Έλληνες και Γραικοί

/Έλληνες και Γραικοί
Έλληνες και Γραικοί2017-03-28T11:31:27+00:00

Έλληνες και Γραικοί

Αθήνα, 16 Ιουλίου 2015

Επί τη ευκαιρία των όσων συμβαίνουν στη χώρα που γεννήθηκα και ζω, τη χώρα των Γραικών, θα ήθελα να προσεγγίσω μέσα από τον μύθο και την ερμηνεία του, την καταγωγή και την πορεία αυτού του γένους με βάση τα όσα καταγράφονται στις σελίδες της Μυστικής Δοξασίας.

Ο μύθος είναι η αφήγηση που συμβολικά διηγείται καίριες στιγμές στη ροή της εξέλιξης, και εμφανίζοντας τα γεγονότα και τις δράσεις θεών, ημιθέων και  ηρώων στην οθόνη του παρελθόντος, προσδιορίζει τις αιτίες που γίνονται συμπεριφορές και πράξεις στο παρόν και το μέλλον.

Ο Έλλην σύμφωνα με την αρχαία Ελληνική μυθολογία ήταν ο γενάρχης των Ελλήνων. Ελ σημαίνει το φως. Ήταν γιος του Δευκαλίωνα και της Πύρρας, από τους οποίους μετά τον κατακλυσμό της Ατλαντίδας, προήλθε το γένος των ανθρώπων. Ο ίδιος κατακλυσμός αναφέρεται ως ο κατακλυσμός του Νώε.

Σύμφωνα με τον Ησίοδο, η Πανδώρα, η κόρη του Δευκαλίωνα και αδελφή του Έλληνα, γέννησε από τον έρωτά της με τον Δία τον γενναίο Γραικό. “Κι η κόρη στον οίκο του ευγενή Δευκαλίωνα, η Πανδώρα με τον πατέρα Δία, τον οδηγό των Θεών όλων, σμιγμένη στην αγάπη γέννησε τον χαιρομαχητή Γραικό”.

Τα ονόματα που χρησιμοποιούνται στον μύθο, είναι σύμβολα που ερμηνευόμενα   αποδίδουν ιδιότητες  και χαρακτηριστικά όχι μόνο των προσώπων αλλά και των υποφυλών που προήλθαν από τους γενάρχες της Άριας Φυλής. Ο Έλληνας είναι το Φως, ο Φωτισμένος, ο Διδάσκαλος, o μύστης.

Έλληνες είναι οι πνευματικοί Πατέρες,  η συνέχεια των θείων καθοδηγητών που στη νέα φυλή, την Άρια, γίνονται οι γενάρχες και οι εκπαιδευτές των Γραικών.

Ο Γραικός προήλθε από τις πέτρες που έριχναν πίσω τους ο Δευκαλίωνας και η Πύρρα. Φέρει τα χαρακτηριστικά της πυκνής ύλης. Η μητέρα του Πανδώρα σύμφωνα με τον Ησίοδο σήμαινε ότι ήταν εκείνη από την οποία εκπορεύονταν όλα τα δώρα προς τους ανθρώπους, καλά και κακά.

Η ιστορία της Άριας φυλής ανοίγει με το γεγονός του κατακλυσμού εξαιτίας του οποίου όσοι διασώθηκαν από την ανθρωπότητα στράφηκαν προς την Κεντρική Ασία όπου και παρέμειναν για 10.000 χρόνια, πριν κάποιοι εξ αυτών επιστρέψουν ξανά στις αναδυόμενες περιοχές της Ευρώπης. Η επιστροφή τους αποτυπώνεται στον μύθο της Ευρώπης που την δείχνει να κολυμπάει πάνω στον Ταύρο-Δία κάνοντας  μια στάση πρώτα στην Κρήτη και μετά να συνεχίζει στην Ευρώπη, εικόνα που συμβολίζει την επιστροφή των  υποφυλών και πάλι στον τόπο από τον οποίο διέφυγαν για να σωθούν από την καταστροφική πλημμύρα των υδάτων.

