ος τόμος της «Μυστικής Δοξασίας». Ο 2ος τόμος εξεδόθη τον Δεκέμβριο. Η ΕΠΜ είχε χρειαστεί 4 χρόνια για να ολοκληρώσει το μέγα έργο της.
Η πρωτότυπη έκδοση του 1888 της «Μυστικής Δοξασίας» αποτελείται από δύο τόμους.

ΤΟΜΟΣ Ι: καλύπτει την ΚΟΣΜΟΓΕΝΕΣΗ – την εξέλιξη της Γης μας και του Σύμπαντος. Επανεξετάζει μέρος του υλικού που ήδη αναφέρεται στο «Αποκαλυμμένη Ίσις» και το αναλύει εκτενέστερα.

ΤΟΜΟΣ ΙΙ: καλύπτει την ΑΝΘΡΩΠΟΓΕΝΕΣΗ – την εξέλιξη του ανθρώπου πάνω στη Γη μας, τον μελλοντικό του ρόλο και τον σκοπό της εξέλιξης.

Η «Μυστική Δοξασία» βασίζεται σε στίχους (στάντζας) του «Βιβλίου του Τζιαν» (σοφίας). Είναι γραμμένη σε πολύ διαφορετικό ύφος από αυτό του προηγούμενου βιβλίου, του «Αποκαλυμμένη Ίσις». Ήταν απαραίτητο, αφού είχαν περάσει περισσότερα από δέκα χρόνια αφότου είχε στοχαστεί πάνω σε αυτό και μετά από ερωτήσεις σπουδαστών-ερευνητών της σοφίας όλων των εποχών, να τους δοθεί υλικό που θα ήταν και φιλοσοφικά βαθύ και ακριβές από ιστορική άποψη ως προς την εξέλιξη της Φύσης και του Ανθρώπου και ως προς την προέλευση των θρησκειών.

Αυτές οι δοξασίες μοναδικές στη Θεοσοφική φιλοσοφία περιλαμβάνουν:

  1. Τον παγκόσμιο και απρόσωπο νόμο του Κάρμα σύμφωνα με τον οποίον έλαβε χώρα συνολικά η εξέλιξη.
  2. Το γεγονός ότι όλα τα όντα μοιράζονται την ίδια και ΜΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ. Γι’ αυτό και
  3. σε ότι αφορά την αλληλεπίδρασή τους όλα τα όντα, συμπεριλαμβανομένου και του ανθρώπου, πρέπει να θεωρούνται αδέλφια λόγω της ταύτισης της φύσης αυτής της ΜΙΑΣ ΟΥΣΙΑΣ, άσχετα προς την προφανή διαφορά του εξελικτικού σταδίου όπου βρίσκονται προς το παρόν.
  4. Το μέγα γεγονός της Φύσης και η απόλυτη τάξη είναι ο νόμος της αναλογίας και αντιστοιχίας: όπως άνω, έτσι και κάτω. Όπως στο παρελθόν, έτσι και στο μέλλον.
  5. Αυτή είναι μία κατάθεση της οικονομίας της Φύσης κατά τη λειτουργία των νόμων της την οποία μεταφέρουν όλα τα όντα μέσα από την ατέρμονη αλυσίδα της εξέλιξης. Και, στην περίπτωση του ανθρώπου, αυτή η διαδικασία γίνεται μέσω της μετενσάρκωσης μέχρις ότου ο Άνθρωπος-Πνεύμα φτάσει στην ολοκλήρωση, στον σκοπό της ζωής πάνω σε αυτή τη  Γη. Αυτός κατέχει όλες τις λεωφόρους της γνώσης και μαθαίνει να τις εφαρμόζει κατ’ επιλογήν για αγαθοεργό σκοπό, ακριβώς όπως ο καθηγητής ή ο δάσκαλος κάνει με τους μαθητές για τους οποίους είναι υπεύθυνος, μεταδίδοντάς τους όλα όσα έχει μάθει.

Βλέπουμε ότι η εξέλιξη του Σύμπαντος είναι παρόμοια με την εξέλιξη της Γης μας. Η εξέλιξη της μορφής του ανθρώπου ακολουθεί την εξέλιξη των εσώτερων αόρατων περιβλημάτων της ανθρώπινης ψυχής. Ο άνθρωπος είναι ουσιαστικά Νους-Ψυχή και ασχολείται διαρκώς με την εξέλιξη της αισθητής φύσης που τον περιτριγυρίζει αλλά και αυτού που τον διακατέχει.

Κάθε συναίσθημα, σκέψη ή πράξη εντυπώνει στις μορφές της φύσης τριγύρω το κίνητρο της χρονικής στιγμής στην οποία βρίσκεται ο άνθρωπος. Οι μορφές το καταγράφουν στην ευαίσθητη επιφάνειά τους και αργότερα του επιστρέφουν το αποτύπωμα μέσα από τα περιστατικά της μεταγενέστερης ζωής του, εν μέρει σε αυτή τη ζωή και εν μέρει στη μελλοντική. Έτσι, συνεχώς ανταμειβόμαστε ή τιμωρούμαστε. «Τα χέρια που μας πληγώνουν είναι τα δικά μας χέρια».

ΤΡΕΙΣ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Για να καταστήσει το σύνολο της φιλοσοφίας σαφές η ΕΠΜ προτείνει τρεις μεγάλες ιδέες, αρχές ή προτάσεις που μπορούμε να εφαρμόζουμε ως προς τις παγκόσμιες συνθήκες μέσα στις οποίες ζούμε τώρα:

1) Η ΘΕΟΤΗΤΑ ή ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ, ΑΜΕΤΑΒΛΗΤΗ, ΠΑΝΤΑ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ

 «Πιστεύουμε σε μια Παγκόσμια Θεία Αρχή, που είναι η ρίζα των ΠΑΝΤΩΝ, από την οποία πηγάζουν όλα και μέσα στην οποία όλα τα απορροφηθούν στο τέλος του μεγάλου κύκλου της Ύπαρξης». (KEY TO THEOSOPHY p. 62)

«Σε κάθε Κοσμογονία, πίσω και πάνω από τη δημιουργική θεότητα, υπάρχει μια υπέρτερη θεότητα, ένας ρυθμιστής, ένας Αρχιτέκτονας, του οποίου ο Δημιουργός δεν είναι παρά ένας εκτελεστικός αντιπρόσωπος. Και ακόμα ψηλότερα, πάνω και ολόγυρα, μέσα κι έξω, υπάρχει το ΑΔΙΑΓΝΩΣΤΟ και το άγνωστο, η Πηγή και Αιτία όλων αυτών των Απορροών». (SD II, p. 43)

2) Ο ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ, ΑΜΕΤΑΒΛΗΤΟΣ, ΔΙΚΑΙΟΣ, ΦΙΛΕΥΣΠΛΑΧΝΟΣ, ΑΜΕΡΟΛΗΠΤΟΣ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ.

