Newsletter: Η Ημέρα της Έλενας Πετρόβνα Μπλαβάτσκυ

/Newsletter: Η Ημέρα της Έλενας Πετρόβνα Μπλαβάτσκυ
Newsletter: Η Ημέρα της Έλενας Πετρόβνα Μπλαβάτσκυ2017-03-28T11:36:57+00:00

Newsletter: Η Ημέρα της Έλενας Πετρόβνα Μπλαβάτσκυ

Αθήνα, 17 Μαϊου 2015

Η 8η Μαϊου είναι αφιερωμένη από τους Θεόσοφους στην ιδρύτρια του Θεοσοφικού Κινήματος και του έργου της, ημερομηνία  που σηματοδότησε το 1891, το τέλος της τότε αποστολής της.

Γεννήθηκε το 1835, στην Ουκρανία και από το 1875 έως το τέλος της ζωής της, γεφύρωσε την Αρχαία Σοφία της Ανατολής με τη Δύση. Aπέδειξε με συγκριτικές αναφορές σε αρχαίες και νέες θρησκείες, σε φιλοσοφίες και παραδόσεις, την κοινή τους βάση και αφετηρία  στην ίδια κοινή πηγή που ονομάζεται Αρχαία Σοφία. Η θεμελιώδης πρόταση της αδελφότητας των ανθρώπων είναι η απόρροια και η συνέπεια της εσωτερικής ενότητας της Ζωής, μιας ζωής που πηγάζει από ένα μοναδικό Κέντρο γνωστό ως η Μία Παγκόσμια Αρχή. Το έργο της ήταν να φέρει στη Δύση από την Ανατολή την κρυμμένη αρχαιότατη γνώση που αφορά στους παγκόσμιους νόμους του Κάρμα και της Μετενσάρκωσης, τον νόμο της Επταπλής έκφρασης της Ζωής, καθώς και την απόκρυφη ιστορία της ανθρωπότητας.

Η ΕΠΜ δεν δηλώνει ‘αυθεντία’, δηλώνει ότι είναι ‘ο αγγελιαφόρος’ από τη Μεγάλη και Αρχαία Στοά των Αντέπτ ή Διδασκάλων της Σοφίας. Και προσφέρει τις διδασκαλίες των Πρεσβύτερων Αδελφών της ανθρωπότητας ως «ένα μπουκέτο με λουλούδια που το μόνο δικό της σε αυτό είναι το σχοινί που τα ενώνει».

Το έργο αυτό είχε την άμεση υποστήριξη των Διδασκάλων της Mεγάλης Στοάς, που στην αρχαιότητα λεγόταν η Χρυσή Άλυσος του Ερμή. Αυτοί είναι που «υιοθέτησαν το Θεοσοφικό Κίνημα ως έναν από τους εκπροσώπους τους σε αυτόν τον αιώνα για τη διάδοση της αλήθειας σχετικά με τον άνθρωπο και τη φύση… Το κίνητρό τους είναι να βοηθήσουν την ανθρωπότητα να προοδεύσει ηθικά, ενώ η μέθοδός τους είναι να εργάζονται πίσω από τα φυσικά πέπλα μέσω αντιπροσώπων τους κατάλληλων για το έργο…» (1)

Ο διδάσκαλος Κουτούμι λέει ότι «η γνώση μας» είναι το δώρο των θεών.

«Η γένεσις της Σοφίας-Θρησκείας, στην οποία πιστεύουν όλοι οι Θεόσοφοι, αρχίζει με τους πρώτους δασκάλους του πρωταρχικού ανθρώπου, και τις τρεις πρώτες φυλές. Ο αποκρυφισμός ή μάλλον η εσωτερική επιστήμη έχει τη ρίζα του σε εκείνα τα Όντα τα οποία, φερόμενα από το Κάρμα, ενσαρκώθηκαν στη δική μας ανθρωπότητα και έστριψαν το κλειδί  αυτής της μυστικής επιστήμης την οποία επέκτειναν διαδοχικοί αντέπτ από τότε σε επόμενες εποχές, ενώ έλεγχαν τις διδασκαλίες της με προσωπική παρατήρηση και εμπειρία. Το σύνολο αυτής της γνώσης – που κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να κατέχει πλήρως – αποτελεί αυτό που εμείς τώρα ονομάζομε Θεοσοφία ή θεία γνώση.» (2)
Αν και το σύγχρονο Θεοσοφικό κίνημα προτάθηκε απότους Διδασκάλους της Σοφίας και παρουσιάστηκε από την εκπρόσωπό τους  Έλενα Πετρόβνα Μπλαβάτσκυ, εντούτοις, είναι μέρος του πνευματικού κινήματος που είναι παλιό τόσο όσο και η σκεπτόμενη ανθρωπότητα. Η διδασκαλία του είναι  μια σύγχρονη παρουσίαση της αιώνιας σοφίας που είναι η πλατφόρμα των κοσμικών θρησκειών, των μυήσεων, των  μεταφυσικών φιλοσοφιών και των επιστημών.