Το Μυστηριώδες Έθνος            

 Η ιστορία του Παρελθόντος ποτέ δεν χάθηκε, γιατί οι ιερείς της Αιγύπτου την διαφύλαξαν και έως σήμερα υπάρχει κάπου αλλού.  Σύμφωνα με τον Πλάτωνα οι ιερείς της Σάϊδας είπαν στον Σόλωνα τα εξής:

«… και ακόμα δεν γνωρίζετε ότι στη χώρα σας υπήρχε το ωραιότερο και άριστο μεταξύ των ανθρώπων, γένος, που έζησε ποτέ πάνω στη γη από το οποίο κατάγονται και συ και όλοι οι συμπολίτες σου. Διεσώθη μόνο λίγο σπέρμα του οποίου είσαστε εσείς οι απόγονοι, αυτό είναι ό,τι απέμεινε….»(1)

Οι Γραικοί(Greeks) δεν ήταν παρά τα υποβιβασμένα και αδύναμα απομεινάρια του πάλαι ποτέ ένδοξου αυτού έθνους. (2)

 Όμως, ποιοί ήταν οι θείοι καθοδηγητές; Σ’αυτούς αναφέρθηκε ο Ηρόδοτος, ο πατέρας της ιστορίας, όπως επίσης ο Πλάτωνας, ο Ερατοσθένης, ο Διόδωρος, ο Μανέθων και άλλοι. Όλοι μίλησαν για τις θαυμαστές δυναστείες των θεών που προηγήθηκαν της βασιλείας των θνητών. Αυτή η θαυμαστή δυναστεία ακολουθήθηκε από τους ημίθεους και τους ήρωες και τελικά από τους ανθρώπους.

«Η εσωτερική δοξασία το εξηγεί λέγοντας ότι καθένας απ’αυτούς (πνευματικοί πρόγονοι) … εμφανίστηκε αρχικά πάνω στη γη σαν μια από τις επτά δυνάμεις του ΛΟΓΟΥ, ατομικοποιημένη σαν Θεός ή «Άγγελος» (αγγελιαφόρος). Έπειτα, αφού αναμείχθηκαν με ύλη, έπρεπε να ξαναεμφανιστούν στη συνέχεια σαν μεγάλοι σοφοί και καθοδηγητές οι οποίοι «δίδαξαν την Πέμπτη Φυλή», αφού πριν είχαν διδάξει τις δύο προηγούμενες φυλές, είχαν κυβερνήσει κατά τη διάρκεια των Θείων Δυναστειών και είχαν τελικά θυσιαστεί, για να ξαναγεννηθούν κάτω από διαφορετικές συνθήκες για το καλό της ανθρωπότητας και για τη σωτηρία της σε ορισμένες κρίσιμες περιόδους…» (3)

 Η εσωτερική αφήγηση λέει ότι πολύ πριν καταβυθιστεί η Ποσειδωνία κάτω από τα νερά του ωκεανού, μια από τις πρώτες υπο-φυλές της Άριας φυλής κατέβηκε από τα υψηλά οροπέδια της Ασίας και μετανάστευσε προς τα νησιά της Δύσης.

Εκεί παρέμειναν για μερικές χιλιάδες χρόνια, όπου και αναμίχθηκαν μέσω γάμων και συνεργασιών με τα μέλη της τελευταίας υπο-φυλής των Ατλάντων. Αιώνες αργότερα αυτή η ομάδα ονομάστηκε «Ατλάντιοι-Αιολείς», επειδή έμεινε πολύ καιρό στα απομεινάρια της παλιάς ηπείρου και έγιναν οι προπάτορες των μετέπειτα Ελλήνων. Αυτοί, όταν τα τελευταία νησιά γύρω από την Ποσειδωνία έδειξαν σημάδια επικείμενης καταβύθισης, εγκατέλειψαν και πάλι τις κατοικίες τους και με πλωτά μέσα διαμέσου των Στηλών του Γιβραλτάρ αποίκησαν τις ακτές της Ιταλίας, της Ισπανίας, τα Ελληνικά νησιά και τη Θεσσαλία στην οποία έδωσαν την ονομασία ‘Αιολία’. Οι Ατλάντιοι-Αιολείς έγιναν, λοιπόν, οι αυτόχθονες της Ελλάδας, οι προπάτορες των Ελλήνων, οι κατασκευαστές των Κυκλώπειων πόλεων και φρουρίων που ακόμη προξενούν την απορία των αρχαιολόγων.