«Περιγράφουμε το Κάρμα σαν αυτόν τον Νόμο επαναπροσαρμογής που τείνει πάντα στο να αποκαθιστά τη διαταραγμένη ισορροπία στο φυσικό κόσμο και την ασταθή αρμονία στον ηθικό κόσμο. Το Κάρμα δεν δρα πάντα με αυτόν ή εκείνο τον ιδιαίτερο τρόπο. Αλλά… πάντα δρα για να αποκαθιστά την Αρμονία και να διατηρεί την ισορροπία ένεκα της οποίας υπάρχει το Σύμπαν». (KEY TO THEOSOPHY, p. 203)

«Υπάρχει στη φύση ένας αιώνιος Νόμος, ένας νόμος που πάντα τείνει να προσαρμόζει τα αντίθετα και να δημιουργεί την τελική αρμονία. Χάρη σε αυτόν τον νόμο της πνευματικής εξέλιξης που εκτοπίζει το φυσικό και καθαρά διανοητικό, η ανθρωπότητα θα απελευθερωθεί από τους πλασματικούς θεούς της και θα καταλήξει στην ΑΥΤΟΛΥΤΡΩΣΗ». SD II, p.420).

3) Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ, ΑΙΩΝΙΑ, ΕΝΑ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.

«Από τους Θεούς στον άνθρωπο, από τους Κόσμους στο άτομο, από ένα αστέρι σε ένα λυχνάρι, από τον Ήλιο στη ζωτική θερμότητα και του πιο ταπεινού οργανικού όντος – ο κόσμος της Μορφής και της Ύπαρξης σε μια τεράστια αλυσίδα, οι κρίκοι της οποίας είναι όλοι συνδεδεμένοι μεταξύ τους, ο νόμος της Αναλογίας είναι το πρώτο κλειδί στο Παγκόσμιο πρόβλημα και αυτοί οι κρίκοι πρέπει να μελετηθούν ισότιμα στις απόκρυφες σχέσεις μεταξύ τους». (ΜΔ I, 604).

«Από το κέντρο στην περιφέρεια, από την ανεπαίσθητη φυσαλίδα στα απώτατα νοητά όρια του Κόσμου, αυτοί οι δοξασμένοι στοχαστές, οι Αποκρυφιστές, ανιχνεύουν τον κάθε κύκλο που συγχωνεύεται σε κύκλο, περιέχοντας και περιεχόμενοι σε μια ατέρμονη σειρά. Το έμβρυο που εξελίσσεται στην προ γεννήσεως σφαίρα, το άτομο μέσα στην οικογένειά του, η οικογένεια μέσα στο κράτος, το κράτος μέσα στην ανθρωπότητα, η Γη μέσα στο σύστημά μας, αυτό το σύστημα μέσα στο κεντρικό του σύμπαν, το σύμπαν στον Κόσμο και ο Κόσμος μέσα στη ΜΙΑ ΑΙΤΙΑ – αυτή τη σειρά ακολουθεί η φιλοσοφία τους για την εξέλιξη». (ΜΔ ΙI, 189).

«Η εξέλιξη είναι ένας αιώνιος κύκλος του γίγνεσθαι… και η φύση δεν αφήνει ούτε ένα άτομο αχρησιμοποίητο. Επιπλέον, από την αρχή του Γύρου, τα πάντα στη Φύση τείνουν να γίνουν Άνθρωπος. Όλες οι τάσεις του δυαδικού, κεντρομόλα και φυγόκεντρη Δύναμη κατευθύνονται προς ένα σημείο – τον Άνθρωπο». (ΜΔ ΙI, 170).

Ο Άνθρωπος λοιπόν θεωρείται ότι είναι ένας αθάνατος νους που κατοικεί σε ένα εξαιρετικά εξευγενισμένο ζωώδες σώμα. Ο στόχος της επίτευξης της προσωπικής ολοκλήρωσης (της κλιμακωτής προόδου) δεν είναι να αποσυρθεί κανείς από την ενεργό δράση (όπως μοιάζει να υπονοεί η ιδέα της Νιρβάνα) αλλά να συνεχίζει να συνεργάζεται με τη Φύση, σαν Δάσκαλος και να βοηθά την τρέχουσα εξέλιξη και προαγωγή όλων των άλλων όντων περιλαμβανομένης και της υπόλοιπης ανθρωπότητας χωρίς καμία απολύτως διάκριση.

Μελετώντας τις μεγάλες χρονικές περιόδους που αποτελούν τους κύκλους της ανθρώπινης εξέλιξης στη Γη, η ΕΠΜ εξετάζει την αρχαία ιδέα της αλλαγής των «εποχών». Υπάρχουν 4 εποχές: Η «Χρυσή Εποχή» (η νηπιακή ηλικία μιας φυλής ή ενός έθνους), η «Ασημένια Εποχή» (η εφηβεία), η «Εποχή του Χαλκού» (η εποχή της ωριμότητας), και η «Εποχή του Σιδήρου», εποχή της τελικής ανάπτυξης, το γήρας, για να ακολουθήσει τελικά «ο θάνατος και η επανενσωμάτωση». Διακήρυξε ότι όλοι εισερχόμενοι σε αυτή την 4η εποχή, ζούν ήδη επί 5000 χρόνια μέσα σε αυτήν. Οι Ινδουιστές ονομάζουν αυτή την εποχή Κάλι Γιούγκα («μαύρη εποχή») και θεωρείται ότι θα διαρκέσει επί 432.000 χρόνια. Βλέπε ΜΔ II, p. 68-70 όπου παρατίθενται οι μεγάλες περίοδοι της εξέλιξης σύμφωνα με το Ινδουιστικό σύστημα.

Η ΕΠΜ έγραψε για το βιβλίο της:

«Γράφτηκε προς όφελος της ανθρωπότητας και πρέπει να κριθεί από την ανθρωπότητα και τις μελλοντικές γενεές. Η συγγραφέας του δεν αναγνωρίζει κατώτερο δικαστήριο. Τις προσβολές τις συνήθισε. Τις διαβολές  τις αντιμετωπίζει καθημερινά. Στις συκοφαντίες χαμογελά με σιωπηρή περιφρόνηση».

