Newsletter: Διαλογισμός: Ο Νους είναι ο καταστροφέας του Πραγματικού

/Newsletter: Διαλογισμός: Ο Νους είναι ο καταστροφέας του Πραγματικού
Newsletter: Διαλογισμός: Ο Νους είναι ο καταστροφέας του Πραγματικού2017-03-28T11:25:30+00:00

Newsletter: Διαλογισμός: Ο Νους είναι ο καταστροφέας του Πραγματικού

31 Αυγούστου 2015

Το κείμενο που ακολουθεί είναι ένα απόσπασμα από τη μελέτη του μυστικιστικού βιβλίου «Η Φωνή της Σιγής», γραμμένο από την Ε.Π.Μπλαβάτσκυ. Το μικρό αυτό έργο είναι τμήμα της ίδιας σειράς από την οποία έχουν ληφθεί οι Στροφές του «Βιβλίου των Τζιάν», που χρησίμευσαν σαν βάση στη Μυστική Δοξασία.
Πρόκειται για μια μικρή αλλά θαυμαστή πραγματεία, που αναφέρεται στη μυστική ατραπό της αυτοπραγμάτωσης και δίνει τους Χρυσούς Κανόνες για την επίτευξη.

Το κείμενο είναι του B.P.Wadia, γνωστού Θεόσοφου, πολύ δραστήριου μέλους του ULT -United Lodge of Theosophists.

«Ο Νους είναι ο Μέγας Καταστροφέας του Πραγματικού»

Ο ασκητισμός τον οποίον συνιστά «Η Φωνή της Σιγής», θεμελιώνεται στη γνώση της διαδικασίας του Νου, στον έλεγχο των τροποποιήσεών του και στην απομάκρυνσή του από την παρούσα θέση στην οποία είναι σκλάβος (συνήθειες).

Ο νους είναι θύμα εσωτερικών παραστάσεων οι οποίες απαρτίζονται από στοιχειακές ζωές που σχηματίζουν την αρχή της επιθυμίας και ενεργοποιούν τις αισθήσεις καθιστώντας τες τροφοδότες αυτής της αρχής. Ο αντικειμενικός κόσμος του ανθρώπου δεν είναι παρά μια αντανάκλαση – μια σκιώδης απορροή – αυτού του υποκειμενικού επιπέδου επιθυμιών και παραστάσεων.

Κατά την εγρήγορσή του ο άνθρωπος δεν ζει στον κόσμο του νου αλλά στον κόσμο των αισθήσεων εμψυχωμένες από επιθυμίες μέσα στις οποίες ο νους είναι αιχμάλωτος. Η αποκαλούμενη ανθρώπινη λογική δεν είναι μια αγνή νοητική δραστηριότητα αλλά προβάλλεται σε αισθητικές εντυπώσεις που διαποτίζονται από επιθυμίες.

Ακόμα και άνθρωποι της Επιστήμης, μέσω του νου τους, προχωρούν από αισθητικά δεδομένα σε συμπεράσματα και, μολονότι για τους περισσότερους προσωπικές επιθυμίες σχετικές με τα υπό εξέταση αντικείμενα είναι σε αναστολή, εντούτοις βασανίζονται από την εξάρτησή τους από αισθήσεις που κυβερνώνται από επιθυμίες. Τα μάτια ενός μεθυσμένου βλέπουν τα πράγματα στρεβλά: στρεβλά, όμως, βλέπει και ο νους κάποιου που, ενώ καταλήγει στα συμπεράσματά του, είναι εξαρτημένος από τις αισθήσεις που διέπονται από την αρχή της επιθυμίας.

Για να είναι αληθινά τα αισθητικά δεδομένα και για να είναι ακριβείς οι αισθητικές παρατηρήσεις πρέπει να είναι απαλλαγμένες από τις δυνάμεις της αρχής της επιθυμίας. Όταν η Εσωτερική Φιλοσοφία ονομάζει τον κόσμο των αντικειμένων απατηλό, τούτο σημαίνει ότι είναι απατηλός όχι υπό την έννοια ότι τα αντικείμενα δεν υπάρχουν, αλλά υπό την έννοια ότι η δική μας αξιολόγηση γι’ αυτά είναι πλασματική.