Η τέταρτη υποφυλή έγινε μάρτυρας της καταστροφής του τελευταίου υπολείμματος των Ατλάντων – στην πραγματικότητα Αριο-Άτλαντες στο τελευταίο νησί της Ατλαντίδας, 12.500 χρόνια πριν. Βρίσκουμε τους τελευταίους των Ατλάντων, εκείνη την εποχή, να είναι ανακατεμένοι με τους Άριους. Αυτό δείχνει την αναπόδραστη μίξη της μιας φυλής με την άλλη που έπεται, αν και η παλαιότερη στον χαρακτήρα και στον εξωτερικό τύπο χάνει τα περισσότερα από τα χαρακτηριστικά της και παίρνει εκείνα της νεώτερης φυλής.

 Όμως, λέγεται, ότι το  LatiumAntiquumτου Πλίνιου και η Αιoλική καταγωγή των αυτόχθονων της Ελλάδας (Greece) παρουσιάζουν μεγάλη συγγένεια. Διαπιστώνεται ότι είχαν έναν κοινό πρόγονο, τον Πελασγό. Φαίνεται ότι η πατρική διάλεκτος των Πελασγών  ήταν η γλώσσα που ομιλείτο από όλα τα έθνη της Ευρώπης πριν χωριστούν. (4)

 Ποιοί ήταν όμως οι Πελασγοί; Τί είδους άνθρωποι ήταν αυτοί που έκτισαν το περίφημο Λιοντάρι της Πύλης των Μυκηνών….;

Οι Πελασγοί ήταν ο λαός που εγκαταστάθηκε στη χώρα που αργότερα ονομάστηκε Greece – Ελλάδα. Ο Άσιος, ένας από τους αρχαιότερους ποιητές της Ελλάδας, λέει ότι ο πρόγονος Πελασγός, ο οποίος ήταν κάτοικος της Gaya και όχι Γαία, ήλθε από την Pelasa, το αρχαίο όνομα της επαρχίας Bihar. Gaya είναι ιερή πόλη της Πελάσα. Ο Αισχύλος αναφέρει ότι πατέρας του Πελασγού ήταν ο Palaechton, του οποίου το όνομα αποδίδεται ως ο γιος του Pali-chton ή της χώρας του Πάλι, της γλώσσας του Πελάσα, ή Μάγκαντα ή Μπιχάρ.

Έλληνες oνομάστηκαν από τα όρη «HELA» του Βελουχιστάν. Η οροσειρά εκτείνεται από τον βορρά προς νότο, μεταξύ του 67ο και 68ο μεσημβρινού. Συνδέονται με τις ψηλές περιοχές του Αφγανιστάν διαμέσου των ορέων Τόμπα, των οποίων θεωρούνται επιμήκυνση και τα οποία υψώνονται στα 11.000 έως 12.000 πόδια στα 30ο 18’ πλάτος και 67ο μήκος. Οι αρχηγοί αυτής της χώρας ονομάστηκαν Έλληνες ή οι αρχηγοί του HELA. Heli σημαίνει τον ήλιο, δείχνοντας έτσι ότι ήταν η γνήσια φυλή των Ρατζπούτ, οι οποίοι ήταν λάτρεις της Ηλιακής Θεότητας. (5)

Από την Ε.Π.Μπλαβατσκυ αναφέρονται για τον Ορφέα, τα ακόλουθα: (6)

 «Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι τα μυστήρια ήλθαν με τον Ορφέα, από την Ινδία. Ο Ορφέας θεωρείται εφευρέτης της γραφής  και είναι παλαιότερος του Ομήρου και του Ησιόδου. Ο Κικέρων τον ονομάζει γιό του Βάκχου, ο οποίος όπως και ο Διόνυσος Ζαγρέας είναι Ινδικής προέλευσης. Κάποιοι συγγραφείς θεωρούν τον Ορφέα σκουρόχρωμο και τον προσδιορίζουν με τον ελληνικό όρο « ορφυός».