Αυτή η αρχαία Σοφία-Θρησκεία που έχει μια συνεχή παρουσία της στη γη διαμέσου των Μεγάλων Ανθρώπων, εμψυχώνει και διευρύνει τη συνειδητότητα του ατόμου, διαμορφώνει τον πολιτισμό, τις θρησκείες, τις τέχνες και κυρίως την ηθική της ανθρωπότητας. Ως μυστική παράδοση αποτελεί το λίκνο της μύησης και της μυθολογίας. Το σύγχρονο Θεοσοφικό έργο, μια καταγραφή της Αρχαίας Σοφίας, περιλαμβάνει όλα όσα επιτράπηκαν να δοθούν στη Δύση του περασμένου αιώνα, τα οποία εξακολουθούν να είναι επίκαιρα και να επαληθεύονται, εφόσον η αιώνια σοφία δεν υπόκειται στη φθορά του χρόνου. Η σύγχρονη Θεοσοφία είναι μια πηγή ανεξάντλητης απόκρυφης γνώσης και αποτελεί τον κορμό κάθε μελλοντικής θρησκείας, εσωτερικής διδασκαλίας, ηθικής και κουλτούρας.

Όσο για τους Διδασκάλους της Σοφίας, τους γνωστούς πλέον Μαχάτμα, είπαν για την Ε.Π.Μπλαβάτσκυ. «Μετά από έναν αιώνα άκαρπης έρευνας, οι αρχηγοί μας έπρεπε να χρησιμοποιήσουν τη μόνη ευκαιρία για να στείλουν ένα Ευρωπαϊκό σώμα σε Ευρωπαϊκό έδαφος τέτοιο που να είναι ένας συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην Ευρώπη και στη δική μας χώρα… ο αδελφός μου Μορύα μας πρότεινε την ΕΠΜ…» (3)

Το 1888, ο Μαχάτμα έγραψε προς τον συνταγματάρχη Χένρυ Στηλ Όλκοττ, τον στενό συνεργάτη της: «Χρησιμοποιούμε εκπροσώπους – τους πλέον κατάλληλους. Για τα τελευταία τριάντα χρόνια, ο αρχηγός είναι η προσωπικότητα γνωστή στον κόσμο ως Ε.Π.Μ. Σίγουρα για μερικούς είναι ατελής και ενοχλητική. Εντούτοις δεν υπάρχει πιθανότητα για μας να βρούμε καλύτερη και για τα επόμενα χρόνια, και οι θεόσοφοί σας θα πρέπει να το καταλάβουν αυτό. Από το 1885 δεν έγραψα ούτε προκάλεσα να γραφτεί εκτός μέσω αυτής της εκπροσώπου, άμεσα ή όχι, μια επιστολή ή γραμμή σε κανέναν άλλον στην Ευρώπη ή την Αμερική, ούτε επικοινώνησα προφορικά ή διαμέσου τρίτου…» (4)

Η Ε.Π.Μ. ήταν το μεγάλο αίνιγμα της εποχής της και εξακολουθεί να είναι έως σήμερα για τον περισσότερο κόσμο. Μόνον ένας γνώστης των εσωτερικών νόμων και μυημένος, μπορεί να αντιληφθεί τη φύση της ύπαρξής της και του έργου της. Ο άνθρωπος είναι μια ψυχή μέσα σε ένα φυσικό σώμα μέσω του οποίου παίρνει τις εμπειρίες που χρειάζεται έως ότου αντιληφθεί τον σκοπό της ζωής και αποφασίσει να τον πραγματώσει. Ο σκοπός είναι η κατάκτηση της πνευματικότητας και η εξομοίωση με τη θεία φύση. Έως τότε ο καθείς εξ ημών πορεύεται τον δρόμο της δοκιμασίας και της πνευματικής στέρησης με συμπαραστάτες και βοηθούς τους νόμους του κάρμα, της μετενσάρκωσης και τους Δασκάλους της Συμπόνιας.