Ο αντικειμενικός κόσμος μπορεί πολύ σωστά να συγκριθεί με ένα μεγάλο παζάρι όπου ο νους σκλάβος της επιθυμίας, μη γνωρίζοντας την αληθινή τιμή των πραγμάτων εξαπατάται, πρέπει να παζαρεύει, να διαπραγματεύεται, να καυγαδίζει για τα χρειαζούμενα και πρέπει να δελεάζεται για να επιθυμεί και να αποκτά και άλλα αγαθά. Έτσι, λοιπόν, γενόμενος ο νους θύμα εκμετάλλευσης στο παζάρι του αντικειμενικού κόσμου, αποκτά εμπειρία και μαθαίνει να αποτιμά κάθε αντικείμενο για την πραγματική του αξία, τότε δε – και, μόνο τότε – αρχίζει ο άνθρωπος να ζει σε αυτόν τον κόσμο.

Η δυσκολία μας, λοιπόν, όπως μπορεί να δει κανείς εύκολα, δεν έγκειται στα αντικείμενα αλλά στην άγνοιά μας για την αληθινή αξία αυτών των αντικειμένων, εξ αιτίας των επιθυμιών μας στις οποίες ο νους είναι φυλακισμένος. Οι επιθυμίες αυτές καθαυτές, αβοήθητες από τη δύναμη της σκέψης, θα ήσαν ακίνδυνες. Ενεργοποιημένες από αυτήν κάνουν τον άνθρωπο τον χειρότερο εκπρόσωπο του ζωικού βασιλείου.

Γι’ αυτό, λοιπόν, το βιβλίο μας – η Φωνή της Σιγής – αποκαλεί αυτό τον νου  Καταστροφέα του Πραγματικού και ευθύς εξαρχής δίνει στον Μαθητή την προσταγή να τον εξουδετερώσει. Επίσης, προτείνει και τη μέθοδο – «αδιαφόρησε για τα αντικείμενα της αντίληψης». Αυτός ο νους, αιχμάλωτος της επιθυμίας, που διατρέχει το νευρικό σύστημα του σώματος, ονομάζεται ηγέτης των αισθήσεων και ακριβώς αυτή η νοητική αίσθηση είναι που κάνει τον άνθρωπο διαφορετικό από το ζώο – ικανό να γίνει ανώτερος από αυτό καθώς επίσης και να εξελιχθεί στο πιο πανούργο και στο πιο προσκολλημένο στη σάρκα από τα θηρία.

Έχοντας αδιαφορήσει για τα αντικείμενα της αντίληψης, ο σπουδαστής πρέπει να προσπαθήσει να βρει τον βασιλιά των αισθήσεων, τον παραγωγό της σκέψης, εκείνον που αφυπνίζει την ψευδαίσθηση.

Ο Νους είναι ο μέγας Καταστροφέας του Πραγματικού. Ας σκοτώσει ο Μαθητής τον Καταστροφέα. (1)

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να χειριστεί ο υποψήφιος μαθητής είναι η δραστηριότητα αυτού του νου. Εάν δεν δούμε ότι αυτά τα αντικείμενα γίνονται δίαυλοι, τροφοδοτούν εσωτερικές παραστάσεις και μας βοηθούν να ικανοποιούμε τις έντονες επιθυμίες μας, δεν θα μπορέσουμε να τα εκτιμήσουμε σωστά. Θεωρούμε αξιόλογο ένα αντικείμενο ως προς την ικανοποίηση ή την ευχαρίστηση που δίνει στις γεμάτες επιθυμίες αισθήσεις μας. Αυτή είναι η αιτία της ψευδαίσθησης, ουσιαστικά άγνοια – όχι πλήρης απουσία γνώσης αλλά λαθεμένη αποτίμηση των αντικειμένων, γιατί παρερμηνεύουμε τον πόθο για αγάπη.

Εάν περάσεις την πρώτη Αίθουσα με ασφάλεια, ας μη νομίσει ο νους σου λανθασμένα πως οι φωτιές του πόθου που ανάβουν εκεί είναι η λιακάδα της ζωής. (2)