Λέγεται ότι  τα Μυστήρια μεταδόθηκαν προς άλλες φυλές περί το 3.300 πΧ. Όμως, στην πραγματικότητα, όταν ο Ορφέας, ο γιός του Απόλλωνα ή του Ήλιου, δέχτηκε από τον πατέρα του την επτάχορδη λύρα – τη φόρμιγγα – σύμβολο του επταπλού μυστηρίου της μύησης,  αυτά τα μυστήρια θεωρούνταν ήδη παλιά στην Κεντρική Ασία και την Ινδία. Καθώς 8.000 με 9.000 χρόνια νωρίτερα το ρεύμα της γνώσης κυλούσε αργά από τα οροπέδια της Κεντρικής Ασίας  στην Ινδία και προς την Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική, περί το 500 π.Χ. είχε αρχίσει να κυλάει πίσω προς την παλιά του κοιτίδα και εστία.»

Είναι οι Έλληνες και η Ελληνική φυλή μοναδική; Ιδού το μεγάλο ερώτημα των σύγχρονων Ελλήνων. Η απάντηση είναι σαφής

Ο Έντουαρντ Πόκοκ (Edward Pococke), καθηγητής του Χάρβαρντ 1604- 1691 με το βιβλίο του “India in Greece” δήλωσε ότι «η πρωταρχική ιστορία της Ελλάδας και της Ρώμης είναι η αρχαία ιστορία της Ινδίας».

Λέγεται ότι οι πρώτες τρεις θείες Δυναστείες οι οποίες δίδαξαν την Τρίτη Ριζική Φυλή, αφού εγκατέλειψαν τους Άτλαντες στην τύχη τους, επέστρεψαν ή μάλλον ξανακατέβηκαν στη διάρκεια της τρίτης υποφυλής της Πέμπτης, με σκοπό να αποκαλύψουν στη σωσμένη ανθρωπότητα το μυστήριο της γενέτειράς τους – τους αστρικούς κύκλους.»

… Ήταν η τελευταία  έβδομη υποφυλή των Ατλάντων, η οποία είχε ήδη αναμιχθεί με μία από τις πρώτες υποφυλές της Άριας ομάδας, εκείνη η οποία βαθμιαία εξαπλωνόταν στην ήπειρο και στα νησιά της Ευρώπης αμέσως μόλις άρχισαν να αναδύονται από τη θάλασσα. Κατεβαίνοντας από τα υψηλά οροπέδια της Ασίας – όπου οι δύο φυλές(Ατλάντια και Άρια) είχαν αναζητήσει καταφύγιο τις μέρες της αγωνίας της Ατλαντίδας – άρχισε βαθμιαία να εγκαθίσταται και να αποικεί τις πρόσφατα αναδυόμενες χώρες. Η υποφυλή των μεταναστών γρήγορα αυξήθηκε και πολλαπλασιάστηκε σε κείνα τα παρθένα εδάφη και διαιρέθηκε σε πολλές οικογένειες που με τη σειρά τους χωρίστηκαν σε έθνη. Οι Αιγύπτιοι και οι Έλληνες (Γραικοί), οι Φοίνικες και οι Βόρειες φυλές, προήλθαν  από εκείνη την υποφυλή. Χιλιάδες χρόνια αργότερα, άλλες φυλές, απομεινάρια των Ατλάντων  -«κίτρινοι και κόκκινοι, καστανοί και μαύροι», άρχισαν να εισβάλουν στη νέα ήπειρο. Έγιναν πόλεμοι κατά τους οποίους οι νεοφερμένοι νικήθηκαν. Και έτσι έφυγαν μερικοί στην Αφρική, άλλοι σε απόμακρες χώρες…(7)