Οι Δάσκαλοι είναι η ομάδα των πνευματικών Οντοτήτων, που έχουν υπερβεί τα όρια της προσωπικότητας, δηλαδή τη γέννηση και τον θάνατο μέσα από γήινα σώματα, και έχουν ενταχθεί στο πνευματικό πεδίο ζωής και στους νόμους του. Αυτές οι Οντότητες εφαρμόζοντας τους πνευματικούς νόμους, που είναι συμπόνια, ανιδιοτελής αγάπη και θυσία για την εξέλιξη της ζωής, παραμένουν στον κόσμο της πλάνης και συντρέχουν την ανθρωπότητα στα δεινά της.

Κάτω απ’ αυτή την Ιεραρχία των πνευματικών Δυνάμεων και την σκέπη της, υπάρχουν ενδιάμεσοι κρίκοι μέσω των οποίων διαβιβάζεται η πνευματική γνώση (τη λέμε μύηση). Αυτοί λέγονται Αντεπτ, Μεντιέτορς (Mediators), Μεγάλες Προσωπικότητες, Αγγελιαφόροι, Αντιπρόσωποι, Αποστολικοί Διαμεσολαβητές (Διάμεσα). Πρόκειται για εξελιγμένα νοητικά και πνευματικά άτομα που είναι αποδεκτά από την Ιεραρχία των πνευματικών Δυνάμεων και κρίνονται κατάλληλα να μεταβιβάσουν την εσωτερική επιστήμη και διδασκαλία προς τον κόσμο, όπως αυτή διοχετεύεται από την ανώτερη πηγή της, δίχως  αλλοίωση.

Ανάμεσα σε αυτούς τους Αντεπτ και τα κατά συρροή διάμεσα,  δεν υπάρχει καμία απολύτως σχέση. Το διάμεσο λειτουργεί αποκλειστικά στο αστρικό πεδίο, και μάλιστα, στο κατώτερο. Ο Αντεπτ είναι ένας μυημένος υψηλού βαθμού, που είναι στα πρόθυρα της απαλλαγής του από τον τροχό των επαναγεννήσεων.

Όσον αφορά το πρώτο, η Ε.Π.Μ ήταν ένας Αντέπτ, δηλαδή ένα Εγώ αφιερωμένο στην εκπαίδευση της ανθρωπότητας, γεγονός αποδεκτό από την Πνευματική Ιεραρχία. Υπό τον νόμο της εσωτερικής αξιολόγησης, η Ε.Π.Μ. ήταν μία υψηλόβαθμη μυημένη, που έχοντας ενεργοποιήσει τις πνευματικές αρχές  της ύπαρξής της μέσω ανιδιοτελούς δράσης και αυτοπειθαρχίας, επιλέχθηκε από τους Μαχάτμα για το συγκεκριμένο θεοσοφικό έργο.

Ας δούμε τί λέει ο Ντάλλας Τένμπρεκ σχετικά με την Ε.Μπλαβάτσκυ. Λέει ότι σίγουρα δεν ήταν ένα «κέλυφος». Επρόκειτο για μία Αντεπτ και ως Αντεπτ εργάστηκε. Υπάρχουν περιστάσεις κατά τις οποίες ένας αντεπτ επιτρέπει σε έναν άλλον αδελφό αντεπτ επίσης να χρησιμοποιήσει το σώμα του ως όχημα. Αλλά ο αντεπτ που είναι ο «ιδιοκτήτης του σώματος» δεν χάνει την αυτοσυνειδητότητά του – αλλά μόνο «στέκεται παράπλευρα» για λίγο όπως εξάλλου το περιγράφει η Μπλαβάτσκυ για τη δική της περίπτωση. Μόνο το διάμεσο χάνει τη συνειδητότητά του μερικώς ή ολικώς.