«…υπάρχουν πέντε ή έξι Θεόσοφοι που ασχολούνται με την έκδοση του βιβλίου, που με βοήθησαν στην ταξινόμηση του υλικού, στη διόρθωση των ατελών αγγλικών μου και στην προετοιμασία για τη δημοσίευση. Όμως, αυτό που κανείς τους δεν θα διεκδικήσει ποτέ είναι η θεμελιώδης δοξασία, τα φιλοσοφικά συμπεράσματα και οι διδασκαλίες. Τίποτα από αυτά δεν επινόησα εγώ, απλώς τα παρουσίασα όπως τα διδάχτηκα ή όπως ανέφερα στη Μυστική Δοξασία (Vol I, XIVI) μεταχειριζόμενη τα λόγια του Μονταίν: “Έχω φτιάξει εδώ μόνο ένα μπουκέτο από διαλεχτά λουλούδια (της Ανατολής) και εγώ δεν έφερα τίποτ’ άλλο παρά μόνο την κορδέλα που τα δένει”» (MY BOOKS – HPB ARTICLES I, p. 484).

O Δρ. Θαδδαίος Π. Χάιατ από το Στάνφορντ του Κονέκτικατ έψαξε επί πολλά χρόνια για να βρει τα αποσπάσματα και τις πηγές που χρησιμοποίησε η ΕΠΜ στη «Μυστική Δοξασία».

Το 1940 εξέδωσε έναν «Κατάλογο Μερικών από τα Βιβλία και τους Συγγραφείς που αναφέρονται ή ρήσεις των οποίων περιλαμβάνονται στους Δύο Τόμους της Μυστικής Δοξασίας της ΕΠΜ».

Στην Εισαγωγή του παρατηρεί:

«Είναι δύσκολο να εκτιμήσει κανείς τον πλούτο του παρατιθέμενου υλικού και την ποικιλία των θεμάτων που συμπεριλαμβάνονται… είναι διάσπαρτα μέσα στις χιλιάδες των σελίδων των δύο τόμων… (έτσι που ο αναγνώστης) να μπορεί να κατανοήσει καλύτερα την ύπαρξη όλων των διαφορετικών απόψεων που παρουσιάζονται για κάθε θέμα και ότι η «Μυστική Δοξασία» δεν είναι η δογματική παρουσίαση κάποιας φιλοσοφίας ή επιστήμης».

Πολλές από τις σημαντικότερες διάνοιες της εποχής της επηρεάστηκαν από τις ιδέες που ανέπτυξε στη «Μυστική Δοξασία». Ανάμεσά τους είναι ο Δρ. Χιούμπε – Σλάιντεν, εκδότης του «Σφίγξ», ο Τζ. Ρόλστον Σκίνερ, Καμπαλιστής, ο Σερ Γ. Κρουκς, ο Τζόρτζ Γ. Ράσελ, ο Γ. Μπ. Γέιτς, ο Γ. Κ. Μαγκί, ο Τσάρλς Γουίικς, η Άνι Μπέσαντ, που αφού, ως βιβλιοθηκάριος, μελέτησε τη «Μυστική Δοξασία» πήρε μια συνέντευξη από την ΕΠΜ και κατόπιν τούτου έγινε αφοσιωμένη μαθήτρια, συνεργάτιδα και φίλη της.

(Διάβασε περισσότερα για τη «Μυστική Δοξασία»).

1888-89: Κατ’ αυτή την περίοδο το Εσωτερικό Τμήμα άρχισε να προσελκύει ως σπουδαστές στις τάξεις του τους εκλεκτότερους Θεόσοφους, εκείνους που είχαν αφοσιωθεί στην υπηρεσία της ανθρωπότητας και στο απαραίτητο έργο της σπουδής και διάδοσης.

Παράλληλα η ΕΠΜ παρακολουθούσε αυτή την εξάπλωση και εξέλιξη του Θεοσοφικού έργου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κάθε χρόνο (από το 1888 μέχρι το 1891) έστελνε ένα «Μήνυμα» στο ετήσιο Συνέδριο των Αμερικανών Θεόσοφων πάνω στις βασικές γραμμές της Θεοσοφίας.

Σε αυτά τα «Πέντε Μηνύματα» θα βρει κανείς σοφές συμβουλές, εμψύχωση και υπενθυμίσεις για τον ουσιαστικό σκοπό και τους στόχους της Θ.Ε. – Επίσης περιλαμβάνονται οι ελπίδες της για το μέλλον, που διατυπώνονται και στις τελευταίες σελίδες στο «Κλειδί της Θεοσοφίας».

Ελπίζει ότι η Θ.Ε. θα διατηρήσει τις αγνές μεθόδους και προσπάθειές της και κατά τον 20ο αιώνα, οπότε, είπε, ότι ένας νέος «απεσταλμένος» από τη Μεγάλη Στοά ίσως επισκεπτόταν και πάλι τη Δύση, ο οποίος θα μπορούσε να αξιοποιήσει τα οφέλη που θα είχαν επιτύχει στο μεταξύ οι πιστοί και εργατικοί Θεόσοφοι. Σε αυτό το κείμενο έγραψε, επίσης, ότι ήλπιζε πως η Θ.Ε. θα επιζούσε και οι οπαδοί της θα ακολουθούσαν την πορεία της μελέτης και της αυτοκάθαρσης, ούτως ώστε όλος ο κόσμος να επωφελείτο από την προσπάθεια που είχε καταβληθεί από τους Δασκάλους να «αλλάξουν» το Μάνας (στραμμένο προς το νου) και το Μπούντι (διάκριση) της Φυλής».

1889, 10 Μαΐου: Η Άνι Μπέσαντ από την οποία είχε ζητηθεί, όταν εκδόθηκε, να γράψει κριτική για τη «Μυστική Δοξασία», εντυπωσιάστηκε βαθιά από την εμφανέστατη αξία της περιεχόμενης σοφίας. Επισκέφθηκε την ΕΠΜ για να της πάρει συνέντευξη και για να συζητήσουν για τη «Μυστική Δοξασία». Έγινε μέλος της Θεοσοφικής Εταιρείας του Λονδίνου και, έκτοτε, έγινε βοηθός της ΕΠΜ. Έγινε συνεκδότρια με την ΕΠΜ του περιοδικού «Λούσιφερ» και κατάφερε να την απαλλάξει λίγο από τη συνεχή ολοήμερη εργασία. Αυτό συνέβη δύο χρόνια πριν πεθάνει το σώμα της ΕΠΜ.

Η Άνι Μπέσαντ προσέφερε το σπίτι της σαν καταφύγιο στην άρρωστη και κουρασμένη ΕΠΜ πράγμα που της έδωσε την ευκαιρία για μια «ανάπαυλα».

ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΘΕΟΣΟΦΙΑΣ

1889, Ιούλιος: Η ΕΠΜ έγραψε και δημοσίευσε «Το Κλειδί της Θεοσοφίας». Είναι γραμμένο υπό μορφή ερωτήσεων και απαντήσεων για να μάθουν οι σπουδαστές της τί είναι η ΘΕΟΣΟΦΙΑ και στη συνέχεια για να χρησιμοποιήσουν αυτόν τον τρόπο διδάσκοντας άλλους ερευνητές. Ο υπότιτλος που έδωσε είναι: «Μία σαφής παρουσίαση… της ΗΘΙΚΗΣ, ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ και ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ για τη μελέτη των οποίων ιδρύθηκε η Θεοσοφική Εταιρεία».

Η 2η έκδοση, που έγινε το 1890, περιλαμβάνει στο τέλος του βιβλίου μια προσθήκη: ένα Λεξιλόγιο 60 σελίδων.

Για να απαντήσει στις πολλές ερωτήσεις πάνω στην Πρακτική Θεοσοφία αφιέρωσε πολλές σελίδες στο ΚΛΕΙΔΙ εξηγώντας την εφαρμογή της στους τομείς: του Καθήκοντος, των Πολιτικών Μεταρρυθμίσεων, της Αυτοθυσίας, της Ευσπλαχνίας, της Διάδοσης της Θεοσοφίας στα πλήθη, στο πώς μπορεί κανείς να βοηθήσει την Εταιρεία και στο «τί θα όφειλε να μην κάνει ένας Θεόσοφος». Επίσης, εξέταζε τον Ασκητισμό, το Γάμο, την Εκπαίδευση, την Προκατάληψη κατά της Θ.Ε., αν «η Θ.Ε. κερδίζει χρήματα;» και τί είναι το «Προσωπικό που εργάζεται στη Θ.Ε.». Αυτές οι πρακτικές κατευθυντήριες γραμμές βοήθησαν να λυθούν πολλά δύσκολα προσωπικά προβλήματα της ζωής των Θεοσόφων.

Εξετάζει λεπτομερώς τη λειτουργία του νόμου του Κάρμα και τις ιδιαίτερες εφαρμογές του σχετικά με την πρόοδο του ανθρώπου.
Το ΚΛΕΙΔΙ επίσης αναφέρεται στην εσώτερη σύσταση του ανθρώπου, στους στόχους του και στο ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει στη συνολική εξέλιξη.

Η ΕΠΜ πηγαίνει στο Φοντενεμπλό για να ξεκουραστεί και σε αυτό το διάστημα γράφει το τελευταίο της βιβλίο «Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΣΙΓΗΣ».

«Η Φωνή της Σιγής» εκδόθηκε αργότερα εντός του 1889 και αφιερώθηκε σε εκείνους τους «λίγους» που επιθυμούσαν να κάνουν τη Θεοσοφία μια «ζωντανή δύναμη της ζωής τους».

Σε όσους επιλέγουν να εφαρμόζουν οι ίδιοι καθημερινά τις ηθικές αρχές της Θεοσοφίας, αφιερώνονται αυτές οι πρακτικές εφαρμογές για μελέτη, αφού είναι η εφαρμογή της μεταφυσικής κατάθεσης των δεδομένων της Φύσης.

Η κυρία Μπλαβάτσκυ δίδαξε ότι οι Θεόσοφοι όφειλαν να κάνουν τη Θεοσοφία οδηγό στη ζωή τους. Σε όποιον προσβλέπει στην αυτοβελτιωσή του, η Θεοσοφία έδινε μια ματιά για το μέλλον – για τον «στόχο» στον οποίο πρέπει όλοι να κατατείνουν- δηλαδή, μια «θεόμορφη» ζωή.

Η «Φωνή της Σιγής» βασίζεται σε μια ακόμα σειρά στίχων από το «Βιβλίο των Τζιάν» που αποτέλεσε τη βάση της «Μυστικής Δοξασίας» ως προς την ιστορία της εξέλιξης της ανθρωπότητας και της Γης μας. Είναι μια σύντομη περιγραφή της αρχαίας και δύσκολης «ατραπού» της μαθητείας και της προόδου που μπορεί να κάνει ένας Άνθρωπος ο οποίος αποφασίζει να επιταχύνει την εξέλιξή του. Προειδοποιεί για όλους τους κινδύνους και τις δυσκολίες, αλλά παραθέτει και παραδείγματα όπου η προσπάθεια υπήρξε επιτυχής, δείχνοντας τους τρόπους και τις μεθόδους που μπορεί να χρησιμοποιήσει ένας οπαδός για την επίτευξή του στόχου σε όλη του τη Ζωή (Διάβασε περισσότερα για τη «Φωνή της Σιγής»).

1889, Ιούλιος: Στην ίδια κατεύθυνση με τον πρώτο «Στόχο»  της Θ.Ε.: «να δημιουργηθεί ένας πυρήνας Μιας Παγκόσμιας Αδελφότητας», ιδρύθηκε μια λέσχη «εργαζομένων γυναικών» σε μια φτωχή γειτονιά του Λονδίνου. Κάποια μέλη της Θ.Ε. προσέφεραν τον ελεύθερο χρόνο τους και την ενέργειά τους για να δημιουργήσουν ένα διαφορετικό περιβάλλον για αυτά τα άτομα που ήταν σε μειονεκτική θέση. Το γεγονός αυτό μπορεί να θεωρηθεί σαν ένα από τα πρώτα ορατά αποτελέσματα μιας μεγάλης αλλαγής στην στάση απέναντι στις συνθήκες, μια στάση που επρόκειτο, κατά τις επόμενες δεκαετίες, να σαρώσει όλο τον κόσμο, όπου τα δικαιώματα των γυναικών, των φτωχών και όσων στερούνταν πολιτικών δικαιωμάτων θα αντιμετωπίζονταν με όλο και περισσότερη σοβαρότητα και φροντίδα. Ζήτησαν από την ΕΠΜ να την εγκαινιάσει.

Η Θεοσοφία άνθισε μέσα στο οικολογικό κίνημα που εστιάζει την προσοχή του σε όλες τις εκφάνσεις του κοινού μας περιβάλλοντος και στο δικαίωμα των φυτών και των ζώων για προστασία εκτός του δικαιώματος των ανθρώπων. Θα μπορούσε κανείς να ανιχνεύσει ακόμα και την αγάπη των δορυφόρων-λαών και των αποικιών για πολιτική ελευθερία και απαλλαγή από κράτη «αφέντες», που έγινε σύντομα μετά το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου σαν μια εκδήλωση αυτού του πνεύματος της ελευθερίας και αδελφότητας και, παρόλο που πολλά μένουν να γίνουν ακόμα, οι διάφοροι σχεδιασμοί για την υγεία και την κοινωνία που πραγματοποιήθηκαν με σκοπό την προστασία των αναγκών των φτωχών είναι αποτέλεσμα της Θεοσοφικής διδασκαλίας που, αφού μελετήθηκε, έγινε αποδεκτή και εφαρμόσθηκε, πράγμα που δεν αναγνωρίζεται πάντα.