Από την Ε.Π.Μπλαβάτσκυ, στο βιβλίο της «Από τις σπηλιές και τις ζούγκλες του Ινδουστάν» αναφέρεται ότι «οι τριάντα έξι φυλές Ρατζπούτ, οι Rajkula, κρατούν το μυστικό της προέλευσης των Ελληνικών φυλών». Οι Έλληνες, οι αρχηγοί του HELA ήταν η γνήσια φυλή των Ρατζπούτ, οι οποίοι ήταν λάτρεις της Ηλιακής Θεότητας.

Στο Βίσνου Πουράνα, Βιβλίο Ι, κεφ. 4, αναφέρεται ότι υπήρχε στην Ηλιακή Δυναστεία – πρόκειται για τη Θεία Δυναστεία – ένας βασιλιάς που ονομαζόταν Maru,  και ο οποίος διαμέσου της αφοσίωσής του στο Γιόγκα ακόμη ζει στο χωριό που λέγεται «Kalapa», στα Ιμαλάϊα. Αυτός στη μέλλουσα εποχή, θα αποκαταστήσει τη φυλή των Κσατρίγια, δηλαδή των πολεμιστών –αυτών που μάχονται για τον πνευματικό σκοπό της ζωής – στην ηλιακή δυναστεία. Η ίδια πληροφορία δίνεται στο κεφ.12 (Scanda) του Μπαγκαβάτ ως εξής: «Το Βαγιού Πουράνα δηλώνει ότι ο Maru θα αποκαταστήσει την αίγλη των Κσατρίγια στη 19η Γιούγκα.» Λέγεται επίσης ότι οι πρίγκιπες της πόλης Mori, ονομάζονταν έκτοτε Mauryas. Το Maurya θεωρείται παραφθορά του Mori και το τελευταίο αντιπροσωπεύει μια φυλή Rajput.
Οι λέξεις «οι Μορύα θα αποκτήσουν τη γη γιατί ο Kautilya θα τοποθετήσει τον Chandragupta στον θρόνο σημαίνει ότι κάθε αντέπτ ή γνήσιος Μαχάτμα πρόκειται να κατακτήσει τη γη με την δύναμη της απόκρυφης γνώσης.»

Επίσης, στο Matsya Purana, κεφάλαιο   cclxxii, λέγεται ότι οι Μορύας  κάποτε  θα βασιλεύσουν στην Ινδία, αφού πρώτα αποκασταστήσουν τους πολεμιστές, Κσατρίγια. Μόνο που αυτή η βασιλεία θα είναι πνευματικής φύσης και όχι εγκόσμια.(8)

O Διδάσκαλος της Μπλαβάτσκυ ήταν ο Μαχάτμα Μορύα και είχε μια εικόνα του που έδειχνε ένα γίγαντα τριών μέτρων, έναν υπέροχο τύπο ανδρικής ομορφιάς, δύναμης, και γοητείας. Η ίδια διαβεβαίωνε πως ήταν Ρατζπούτ εκ γενετής και ότι η φυλή αυτή ήταν η αρχαία φυλή των πολεμιστών της Ινδικής ερήμου, και το έθνος του ήταν το πλέον εκλεπτυσμένο και όμορφο έθνος του κόσμου. (9)

 Η περιοχή που έζησε αυτή η φυλή ονομάστηκε Rajputana και λένε ότι ήταν από τις πιο γενναίες φυλές της Ινδίας και ότι η καταγωγή της κρατάει από την πιο μυστικιστική φυλή – τη Φυλή του Ήλιου, της οποίας η καταγωγή είναι ο ίδιος ο Ήλιος. (10)