Όσον αφορά τη Μυστική Δοξασία το «magnum opus» της σύγχρονης Θεοσοφίας, γραμμένο από την Ε.Π.Μ., είναι η σύνθεση της φιλοσοφίας, της θρησκείας και της επιστήμης. Θεωρείται ότι είναι η πλέον πρόσφατη ανανέωση της πνευματικής γνώσης στον πλανήτη μας, που δόθηκε σε γραπτό λόγο. Τα κείμενά της, για τους ερευνητές του μεταφυσικού, θεωρούνται σπουδαία καθώς στις σελίδες της καταφεύγουν όσοι θέλουν να διαπιστώσουν την ορθότητα ενοράσεων και μαρτυριών και να συγκεντρώσουν πληροφορίες για την υπερβατική φύση του ανθρώπου, του πλανήτη και του σύμπαντος. Σύμφωνα με μαρτυρία της ανηψιάς του, ο Άλμπερτ Αϊνστάϊν, ο σημαντικός αυτός άνθρωπος, κρατούσε μόνιμα πάνω στο γραφείο του τη Μυστική Δοξασία. (5)

Αυτό που είναι ενδιαφέρον στη Θεοσοφία ως ένα σύστημα γνώσης, είναι ότι μπορεί ο ερευνητής να το ελέγξει μόνος του. Πρόκειται για μια καταγραφή ΙΔΕΩΝ και ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ, που δόθηκαν και υπάρχουν για μελέτη, έλεγχο και επαλήθευση. Μπορεί να εκτιμάμε τα λόγια των Μαχάτμα και της Μπλαβάτσκυ, να σπαζοκεφαλιάζουμε για το ποιοί είναι, πώς είναι και πώς έγιναν όλα αυτά, όμως οι πληροφορίες που μας έδωσαν είναι ακριβείς και επαληθεύονται με προσωπική έρευνα και πειραματική εμπειρία και με τη σύγχρονη επιστήμη που επαληθεύει τα προ-ιστορικά κυρίως γεγονότα μέσω γεωλογικών, ανθρωπολογικών ανακαλύψεων και συμπερασμάτων της σύγχρονης φυσικής.

Το έργο ενός αντέπτ μπορεί να κριθεί μόνον από έναν άλλον αντέπτ που έχει τη γνώση των πραγμάτων που πραγματεύεται η Θεοσοφία. Το να κρίνουμε τους Δασκάλους και την Μπλαβάτσκυ ή το να προσπαθούμε να τους μιμηθούμε, είναι μάλλον ουτοπικό.

«… από την αρχή της ύπαρξης του ανθρώπου, οι θεμελιώδεις αλήθειες που επιτρέπεται να γνωρίζουμε στη γη, φυλάγονταν από τους αντέπτ των ιερατείων. Η διαφορά στις πίστεις και στις θρησκευτικές πρακτικές ήταν μόνο εξωτερική. Και αυτοί οι φύλακες της πρωταρχικής θείας αποκάλυψης… ήταν ενωμένοι σε μία παγκόσμια αδελφότητα επιστήμης και φιλοσοφίας, που αποτελούσε μια αδιάσπαστη αλυσίδα γύρω από τη σφαίρα.» (6)

Η Θεοσοφική αυθεντική διδασκαλία υπάρχει στη Μυστική Δοξασία. Η καταγραφέας των πολλών παραγράφων του, η Ε.Π.Μ., αναφέρει ότι υπάρχει ένα βιβλίο που ονομάζεται Khin-Te, (Κιουτί), σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται από τον Διδάσκαλο (7), που λέει:

«Κάθε συγγραφέας έχει το προνόμιο να παίρνει ολόκληρες προτάσεις από το λεξικό του PAI–WOUEN–YEN—FU, που είναι το μεγαλύτερο στον κόσμο, γεμάτο με αποσπάσματα από κάθε γνωστό συγγραφέα και το οποίο περιέχει όλες τις φράσεις που χρησιμοποιήθηκαν στον χρόνο – και να τα χρησιμοποιήσει ώστε να εκφράσει τις σκέψεις του. (8)

Το θέμα είναι το πώς κάποιος θα μπορούσε να προσλαμβάνει από αυτό το παγκόσμιο πλανητικό λεξικό; Ποιά είναι τα κριτήρια για έναν τέτοιο συντονισμό; Αυτά τα κριτήρια οι Δάσκαλοι μας λένε ότι είναι η ηθική (ανιδιοτέλεια-δικαιοσύνη-απόσπαση), η ενατένιση και η αφοσίωση στο Ανώτερο.

