Ο Νους και οι Δυνάμεις του

/Ο Νους και οι Δυνάμεις του
Ο Νους και οι Δυνάμεις του2017-03-28T11:04:55+00:00

Ο Νους και οι Δυνάμεις του

Αθήνα 6 Μαρτίου 2016

Η Αρχή του Νου είναι κοσμική και παγκόσμια

Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις συνηθισμένες απόψεις για το Νου και εκείνες που βρίσκονται στη Θεοσοφία. Συνήθως, ο Νους θεωρείται ότι είναι άυλος ή απλώς το όνομα που δίνουμε στη δράση του εγκεφάλου καθώς παράγει σκέψη, μια διαδικασία απόλυτα άγνωστη για την οποία μόνο εικασίες κάνουμε ή ότι εάν δεν υπάρχει εγκέφαλος δεν μπορεί να υπάρξει νους.

Η Μανασική, ή αρχή του νου, είναι κοσμική και παγκόσμια. Είναι ο δημιουργός κάθε μορφής και η βάση κάθε νόμου στη φύση. Ο νους δεν είναι απλώς το εξελιγμένο «ένστικτο» του ζώου. Είναι η λανθάνουσα ή ενεργητική δυνατότητα του Κοσμικού Ιδεατού, η ουσία κάθε μορφής, η βάση κάθε νόμου, η δύναμη κάθε αρχής στο σύμπαν. Η ανθρώπινη σκέψη είναι η αντανάκλαση ή αναπαραγωγή στην περιοχή της ανθρώπινης συνειδητότητας αυτών των μορφών, νόμων και αρχών. Γι’ αυτό και ο άνθρωπος αισθάνεται και αντιλαμβάνεται τη φύση καθώς η φύση ξεδιπλώνεται εντός του.

Η πορεία της εξέλιξης ανέπτυξε τις κατώτερες αρχές και παρήγαγε τελικά τη μορφή του ανθρώπου με έναν εγκέφαλο που διαθέτει καλύτερη και βαθύτερη ικανότητα από οποιοδήποτε άλλο ζώο. Αυτός, όμως, ο μορφολογικός άνθρωπος δεν ήταν και νοητικός άνθρωπος και χρειαζόταν την πέμπτη αρχή, το Μάνας, την σκεπτόμενη, αντιληπτική αρχή, για να τον διαφοροποιήσει από το ζωικό βασίλειο και να του δώσει τη δύναμη να γίνει αυτοσυνειδητός. Η ερώτηση που προκύπτει είναι: «Ποιός έδωσε τον νου, από πού προήλθε και τί είναι;» Είναι ο σύνδεσμος ανάμεσα στο Πνεύμα του άνω Θεού και του προσωπικού κάτω. Εδόθη στις χωρίς νου μονάδες από άλλους που είχαν περάσει αυτή τη διαδικασία επί αιώνες πριν σε άλλους κόσμους και συστήματα κόσμων και συνεπώς ήρθε από άλλες εξελικτικές περιόδους που διανύθηκαν και ολοκληρώθηκαν πολύ πριν τη λειτουργία του ηλιακού συστήματος. Αυτή είναι η θεωρία, παράξενη και μη αποδεκτή σήμερα, αλλά που πρέπει να λεχθεί αν πρόκειται να πούμε την αλήθεια για τη Θεοσοφία. Κι αυτό δεν είναι τίποτε άλλο παρά μεταβίβαση όσων είχαν πει άλλοι προηγουμένως. Ο τρόπος με τον οποίον αυτό το φως του νου δόθηκε στους Ά-νοες Ανθρώπους μπορεί να γίνει κατανοητός από την παράσταση ενός κεριού που ανάβει πολλά άλλα κεριά. Εάν έχουμε ένα αναμμένο κερί και πολλά κεριά σβηστά, συνεπάγεται ότι από το φως του ενός μπορούν να ανάψουν και τα άλλα. Το ίδιο συμβαίνει και με το Μάνας, ή Νου.

Το Μάνας, ο Στοχαστής, το μετενσαρκωμένο ον, μεταφέρει τα αποτελέσματα και τις αξίες όλων των διαφορετικών ζωών που βιώθηκαν στη γη ή και αλλού. Η φύση του γίνεται διττή μόλις προσκολληθεί σε ένα σώμα. Γιατί ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ένας ανώτερος οργανισμός και το Μάνας τον χρησιμοποιεί για να καταλήγει μέσω της λογικής από βάσεις συλλογισμού σε συμπεράσματα. Και αυτό, επίσης, διαφοροποιεί τον άνθρωπο από το ζώο, γιατί το ζώο ενεργεί ωθούμενο από αυτόματες, αποκαλούμενες ενστικτώδεις, ορμές, ενώ ο άνθρωπος μπορεί να χρησιμοποιεί τη λογική. Αυτή είναι η κατώτερη πτυχή του Στοχαστή ή Μάνας, κι όχι όπως έχουν θεωρήσει μερικοί, το ανώτατο και κάλλιστο δώρο που διαθέτει ο άνθρωπος. Η άλλη και, κατά τη θεοσοφία, ανώτερη πτυχή του είναι η διαισθητική που γνωρίζει και δεν εξαρτάται από τη λογική. Η κατώτερη και, καθαρά διανοητική, είναι εγγύτερα προς την αρχή της Επιθυμίας και έτσι διακρίνεται από την άλλη όψη   της που είναι συγγενής προς τις ανωτέρω πνευματικές αρχές. Εάν, λοιπόν, ο Στοχαστής γίνει καθ’ ολοκληρία διανοητικός, η όλη φύση αρχίζει να τείνει προς τα κάτω. Γιατί η διάνοια μόνη της είναι ψυχρή, σκληρή, ιδιοτελής, επειδή δεν φωτίζεται από τις δύο άλλες αρχές του Μπούντι και του Άτμα, του Πνεύματος και της   πνευματικής διαφοροποίησης.

Ουϊλλιαμ Κ.Τζατζ

Οι Δυνάμεις του Νου

The Theosophy Company – Los Angeles, California

http://www.blavatsky.gr/articles/732-themindanditspowers.html