1889: Πρέπει να σημειωθούν και άλλες σημαντικές Θεοσοφικές δραστηριότητες κατά το 1889. Ο συντ. Όλκοτ προσκλήθηκε να περάσει τέσσερις μήνες στην Ιαπωνία με σκοπό να δώσει περισσότερη ζωή και συνοχή στις διάφορες Βουδδιστικές ομάδες εκεί. Η προσπάθειά του να φέρει περισσότερη συνεννόηση ήταν επιτυχής και οδήγησε στην ενοποίηση ανάμεσα στις δύο μεγάλες Σχολές του Βουδδισμού, τη Βόρεια (Μαχαγιάνα) και τη Νότια (Χιναγιάνα).

1890, Ιούλιος: Από διοικητική άποψη είχε καταστεί αναγκαίο για το Ευρωπαϊκό Τμήμα των Στοών της Θ.Ε. να οργανωθεί σε μια πιο αποτελεσματική ομάδα. Έτσι ιδρύθηκε το Ευρωπαϊκό Τμήμα της Θ.Ε. με Πρόεδρο την ΕΠΜ, ενώ ο συντ. Όλκοτ δέχθηκε να είναι ισόβιος Πρόεδρος της Θεοσοφικής Εταιρείας.

1889-91: Τα «Πρακτικά της Στοάς Μπλαβάτσκυ» εκδόθηκαν σε δύο μέρη. Αυτό το υλικό προετοιμάστηκε από στενογραφικές αναφορές που έγιναν κατά τη διάρκεια συνεδριών υπό μορφή ερωτήσεων-απαντήσεων στη Στοά της Μπλαβάτσκυ (Δεκ. 1888- Μάρτιος 1889). Οι απαντήσεις της ΕΠΜ φώτιζαν ακόμα περισσότερο θέματα τα οποία είχαν αναφερθεί στη «Μυστική Δοξασία», το ζήτημα των Ονείρων και των Καταστάσεων Συνειδητότητας και άλλα ζητήματα. Και τα δύο μέρη επιμελήθηκε η ίδια η ΕΠΜ. (Διάβασε περισσότερα για τα «Πρακτικά» [Transctions]).

O ΔΡ. COUES ΣΥΚΟΦΑΝΤΕΙ ΤΗΝ Ε.Π.ΜΠΛΑΒΑΤΣΚΥ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «SUN» ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ – Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΑΝΑΚΑΛΕΙ

1890, 20 Ιουλίου: Στην Αμερική, ο Καθηγητής Elliot Coues από την Ουάσινγκτον της Πολιτείας Κολούμπια, που είχε σκοπό να γίνει Πρόεδρος του Αμερικανικού Τμήματος της Θ.Ε. (του οποίου ο κ. Τζατζ είχε διατελέσει Γενικός Γραμματέας επί χρόνια) διαφωνώντας προς τους αρχικούς στόχους της Θ.Ε. και τη λειτουργία τους και μη μπορώντας να επιβάλλει τον τρόπο και τις ιδέες του στο Τμήμα ή στην ΕΠΜ ή να εκδιώξει τον κ. Τζατζ, δημοσίευσε στην εφημερίδα «SUN» της Νέας Υόρκης ένα δυσφημιστικό άρθρο κατά της ΕΠΜ.

Αυτό το άρθρο έφερε στο προσκήνιο όλα τα λιβελογραφήματα που είχαν σαν στόχο το χαρακτήρα της ΕΠΜ μέχρι τότε. Η άμεση αποκατάσταση μέσω της νομικής οδού ήταν απαραίτητη.

Έτσι ο κ. Τζατζ υπέβαλε μήνυση κατά των λιβελογράφων στη Νέα Υόρκη εκ μέρους της ΕΠΜ. Δυστυχώς η ΕΠΜ δεν πρόλαβε να δει την τελική επιτυχή έκβαση αυτής της μήνυσης, καθώς πέθανε πριν ανακοινωθεί η ετυμηγορία.

Η εφημερίδα «SUN» ερεύνησε όλες τις κατηγορίες που είχε διατυπώσει ο Καθηγητής Coues και τις βρήκε ανυπόστατες.

Ακολούθως η “SUN” ανακάλεσε πλήρως και προσκάλεσε τον κ. Τζατζ να γράψει ένα άρθρο για την ΕΠΜ, πράγμα το οποίο και έκανε, τιτλοφορώντας το «Ο Εσωτερικός Εαυτός Της», ένα εξαιρετικά σημαντικό άρθρο που πρέπει να προσέξουν οι μελετητές της ζωής και του έργου της κυρίας Μπλαβάτσκυ, κάθε κατηγορία και φήμη που είχε κυκλοφορήσει σχετικά με την ΕΠΜ αποδείχθηκε ανυπόστατη.

Όμως, οι μεταγενέστεροι βιογράφοι της ΕΠΜ στο σύνολό τους δεν έδωσαν ιδιαίτερη προσοχή σε αυτό το γεγονός. Η ΕΠΜ δεν βρίσκεται πλέον εδώ για να το συζητήσει ή για να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Είναι καταφανώς άδικο να στρέφονται εναντίον της ψευδείς κατηγορίες. Μερικοί από τους φίλους της πάντα θα απαιτούν «δικαίωση».

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ κ. ΕΛΕΝΑ Π. ΜΠΛΑΒΑΤΣΚΥ

1891, 8 Μαΐου: Κατ’ αυτή την ημέρα η ΕΠΜ που επί πολλά χρόνια υπέφερε από μια χρόνια ασθένεια των νεφρών και που είχε προσβληθεί από γρίπη –καθώς μαινόταν επιδημία εκείνη την εποχή στο Λονδίνο – μετά από μια σύντομη αρρώστια πέθανε στις 2:25μ.μ. ενώ παρόντες ήταν αρκετοί φίλοι της.

Τα τελευταία της λόγια, όπως είπαν οι παρόντες φίλοι της είναι:

«Κρατείστε το δεσμό αδιάσπαστο. Μην αφήσετε να αποτύχει η τελευταία μου ενσάρκωση».