Αν θέλουμε να μάθουμε Θεοσοφία θα πρέπει να τη μελετήσουμε προσεκτικά. Για να το πετύχουμε, θα πρέπει να θυσιάσουμε χρόνο. Κάθε κομμάτι της διδασκαλίας προσαρμόζεται στο υπόλοιπο και το καθετί θα πρέπει να γίνει αποδεκτό ή να απορριφθεί από μας τους ίδιους, βασισμένο στην ικανότητα της σκέψης και της αιτιολόγησης. Αν δεν είμαστε συνηθισμένοι σε μια τέτοια μέθοδο, τότε η εργασία μας θα είναι πιο δύσκολη, αλλά αν αποκτήσουμε την ικανότητα, τότε θα είναι πιο εύκολο.
Υπάρχουν εκατομμύρια γνώμες, ελλιπής γνώση και κακή πληροφόρηση. Αλλά για αυτόν που ψάχνει για τη Σοφία, οι πειθαρχίες που οδηγούν προς αυτή θα πρέπει να υιοθετηθούν. Το να πετύχει κάποιος μια τέτοια κυριαρχία, είναι δύσκολο.

Η Ε.Μπλαβάτσκυ υπήρξε αναμφισβήτητα μία από τις πιο γνωστές προσωπικότητες του 19ου αιώνα. Η αποστολή της ήταν να βοηθήσει τους ανθρώπους της Δύσης να απαλλαγούν από τα δεσμά της δεισιδαιμονίας, της τυπικής θρησκείας και του υλισμού. Πρότεινε την πίστη σε Μία Μοναδική Αρχή, μια πίστη που κατακτιέται με έρευνα και προσωπική εμπειρία. Το κυρίαρχο μήνυμα της διδασκαλίας που παρουσίασε, προτείνει αλτρουϊσμό, προσφορά και  θυσία για τον συνάνθρωπο, ανιδιοτελή υπηρεσία για χάρη της ανάπτυξης της πνευματικής όψης της ζωής. Προτείνει στον άνθρωπο να υπερβαίνει τη χωριστότητά του, το προσωπικό δόγμα και την προσκόλληση προς τα του προσωπικού του εαυτού και να ανοίγει την αγκαλιά του στο πλησίον του ανεξαρτήτως φυλής, έθνους, θρησκείας και μόρφωσης.

Θεοσοφία και Ηθική

Πολλοί νομίζουν ότι η Θεοσοφία είναι μόνο μια γνωστική διδασκαλία  και ρωτούν αν τελικά  – εκτός από τις φιλοσοφίες  – προτείνει  κάτι πρακτικό. Αν δηλαδή έδωσε ένα πρακτικό σύστημα – οδηγό που θα διευκόλυνε τον άνθρωπο και στην καθημερινή αντιμετώπιση της ζωής του και στην πορεία του προς τη λύτρωση.

Η απάντηση είναι ότι κάθε όψη της αρχαίας σοφίας, γιατί δεν δίνεται ποτέ η μυστική γνώση ολόκληρη, εκφράζει τη Θεία Σκέψη κι επομένως τον Θείο Νόμο. Η έκφραση και των δύο στη γη, λέγεται ηθική. Κάθε εσωτερική διδασκαλία είναι ο φορέας της θείας ηθικής που αναλύεται και σχολιάζεται με έννοιες, αρχές και αξιώματα ώστε να γίνεται αντιληπτή και να κατανοεί ο άνθρωπος γιατί πρέπει να την εφαρμόζει. Η ηθική πρακτική είναι η γέφυρα που ενώνει τον άνθρωπο με τον αιώνιο Εαυτό του.

Η ηθική της Θεοσοφίας συνοψίζεται σε λίγες λέξεις που αποτελούν και την εξαγγελία του Θεοσοφικού Κινήματος. Αυτή είναι η «αδελφότητα των ανθρώπων». Και τα περιέχει όλα, ενότητα ζωής, ανιδιοτέλεια, ανεκτικότητα, σεβασμό προς κάθε είδος ζωής, δικαιοσύνη, έλλειψη εγωϊσμού, αλαζονείας, φανατισμού και απληστίας.

 Στις Πέντε Επιστολές προς τους Αμερικανούς Θεόσοφους, η Ε.Π.Μ. λέει: «Η ουσία της Θεοσοφίας είναι η τέλεια εναρμόνιση του θείου με το ανθρώπινο, η προσαρμογή των θείων ποιοτήτων και εμπνεύσεων και η κυριαρχία τους πάνω στο γήινο ή ζωώδες πάθος του ανθρώπου.» (9)

 Σκοποί του Θεοσοφικού Κινήματος

Το Θεοσοφικό Κίνημα ιδρύθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1875 με τρεις κύριους σκοπούς, που παραμένουν ίδιοι έως σήμερα.