 Διαπιστώνουμε, μαρτυρίες που ύπάρχουν παράλληλα σε Ινδία και Ευρώπη που ερμηνεύουν την καταγωγή των Ελλήνων. Ο Έντουαρτ Πόκοκ και αργότερα η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ, διαπίστωσαν ότι ονόματα και πόλεις που υπάρχουν στην Ελλάδα, όπως Δωδώνη, Λοκροί, Ιθάκη, Μαγνησία κλπ., δικαιολογούνται και τεκμηριώνονται ετυμολογικά με τις ονομασίες πόλεων και επαρχιών που βρίσκονται ακόμη και σήμερα στην Ινδία. Η περιοχή από την οποία πήγασαν τα έθνη της Ευρώπης και της Ασίας ήταν κυρίως το Αφγανιστάν, η κοιλάδα του Ινδού ποταμού, η περιοχή του Όξου ποταμού και η περιοχή του Ρατζαστάν.

Οι Έλληνες ήταν και είναι οι Διδάσκαλοι της ανθρωπότητας που μετέφεραν από φυλή σε φυλή τον καρπό της γνώσης, της σοφίας και της αθανασίας. Αυτοί είναι η συνέχεια της θείας δυναστείας, που δεν είναι αποκλειστικότητα κανενός έθνους. Είναι οι Εκπαιδευτές της ανθρωπότητας διάσπαρτοι σ’όλη τη γη και αναγνωρίζονται από τα αθάνατα έργα σοφίας, μύησης, φιλοσοφίας, επιστήμης, τέχνης και πολιτισμού. Διακρίνονται  από τη συμπόνια τους για τον άνθρωπο, τη γενναιοφροσύνη, τη δικαιοσύνη, και την έμφυτη ευγένειά τους. Είναι τα πρότυπα της ηθικής, του ψυχικού κάλους, της ευφυϊας και της πνευματικότητας.

Ο Γραικός είναι η αστρικο-φυσική κατάληξη της εγκλωβισμένης ανθρώπινης ψυχής μέσα στα δεσμά της γήϊνης φύσης με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Γραικοί υπάρχουν παντού, είναι ο μέσος άνθρωπος που οι επιθυμίες και οι φιλοδοξίες του επιδιώκουν την ικανοποίηση της ιδιοτέλειας και των μικρο-συμφερόντων του. Τη νοητική και πνευματική τους εκπαίδευση φροντίζουν και επιδιώκουν οι Έλληνες.

 Η περιοχή  που σήμερα ονομάζεται Ελλάδα, υπήρξε ο Πυλώνας της Ευρώπης. Σε τούτο τον τόπο μεταφέρθηκαν ξανά, από τα υψώματα του Hela, λαός (Γραικοί) και Έλληνες-Εκπαιδευτές,- στην Ινδία αντιπροσωπεύονται από τις φυλές των Ρατζπούτ – για να συνεχίσουν το έργο της ζωής και της εξέλιξης στην Ευρώπη, την ήπειρο που θα στέγαζε την τέταρτη και πέμπτη υποφυλή της Πέμπτης Ρίζας Φυλής.

Στην τροχιά των  τροπικών ετών, όταν ένας κύκλος των 25.868 ετών κλείνει, οι υποφυλές αφού διέλθουν από το ζενίθ και το ναδίρ του εξελικτικού κύκλου τους,   παρασύρονται στον επερχόμενο κύκλο μόνο και μόνο για να βρεθούν σε μια άλλη ανώτερη φυλή στο ανιόν τόξο της εξέλιξης.

Η ανθρωπότητα αν και γεμάτη διαφορετικότητα, εξακολουθεί να είναι η απορρέουσα ομάδα από την Ψυχή του Κόσμου που τις διαφορές της μαλακώνει και καμιά φορά εξουδετερώνει η εγγενής δύναμη και καλύπτρα της αδελφότητας και η συμπόνια των ευγενών διδασκάλων της.