1891, 11 Μαΐου: Το σώμα της αποτεφρώθηκε στο κρεματόριο του Γόουκιν στο Σάρεϋ μετά από μια λιτή τελετή που έκαναν φίλοι και οπαδοί της.

Τα νέα για το θάνατό της διαδόθηκαν αστραπιαία. Αμέσως, άρχισαν να καταφθάνουν τηλεγραφήματα και συλλυπητήριες επιστολές σαν να ήταν μεγάλος ηγέτης της εποχής. Ο παγκόσμιος τύπος σημείωσε το πέρασμά της και βρήκε την ευκαιρία να συζητήσει για το έργο της και τη Θεοσοφία για άλλη μια φορά (Διάβασε μερικά από τα άρθρα: 1, 2, 3, 4, 5).

Οι εναπομείναντες φίλοι και μαθητές της είχαν τώρα το δύσκολο καθήκον να επιτελέσουν μόνοι τους τους στόχους που εκείνη είχε καθορίσει και τη μελέτη για την οποία είχε προσφέρει τα κείμενα και τη φιλοσοφία. Το όφειλαν προς όλη την ανθρωπότητα χάριν της οποίας έγραψε και χάριν της οποίας είχε ελπίσει ότι θα αναγνωρίζονταν ίσα δικαιώματα προς όλους, μαζί με την εγκαθίδρυση παγκόσμιων ελευθεριών που ανύψωναν στο επίπεδο που δικαιούνται ως γνήσια μέλη της παγκόσμιας κοινότητας: γυναίκες, παιδιά, τους φτωχούς, τους καταπιεσμένους, τους «κατοίκους των αποικιών», στην ουσία όλους εκείνους που μέχρι τότε είχαν στερηθεί τα αγαθά της εκπαίδευσης, της πολιτικής και ατομικής ελευθερίας.

Εάν αναλογιστούμε τα τελευταία 100 χρόνια, δεν θα μπορούσαμε να πούμε ότι πολλές από τις αντίστοιχες ελπίδες της έχουν εκπληρωθεί; Πολλοί από τους μεγάλους πατριώτες του κόσμου, εθνών που βρίσκονταν σε μειονεκτική θέση, που υπήρξαν «αποικίες» των ισχυρών Ευρωπαϊκών κρατών δεν μπορούν, άραγε, να βρουν κάποια πρώιμη σχέση με Θεοσοφικές ιδέες ή ακόμα και να αναγνωρίσουν ένα χρέος ως προς την άποψη της ελευθερίας που η φιλοσοφία της αιτιολογούσε.

Στο μεταξύ, αυτή η κληρονομιά της φυλής είναι ακόμα διαθέσιμη στην αρχική της μορφή, αναλλοίωτη. Η ΕΠΜ έγραψε χιλιάδες σελίδες παρέχοντας αποδείξεις, ΜΑΡΤΥΡΙΑ και ουσιαστικά επιχειρήματα.

Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΗΣ ΕΠΜ

Θα ήταν δύσκολο να αποτιμήσει κανείς το βαθμό επιρροής της Θεοσοφικής διδασκαλίας  στη σκέψη κάποιων από τους «ηγέτες της ανθρωπότητας» και τις σύγχρονες κοινωνικές και οικολογικές δομές, εκατό χρόνια μετά. Έχει υπάρξει τεράστια αλλαγή στον τρόπο σκέψης και έχει προκύψει ένα πιο συμπονετικό βλέμμα για την κοινωνία και τα πλάσματα γύρω μας.

Η λέξη «Θεοσοφία» είναι γνωστή σε πολλούς ακόμα κι αν δεν γνωρίζουν καλά τις δοξασίες της, τις ιδέες ή τις διδασκαλίες της.

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΠΜ

Μια αξιολόγηση της αποστολής της ΕΠΜ θα δείξει ότι:

  1. Συγκέντρωσε την προσοχή στη Στοά των Ζώντων Αντέπτ, ιδιαίτερα στις υπηρεσίες που προσέφεραν στην Ανθρωπότητα ως θεματοφύλακες της γνώσης και της σοφίας κατά τη διαδρομή των αιώνων και στη βοήθειά τους ως προς την ατομική πρόοδο όταν αυτή αποκτάται μέσα από ηθική ανωτερότητα.
  2. Διακήρυξε την αθανασία του ανθρώπου ως πνευματικού όντος, εφόσον ένα μέρος του ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ υπάρχει εντός του – όπως και σε όλα τα άλλα όντα της Φύσης.
  3. Κατέδειξε την παγκόσμια κυριαρχία του ΝΟΜΟΥ – τον οποίον κανένα ον, όσο ισχυρό και αν είναι, δεν μπορεί να παραβιάσει.
  4. Παρουσίασε την ακμή και παρακμή πολιτισμικών κύκλων.
  5. Διακήρυξε ότι μια ειλικρινής και ευσυνείδητη εφαρμογή της έμφυτης αίσθησης της ηθικής που έχει ο καθένας (Φωνή της Συνείδησης και Διαίσθησης) είναι το μόνο κλειδί για την πνευματική και αποκρυφιστική πρόοδο του ανθρώπου.
  6. Κατέδειξε την ύπαρξη του αόρατου (αστρικού, πνευματικού) βασιλείου της ύπαρξης μέσα στο φυσικό.
  7. Το Κάρμα, ο νόμος της ηθικής ανταμοιβής και η Μετενσάρκωση αποδεικνύονται ως οι ενεργοί παράγοντες και η διαδικασία της εξέλιξης του ανθρώπου. Ο ίδιος ο άνθρωπος είναι ο δημιουργός του πεπρωμένου του. Έχει την αναφαίρετη δύναμη της επιλογής.

ΑΔΙΑΣΠΑΣΤΗ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΤΩΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΩΝ ΤΗΣ ΕΠΜ

Οι σπουδαστές της θεοσοφίας έχουν παρατηρήσει ότι από τα πρώτα κείμενά της έως το τελευταίο άρθρο της με τίτλο «Τα Βιβλία μου» υπάρχει μια αδιάσπαστη συνέχεια ιδεών, ένα και μόνο θέμα.

Οι ίδιες βασικές προτάσεις που περιγράφουν την επικρατούσα στον κόσμο κατάσταση: την απορροή του από το «ΑΠΟΛΥΤΟ – ΑΔΙΑΓΝΩΣΤΟ» ως μία τα πάντα περιλαμβάνουσα θεϊκή ΠΗΓΗ, εξελίσσεται σύμφωνα με κανονικούς απαραβίαστους νόμους προόδου που λαμβάνουν υπ’ όψιν κάθε τμήμα και πτυχή της ύπαρξης, συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπου, του «ατόμου» και του ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ. Η εξέλιξη θεωρείται ως συνεχής, παγκόσμια και περιλαμβάνει κάθε άτομο του ζώντος Σύμπαντος. Δεν υπάρχει παγκόσμιος σωρός σκουπιδιών που να διοχετεύονται αχρησιμοποίητα συστατικά. Κάθε κομμάτι έχει την αρμόζουσα θέση.