1. Ο σχηματισμός ενός πυρήνα Παγκόσμιας Αδελφότητας της Ανθρωπότητας, ανεξάρτητα από φυλή, πίστη, φύλο, τάξη ή χρώμα.
2. Η συγκριτική μελέτη των παγκόσμιων φιλοσοφιών, θρησκειών και επιστημών.
3. Η έρευνα των ανεξήγητων νόμων της φύσης και των ψυχικών δυνάμεων του ανθρώπου.

Βασικές Αρχές της Θεοσοφίας (Μυστική Δοξασία)

  • Υπάρχει Μία Απόλυτη Θεία Ουσία-Αρχή, η οποία αποτελεί τον πυρήνα του εκδηλωμένου σύμπαντος. Γύρω από το κέντρο Της έλκονται τα εκδηλωμένα, που είναι οι δικές της απόρροιες. Αυτή η Αρχή-Ουσία είναι απρόσωπη στον αφηρημένο Χώρο, αλλά Πανταχού Παρούσα στο Εκδηλωμένο Σύμπαν, γιατί περιέχεται στο καθετί και περιέχει το καθετί. Η απροσωπία της είναι η θεμελιώδης ιδέα της Θεοσοφικής διδασκαλίας.

  • Το Σύμπαν είναι η περιοδική εκδήλωση αυτής της Ουσίας-Αρχής, η οποία αφυπνίζεται από το Παραμπράχμαν και εμφανίζεται ως Πνεύμα και Ύλη.

  • Το Σύμπαν εμφανίζεται και εξαφανίζεται περιοδικά.

  • Οτιδήποτε υπάρχει μέσα στο Σύμπαν έχει συνειδητότητα, δηλαδή είναι προικισμένο με αντιληπτικότητα του δικού του είδους και πάνω στο δικό του πεδίο αντίληψης. Δεν υπάρχει νεκρή ή τυφλή ύλη, όπως δεν υπάρχει τυφλός ή ασυνείδητος νόμος.

  • Η Θεοσοφική διδασκαλία δέχεται έναν Λόγο, που είναι ο Συλλογικός Δημιουργός του Σύμπαντος. Τον θεωρεί Αρχιτέκτονα που εκπονεί το Κοσμικό Σχέδιο, το οποίο ήδη υπάρχει στη Θεία Σκέψη. Ο Αρχιτέκτονας δεν είναι μια προσωπική θεότητα, παρά μόνο το άθροισμα των Πνευματικών και Νοημόνων Δυνάμεων του Σύμπαντος.

  • Το Σύμπαν αναπτύσσεται από το Ιδεατό Σχέδιο, που διατηρείται μέσα στην Αιωνιότητα και σε κάθε Κοσμική Αφύπνιση, προβάλλει μία από τις όψεις του.

  • Το Σύμπαν διευθύνεται και καθοδηγείται από μέσα προς τα έξω, από μια ατέλειωτη σειρά Ιεραρχιών Νοημόνων Όντων, που ονομάζονται Αρχάγγελοι ή Ντυάνι Τσοχάν και είναι οι πράκτορες των Καρμικών και Κοσμικών Νόμων. Η σκέψη τους αντανακλά το Θείο Ιδεατό.

  • Η ύλη είναι αιώνια και η βάση πάνω στην οποία ο Άπειρος Νους χτίζει τις ιδέες Του. Βρίσκεται σε διαρκή κίνηση από την έναρξη του Μανβαντάρα, που οφείλεται στην αφύπνιση της Μίας Μονάδας.

  • Η Μυστική Δοξασία απορρίπτει τα είδωλα αλλά δεν διδάσκει αθεϊσμό. Κατ’αυτήν, υπάρχει Μία Δύναμη πίσω από τα φαινόμενα, Μία Άπειρη και Αιώνια Ενέργεια, η οποία κινεί όλα τα πράγματα. (10)

 Τρεις Θεμελιώδεις Αρχές

Η Μυστική Δοξασία δέχεται,

Α) Μία Πανταχού Παρούσα, Αιώνια, Απεριόριστη και Αμετάβλητη ΑΡΧΗ για την οποία δεν είναι δυνατή καμιά θεώρηση, γιατί ξεπερνάει τη δύναμη της ανθρώπινης αντίληψης… Είναι το ΑΠΟΛΥΤΟ, το Παραμπράχμαν των Βενταντιστών, ή η μία Πραγματικότητα.