Η Ευρώπη είναι η ήπειρος στην οποία συγκεντρώθηκε το σύνολο των εθνών που διέφυγαν από τον τελευταίο κατακλυσμό και επιστρέφοντας κατοίκησαν τις αναδυόμενες κορυφές των βυθισμένων οροσειρών (νησιά) και τις καταπράσινες πεδιάδες της.

Στο όνομα της Αδελφότητας η γηραιά πλέον Ευρώπη, προσπαθεί να συγκεντρώσει και να μονιάσει τα μέλη της ευρωπαϊκής οικογένειας, ξεπερνώντας διχασμούς που προέρχονται από μονομερή συμφέροντα, μισαλλοδοξίες, αυταρχικότητα, ανταγωνισμούς και φιλεξουσία, αποκρυσταλλώσεις ιδεών και σκοπών. Το ιδανικό της Αδελφότητας ανεξάρτητα φυλής, έθνους, γλώσσας, θρησκείας, και κουλτούρας εμπνέει έστω και υποσυνείδητα και οδηγεί τους σύγχρονους ηγέτες της Ευρώπης στη συνένωση και τη σύνθεση των ευρωπαϊκών εθνών. Πρόκειται για την πραγμάτωση ενός σκοπού που αντανακλά και αντιγράφει το αρχέτυπο της Ενότητας της συμπαντικής ζωής. Η πραγμάτωση της ευρωπαϊκής ένωσης είναι σκοπός και καθήκον κάθε ευρωπαίου πολίτη και είναι το στοίχημα που για την πραγμάτωσή του χρειάζεται την επίπονη προσπάθεια και τη μεγαλοψυχία των ηγετών της.

«….Τέτοια είναι η πορεία της φύσης κάτω από την ώθηση του ΚΑΡΜΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ: της πάντα παρούσας και πάντα σε γίγνεσθαι φύσης. Γιατί, σύμφωνα με τα λόγια ενός Σοφού που είναι γνωστός μόνο σε λίγους Αποκρυφιστές:

«Το Παρόν είναι το παιδί του Παρελθόντος – το Μέλλον το γέννημα του Παρόντος και όμως, ω Παρούσα στιγμή! Γνωρίζεις ότι δεν έχεις ούτε γονείς, ούτε μπορείς να έχεις παιδί. Ότι δεν γεννάς πάντα παρά μόνο τον εαυτό σου.  Πριν ακόμα αρχίσεις να λες είμαι ο απόγονος της περασμένης στιγμής, το παιδί του Παρελθόντος, έχεις γίνει αυτό το ίδιο το Παρελθόν. Πριν προφέρεις την τελευταία συλλαβή, ιδού! Δεν είσαι πια το Παρόν αλλά εκείνο το Μέλλον, η Αιώνια Τριάδα στο ΕΝΑ: Η ΜΑΧΑΜΑΓΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟΛΥΤΟΥ ΕΙΝΑΙ». (11)

Ασπασία Παπαδομιχελάκη

Σημειώσεις:

  1.       Τίμαιος, 23   ΜΔ ΙΙ, 743

  2.        ΜΔ, ΙΙ 743, υπος.6

  3.       ΜΔ ΙΙ, 359

  4.       Άπαντα (CW) τόμ.5- Υπήρχε γραφή πριν από τον Πανίνι;

  5.       Ηeli, ο ήλιος, Ιna, ο βασιλιάς, Hela, ήλιος , des, η χώρα. Helaines των Ελλήνων

  6.       Άπαντα (CW), τόμος 14 της Μπλαβάτσκυ, The mystery “Sun of Initiation”.p. 270

  7.       ΜΔ ΙΙ,744

  8.       Άπαντα (CW), τόμ.6, The Puranas on the Dynasties of Morya and the Koothoomi

  9.       Άπαντα (CW), τόμ. 8,σ.400 “Helena Petrovna Blavatsky”

  10.       Άπαντα (CW), τόμ. 2, σ. 72, “Echoes from India”

  11.       Μ.Δ.ΙΙ,446