Η Θεοσοφία διακηρύσσει ότι η εξέλιξη είναι ανάπτυξη της συνειδητότητας και ότι αυτή είναι το σταθερό κέντρο κάθε «ύπαρξης» - το αποτέλεσμα της εμπειρίας της. Τελικός στόχος της Ζωής ορίζεται ότι είναι η ανάληψη μιας αλληλοβοήθειας προς όλα τα όντα: μια ενεργητική και παγκόσμια Αδελφότητα.

Η Θεοσοφία, λοιπόν, προϋποθέτει μια ηθική στάση ζωής που εφαρμόζεται μέσα από την ατομική αυτό-επιλογή του ενσωματωμένου εαυτού καθενός (την προσωπικότητα) – μια μορφή πειθαρχίας που στην πραγματικότητα, για να το πούμε με απλά λόγια, μεταχειρίζεται όλους τους άλλους σαν «αδελφούς».

Τελικά, διακηρύσσει ότι το μόνο κλειδί για να αποκτήσει κανείς τη «μυστική» γνώση της αρχαιότητας, που είναι μια από τις ελαχιστότατες λειτουργίες του Σύμπαντος, ορατού ή αόρατου – ως δύναμη και ενέργεια- περνά μέσα από αυτή την αυτό-επιβαλλόμενη ηθική στάση. Προφανώς αυτό δεν μπορεί να είναι ζήτημα επιφανειακής ή υποκριτικής προσποίησης, αλλά πρέπει να υιοθετείται και να εφαρμόζεται στην πράξη απόλυτα και με ειλικρίνεια. Μόνο αυτό ανοίγει τις πύλες για τη «μαθητεία». Οι μεγάλοι Αντέπτ, διακήρυξε, είχαν τη δύναμη «να κοιτάξουν μέσα στις καρδιές των ανθρώπων και να δουν εκεί την Ψυχή των πραγμάτων». Γι’ Αυτούς δεν υπήρχαν μυστικά.

Η ΘΕΟΣΟΦΙΚΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Βοήθησε στην εισαγωγή ορισμένων αρχαίων Σανσκριτικών όρων στο καθημερινό μας λεξιλόγιο: κάρμα, ντάρμα, γιόγκα, νιρβάνα, Μπαγκαβάτ-Γκιτά, Μαχάτμα είναι μερικοί μόνο όροι. Επιπλέον, Θεοσοφικές δοξασίες όπως: μετενσάρκωση, νόμος της δικαιοσύνης, παγκόσμιο Πνεύμα, αστρικό σώμα και αστρικό φως, παγκόσμια εξέλιξη, «ηθικό σύμπαν», «αόρατο σύμπαν», «συνειδητότητα» και «διάνοια» που ενυπάρχουν σε όλες τις μορφές, κύκλους πολιτισμών… είναι μερικές πανίσχυρες ιδέες που προσδιορίζονται και ολοκληρώνονται σε μια φιλοσοφία ζωής.

Μπορούμε να παρατηρήσουμε, επίσης, ότι πολλές σημαντικές προσωπικότητες επηρεάστηκαν, κάποια στιγμή από τις Θεοσοφικές ιδέες, προσωπικότητες που εισήγαγαν, υποστήριξαν και προώθησαν κοινωνικές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις, για να μην αναφερθούμε στο οικολογικό κίνημα, όπου τα δικαιώματα των ειδών που δεν ακήκουν στις ανθρώπινες φυλές και έθνη, θεωρούνται άξια λόγου να προκαλέσουν την κατανόηση και προστασία μας.

ΔΙΑΝΟΙΕΣ ΠΟΥ ΕΠΗΡΕΑΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΟΣΟΦΙΑ

Ας αναφέρουμε μερικά από τα σπουδαία ονόματα, είτε ήσαν μέλη της Θ.Ε., είτε συνδέθηκαν ή επηρεάστηκαν κάποια στιγμή από το Θεοσοφικό Κίνημα:

Ο Δρ. Αλβέρτος Αϊνστάιν (που κρατούσε ένα αντίτυπο της «Μυστικής Δοξασίας» στο γραφείο του για να μπορεί να ανατρέχει σε αυτό εύκολα).

Ο Τόμας Α. Έντισον (εφευρέτης), ο καθηγητής Γ. Κρουκς (χημικός, φυσικός και ερευνητής του ψυχικού και «αστρικού» βασιλείου), ο Καμίλ Φλαμαριόν (αστρονόμος), ο Α. Ο. Χιουμ (αρχηγός και ιδρυτής του Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου – ενός σώματος που έδρασε για την ανεξαρτησία της Ινδίας το 1948).

Ο Μ. Γκάντι, ο Μοτιλάλ Νεχρού, ο Μπαγκαβάν Ντας, ο Μπαβανί Σανκάρ, ο Σούμπα Ρόου και εκατοντάδες από τους επιφανέστερους Ινδούς που θυσιάστηκαν για να εξασφαλίσουν την ανεξαρτησία της Ινδίας μέσω της μη-βίας. Η Άνι Μπέσαντ (κοινωνική μεταρρυθμίστρια), ο Χέμπερτ Μπάροουζ και ο Κρίσμας Χάμφρεϊς (φιλόσοφοι, κοινωνική μεταρρυθμιστές), ο Ρούτνολφ Στάινερ (ιδρυτής της Ανθρωποσοφίας), ο Πιερ Μοντριάν (καλλιτέχνης), ο Μπ. Π. Γουάντια (κοινωνικός μεταρρυθμιστής, φιλόσοφος, ιδρυτής του Ινδικού Ινστιτούτου Παγκόσμιου Πολιτισμού).

Ο Δρ. Αλεξάντερ Γουάιλντερ και το Τζ. Ρ. Σ. Μίντ (ελληνιστές), ο Τσαρλς Τζόνστον (ανατολιστής και σανσκριτιολόγος), ο βαρόνος Ντι Ποτέ (θεραπευτής και μαγνητιστής), ο Αλεξάντερ Ακσάκοφ (καγκελάριος της Αυτοκρατοτικής Ρωσίας), ο Αιδεσιμότατος Ζ. Σουμανγκάλα (αρχιερέας των Singalese Βουδδιστών), ο Γ. Μπ. Γέιτς και ο Τζόρτζ Ράσελ (ποιητές και συγγραφείς της Ιρλανδίας).