Β)  Τον Νόμο των Κύκλων: Είναι η απόλυτη παγκοσμιότητα εκείνου του νόμου της περιοδικότητας, της παλίρροιας και της άμπωτης, της απόσυρσης και της ροής, που η φυσική επιστήμη έχει παρατηρήσει και καταγράψει σε όλα τα τμήματα της φύσης. Μια τέτοια εναλλαγή, όπως αυτή της Μέρας και της Νύχτας, της Ζωής και του Θανάτου, του Ύπνου και της Εγρήγορσης, είναι ένα γεγονός τόσο κοινό, τόσο απόλυτα παγκόσμιο και χωρίς εξαίρεση, ώστε είναι εύκολο να κατανοήσουμε πως μέσα σ’ αυτό βλέπουμε έναν από τους απόλυτα θεμελιώδεις νόμους του σύμπαντος.

Γ) Το Ταξίδι του Προσκυνητή, όπου ο προσκυνητής είναι η ψυχή που εμπίπτει στο αναγκαστικό προσκύνημα μέσω του κύκλου της ενσάρκωσης ή της ανάγκης, σύμφωνα με τον κυκλικό και καρμικό νόμο, κατά τη διάρκεια όλης της συμπαντικής παρουσίας. Αυτό σημαίνει ότι κάθε ψυχή θα πρέπει ναπεράσει μέσα από κάθε στοιχειακή μορφή του φαινομενικού κόσμου αυτού του Μανβαντάρα, και β) να αποκτήσει ατομικότητα, πρώτα μέσω φυσικής ώθησης και ύστερα μέσω αυτο-προκαλούμενων και αυτο-εφευρισκόμενων προσπαθειών (ελεγχόμενων από το Κάρμα), ανεβαίνοντας έτσι όλες τις βαθμίδες της διάνοιας, από το κατώτερο μέχρι το ανώτερο Μάνας, από το ορυκτό και το φυτό μέχρι τους αγιότερους των αρχαγγέλων (Ντχγιάνι-Μπούντχα). Το βασικό δόγμα της Εσωτερικής φιλοσοφίας δεν δέχεται προνόμια ή ειδικά χαρίσματα στον άνθρωπο, εκτός από εκείνα που κέρδισε με το Εγώ του μέσω προσωπικής προσπάθειας και χάρης, μέσα από μια μακρά σειρά μετεμψυχώσεων και μετενσαρκώσεων. (11)

Επίλογος

Είναι γεγονός ότι βρισκόμαστε σε μια δύσκολη εποχή όπου ηθικές αξίες εκμηδενίζονται και συστήματα πολιτικά και κοινωνικά καταρρέουν ως μη βιώσιμα. Κοινή διαπίστωση είναι πλέον ότι αυτοσκοπός του ανθρώπου – με ελάχιστες εξαιρέσεις – είναι η κερδοσκοπία με μοναδικό κίνητρο την ικανοποίηση του ακόρεστου προσωπικού συμφέροντος,, της μωροφιλοδοξίας και εξουσιομανίας. Η σύγχρονη υλιστική νοοτροπία αποτέλεσμα αποτυχημένων ιδεών και εφαρμογών, αδυνατεί να αντιληφθεί ότι η αιτία της παταγώδους αποτυχίας πολιτικών και κοινωνικών συστημάτων, βρίσκεται σε αποκρυσταλλωμένες ιδεοληψίες που μοναδικό τους στόχος ήταν και είναι η συντήρηση ενός υπερτροφικού εγωϊσμού, ατομικού ή εθνικού.