Ο «παραγωγός της σκέψης» μετατρέπει σε αγάπη τον πόθο και, όταν τούτο όντως βιώνεται στην εμπειρία της ζωής, τότε ο άνθρωπος κάνει ένα πραγματικό βήμα προόδου. Όταν τούτο διαπιστώνεται, η αδυναμία του κόσμου των αντικειμένων συγκρινόμενη προς τη δύναμη του κόσμου των παραστάσεων γίνεται εμφανής. Αυτή ακριβώς η διαπίστωση, όταν δεν γίνει κατανοητή, είναι που βάζει σε πειρασμό τον σπουδαστή να αποδράσει από τον κόσμο και να πάει στη ζούγκλα.
Όταν εκείνος που αναζητεί το εσωτερικό Φως, βλέπει τη δραστηριότητα του εξωτερικού κόσμου των αντικειμένων, είναι φυσικό να προσπαθεί να κλείνει τα παράθυρα μέσα από τα οποία τα αντικείμενα του επιτίθενται. Σε αυτό το ψυχολογικό ή φυσικό καταφύγιο, το μόνο που πετυχαίνει είναι μια ανάπαυλα από την επίθεση. Πολύ σύντομα εντοπίζει τη ρίζα του προβλήματός του: η έλξη ή η αποστροφή που ασκούν πάνω του τα αντικείμενα δεν βρίσκεται στα εξωτερικά αντικείμενα αλλά στις εσωτερικές του παραστάσεις – εικόνες μνήμης από το παρελθόν, όχι μόνο αυτής της ζωής αλλά και προηγούμενων ενσαρκώσεων.

Μην αφήνετε έρμαιο τον νου σας σε όλα τα εξωτερικά αντικείμενα, όλα τα εξωτερικά θεάματα. Συγκρατείστε τις εσωτερικές εικόνες για να μη ρίξουν βαριά σκιά στο φως της Ψυχής σας.(3)

Εδώ, στο τελευταίο, χρειάζεται ιδιαίτερο σθένος, αν συγκριθεί με το πρώτο που είναι η αποταύτιση από τα αισθητικά αντικείμενα, γεγονός που είναι πιο εύκολο. Εάν στην πρώτη άσκηση ο μαθητής μαθαίνει την πλασματική φύση του αντικειμενικού κόσμου (αποταύτιση από τα αντικείμενα), τώρα αντιμετωπίζει την ψευδαίσθηση του δικού του υποκειμενικού κόσμου (αποταύτιση από τις εσωτερικές εικόνες). Αναζητώντας τον εντός του Θεό, συναντά τον διάβολο. Αναζητώντας το φως της ψυχής, βρίσκει σκοτάδι – τόσο πυκνό που δεν καταλαβαίνει ότι είναι σκιά. «Ω, σκότος, σκότος, σκότος – μέσα στη λάμψη του μεσημεριού» (Μίλτων, Σαμψών Αγωνιστής, στίχος 80). Ακριβώς μέσα σε αυτό το σκοτάδι συναντάμε τα είδωλα που έχει δημιουργήσει η φαντασία μας, τις παραστάσεις που δημιούργησε η σκέψη μας, τα φαντάσματα που γέννησε η επιθυμία μας.

Το σκοτάδι αυτό, όμως, έχει την παράξενη δύναμη να παραπλανά τη συνειδητότητά μας. Πολύ σύντομα, η σφαίρα του σκότους μας φαίνεται επικράτεια του λαμπερού φωτός – του βραδινού ύπνου που ανακουφίζει, που ξεκουράζει. Η Μάγια του αντικειμενικού κόσμου δεν είναι παρά αποτέλεσμα που προήλθε από την Πλάνη αυτής της σφαίρας της αυτοδημιούργητης υποκειμενικότητας, που άναψε από τα ανθρώπινα πάθη.

Αυτός είναι ο κόσμος της δοκιμαστικής Μαθητείας που ο Μαθητής πρέπει να εγκαταλείψει (4), πράγμα που δεν μπορεί να κάνει μέχρι να το καταλάβει. Η πρώτη αληθινή διατεταγμένη μάχη του μέγιστου όλων των πολέμων διεξάγεται σε εκείνη την περιοχή που ονομάζεται Αστρικό Φως. Όταν η Δύναμη του Όρκου που έκανε στον αντικειμενικό κόσμο, φουντώνει μέσα του, ο πολεμιστής στο Αστρικό Φως νιώθει ότι βρίσκεται κάπου όπου δεν θα έπρεπε να είναι. Ότι δεν πρέπει να δώσει προσοχή στους ήχους αυτών των αστρικών εικόνων αλλά μόνο στον λόγο της εντός του Ψυχής.

Διαβάστε περισσότερα

 Διαλογισμός: Ο Νους είναι ο καταστροφέας του Πραγματικού