Ο συντ. Χ. Σ. Όλκοτ (νομομαθής, ερευνητής και ανταποκριτής), ο Καντίνσκι, ο Πάουλ Κλέε (καλλιτέχνες), ο Σκριάμπιν (μουσικοσυνθέτης), ο Ρέριχ (καλλιτέχνης), ο Δ. Τ. Σουζούκι (ειδικός στο Βουδδισμό), ο Κάζι Ντάβα Σάνταπ (μεταφραστής του «Θιβετανού Βιβλίου των Νεκρών»)… και ο κατάλογος μπορεί να συμπεριλάβει πάρα πολλούς ακόμα.

ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΣΤΗ ΘΕΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ Ε.Π.Μ.

Είναι ενδιαφέρον και σημαντικό να σημειώσουμε ότι όλες οι «επιθέσεις» που έγιναν στη Θεοσοφία στόχευαν στην απαξίωση της ΕΠΜ. Κανείς μέχρι τώρα δεν έχει επιτυχώς επιτεθεί ή ανασκευάσει την ισχύ κάποιας από τις προτάσεις που προώθησε με αυτό το όνομα ούτε και κανένα από τα ιστορικά δεδομένα που παρουσίασε.

Το μεγαλύτερο μέρος των «επιθέσεων» που έγιναν κατά της ΕΠΜ αφορούν σε επεισόδια που υποτίθεται ότι συνέβησαν κατά τη διάρκεια των ταξιδιών της και της προετοιμασίας της μέχρι το 1871. Από το 1871, έζησε κάτω από το ανελέητο βλέμμα της δημοσιότητας και κατ’ αυτή την περίοδο καμία από τις κατηγορίες που της απαγγέλθηκαν δεν μπόρεσε να αποδειχθεί ή να θεωρείται έγκυρη. Η ίδια έγραψε:

«Κατά τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια… με έχει περιλούσει μια ασταμάτητη καταιγίδα χυδαίων κατηγοριών. Κάθε συκοφαντική κατηγορία από αυτήν της ανηθικότητας και της θεωρίας ότι είμαι «Ρωσίδα κατάσκοπος» μέχρι το ότι ενεργώ με ψευδή προσχήματα, ότι εξαπατώ συστηματικά, ότι είμαι ένα ζωντανό ψέμα, μια καθ’ έξι μεθυσμένη γυναίκα, μια απεσταλμένη του Πάπα – πληρωμένη για να διαλύσω τον πνευματισμό και ότι είμαι ενσάρκωση του Σατανά… Κάθε συκοφαντία που θα ήταν δυνατό να επινοηθεί χρησιμοποιήθηκε κατά της ιδιωτικής και δημόσιας ζωής μου. Το γεγονός είναι ότι ούτε μία από αυτές τις κατηγορίες δεν αποδείχθηκε ποτέ να έχει υπόσταση… Έζησα περιτριγυρισμένη από φίλους και εχθρούς σαν να ζούσα σε ένα γυάλινο σπίτι – τίποτα δεν ήταν ικανό να σταματήσει αυτές τις μοχθηρές, δηλητηριώδεις και τελείως ασυνείδητες γλώσσες…» (MY BOOKS-HPB ARTICLES Vol I, p. 477). (Βλέπε επίσης το βιβλίο του Walter A. Carrither: “The Truth About Madame Blavatsky”).

ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΕΛΕΝΑ Π. ΜΠΛΑΒΑΤΣΚΥ

Ιsis Unveiled (Αποκαλλυμένη Ίσις) – 1877: (2 Tόμοι, 1.300 σελίδες+). Πιστό ανάτυπο της 1ης έκδοσης.

Τhe Secret Doctrine (Μυστική Δοξασία) – 1888: 2 Τόμοι, 1.500 σελίδες+. Πιστό ανάτυπο της 1ης έκδοσης.

Index to The Secret Doctrine (Πίνακας Περιεχομένων για τη «Μυστική Δοξασία) - 1939: 180 σελίδες.

The Key to Theosophy (Το Κλειδί της Θεοσοφίας) - 1889: 310 σελίδες, πιστό ανάτυπο.

The Voice of Silence (Η Φωνή της Σιγής) – 1889: Κατά λέξη ανάτυπο του πρωτότυπου κειμένου κατά τον Γ. Κ. Τζατζ, Νέα Υόρκη.

The Theosophical Glossary (Το Θεοσοφικό Λεξιλόγιο) – 1892: 389 σελίδες, πιστό ανάτυπο.

Transactions of the Blavatsky Lodge (Τα Πρακτικά της Στοάς Μπλαβάτσκυ)- 1889: 150 σελίδες, κατά λέξη ανάτυπο.

Α Modern Panarion – 1895: 504 σελίδες, πιστό ανάτυπο του τόμου που περιέχει τα πρώτα άρθρα της Ε.Π.Μ.

Theosophical Articles by HPB (Θεοσοφικά Άρθρα της Ε.Π.Μ.): 3 τόμοι, 1.550 σελίδες και πίνακας περιεχομένων, κατά λέξη ανάτυπο των πρωτότυπων άρθρων.

H.P.B.’s Articles in pamphlet form (Άρθρα της Ε.Π.Μ. που εκδόθηκαν σε μορφή φυλλαδίων): ταξινομημένα κατά θέμα.

Theosophical Articles & Notes by HPB (Θεοσοφικά άρθρα και Σημειώσεις της Ε.Π.Μ. και άλλων): 310 σελίδες και πίνακας περιεχομένων, 70 σελίδες της Ε.Π.Μ. που δεν συμπεριλαμβάνονται στους ανωτέρω τρείς τόμους, κατά λέξη ανάτυπο των πρωτότυπων άρθρων.

Five messages to American Theosophists by HPB (Πέντε μηνύματα προς τους Αμερικανούς Θεόσοφους, από την ΕΠΜ) – 1888-1891: 32 σελίδες.

Five Years of Theosophy by HPB (Πέντε Χρόνια Θεοσοφίας από την ΕΠΜ και άλλους): 575 σελίδες, πίνακας περιεχομένων, πιστό ανάτυπο της έκδοσης του 1885.

© blavatsky.gr 
Επιτρέπεται η αντιγραφή αποσπασμάτων υπό τον όρο ότι δεν γίνονται αλλαγές, δεν προστίθενται λέξεις ή εικόνες και ότι η πηγή αναγράφεται πλήρως και σωστά.