Η κοινωνία θα αλλάξει προς το καλύτερο όταν  ο άνθρωπος αντιληφθεί και εμπεδώσει τον Νόμο,  που είναι θείος, εσωτερικός και τελικά γίνεται νόμος της φύσης. Όπως δεν μπορούμε να επέμβουμε και να αλλάξουμε τους νόμους της Φύσης, αλλά τυφλά τους ακολουθούμε και προσαρμοζόμαστε σ’αυτούς, παρόμοια θα πρέπει να προσαρμοστούμε στους νόμους της πραγματικής αθάνατης φύσης μας. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει να γνωρίσουμε αυτούς τους νόμους, να τους κατανοήσουμε και να τους εφαρμόσουμε. Η ανθρωπότητα έχει απόλυτη ανάγκη μιας εσωτερικής γνώσης που θα την εκπαιδεύσει στην αποδέσμευσή της από τις πεπερασμένες αισθήσεις και τις ανάγκες τους, και θα την στρέψει προς την καλλιέργεια, ανάπτυξη και σταθεροποίηση χρηστών ιδιοτήτων όπως ανιδιοτέλεια, ταπεινοφροσύνη, δικαιοσύνη, αλληλεγγύη, εργατικότητα, θυσία και προσφορά προς την εξέλιξη και το «καλώς έχειν» του συνόλου της ζωής.

Η Θεοσοφία είτε αρχαία είτε σύγχρονη, υπήρξε και εξακολουθεί να είναι ο πλέον σπουδαίος αρωγός στην εξέλιξη της ζωής μας πάνω στον πλανήτη. Η φαινόμενη ζωή ορίζεται και κατευθύνεται από εσωτερικά αίτια και εξελικτικά προγράμματα που καθορίζονται από την Ιεραρχία του Φωτός  που συμπαρίσταται στη νοητική και πνευματική πρόοδο της δικής μας ανθρωπότητας. Σε τέτοιες στιγμές όπως αυτές που ζούμε σήμερα, η εσωτερική αιώνια διδασκαλία, η Σοφία-Θρησκεία, εμφανίστηκε για να ανανεώσει την αιώνια εσωτερική γνώση και επιστήμη, και να αποκαταστήσει τις αληθινές αξίες της ζωής. Η Ε.Π.Μ. έπαιξε ένα σημαντικό ρόλο σε τούτη την στιγμή της εξέλιξης. Με τη βοήθεια των Διδασκάλων της, με πολύ μόχθο και αδιαφορώντας για τη λασπολογία εναντίον της, κατόρθωσε με γραπτή και προφορική διδασκαλία να παρουσιάσει και να διαμορφώσει ένα ηθικό και γνωστικό υπόστρωμα πάνω στο οποίο και σύμφωνα με το οποίο μπορεί να αναδομηθεί- έστω και λίγο- η σκέψη και η συμπεριφορά των επόμενων αιώνων. Η Μπλαβάτσκυ υπήρξε ένας πρόδρομος των αλλαγών που θα ακολουθήσουν, ένας σκαπανέας που εργάστηκε δίχως καμία ανάπαυση και με ελάχιστη αναγνώριση από τους συγχρόνους της εκτός μόνον από κάποιους πιστούς φίλους της.

Η συνέχιση του θεοσοφικού έργου που ξεκίνησε πριν από 125 χρόνια, είναι ό,τι καλύτερο μπορούμε να προσφέρουμε και να προσθέσουμε στη δική της προσπάθεια.

Ασπασία Παπαδομιχελάκη

 

 

Σημειώσεις:  

1.      Άρθρα του Ου.Τζατζ, τόμ. ΙΙ, σ. 79-80

2.      Μπλαβάτσκυ, Άπαντα, τόμος Χ, σ.16

3.      Επιστολές των Μαχάτμα, σ. 203-4

4.      Επιστολές των Μαχάτμα…, σ. 404-8

5.      Η «Μυστική Δοξασία» είναι η σύγχρονη Θεοσοφική διδασκαλία που γράφτηκε από την Ε.Π.Μπλαβάτσκυ και εκδόθηκε το 1888. Εκδόσεις «Πνευματικός Ήλιος». Στην Αγγλική, αναζητείστε την έκδοση The Theosophy Company, Los Angeles, Calif, 90007, U.S.A., 1974  ή Collected Writings, Vol I, Cosmogenesis and II, Anthropogenesis, edited by Boris de Zirkoff.

6.      Αποκαλυμμένη Ίσις, Ι, σ. 37-8

7.      Επιστολές των Μαχάτμα, σ. 285, 321, 404

8.      Επιστολές Μαχάτμα, σ.364, Barker

9.      Πέντε Επιστολές προς τους Αμερικανούς Θεόσοφους, σ.6

10.  ΜΔ, Ανακεφαλαίωση, Ι 269-280

11.   ΜΔ, Ι, 13 -17